Τα πράγματα, όπως γίνεται πάντα, πήραν το δρόμο τους: η εικονική πραγματικότητα παραχώρησε τη θέση της στην ανελέητη καθημερινότητα. Η «επανίδρυση του κράτους» επέφερε τη διάλυση του κράτους και την κατάρρευση του κόμματος που την είχε εξαγγείλει. Η «ήπια προσαρμογή» οδήγησε στη βίαιη προσαρμογή που μας επέβαλε η τρόικα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αιφνιδιασμένη και απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τις πρωτοφανείς δυσκολίες, σηκώνει σήμερα το βάρος – και εισπράττει το πολιτικό κόστος – της αδιέξοδης κατάστασης που, εν πολλοίς, κληρονόμησε. Κακά τα ψέματα! Τα περισσότερα ίσως από τα μέτρα που πάρθηκαν ήταν αναγκαία και έπρεπε να είχαν παρθεί από καιρό. Αλλιώς όμως είναι να παίρνει τα μέτρα η κυβέρνηση της χώρας, με βάση ένα σχέδιο που θα τα συνδυάζει με την υποστήριξη της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ανάπτυξης του τόπου κι αλλιώς όταν επιβάλλονται από διεθνείς επιτηρητές |
Αρχείο Στη δεξιά στήλη θα βρεις το αρχείο με όλα τα κείμενα που αναζητάς. Τα κείμενα είναι ταξινομημένα κατά κατιούσα ημερομηνία δημοσίευσης και κατανεμημένα σε σελίδες, ανά 10 κείμενα την σελίδα.
Σελίδα: 1 - Εισαγωγική παρουσίαση των κειμένων
Η πράσινη ατζέντα Κώστας Μποτόπουλος,
Ο Κώστας Σημίτης είχε το μαύρο μπλοκάκι. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήρθε με την πράσινη ατζέντα. Πράγματι, η «πράσινη ανάπτυξη » -κατεξοχήν «οριζόντια» πολιτική, με μέτρα και συνέπειες που διαχέονται σε όλους τους τομείς του κυβερνητικού έργου- αποτέλεσε σταθερό προγραμματικό και προεκλογικό σύνθημα-δέσμευση του ΠΑΣΟΚ και του Προέδρου του,
Χωρίς περιθώρια αναβολής! Νίκος Χρυσόγελος, 10/12/2009,
Ποτέ άλλοτε η ανθρωπότητα δεν βρισκόταν μπροστά σε τόσο κρίσιμες στιγμές και επιλογές που θα καθορίσουν το μέλλον της για τους επόμενους αιώνες. Στην Κοπεγχάγη, δεν πρέπει να προκύψει τίποτα λιγότερο από μια νομικά δεσμευτική συμφωνία με στόχους, χρονοδιαγράμματα, μηχανισμούς ελέγχου της εφαρμογής της και με οικονομικά μέσα για την ενίσχυση των αναπτυσσόμενων χωρών.
Είναι εφικτή μια “πράσινη” οικονομική ανάπτυξη; Νίκος Ραχωβίτης,
Το ερώτημα αυτό απασχολεί πολλούς μελετητές τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, η Ε.Ε. έχει απαντήσει επιτυχώς, κατορθώνοντας να σπάσει τον υποτιθέμενο απαραίτητο δεσμό μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και αυξημένων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ενώ η ευρωπαϊκή οικονομία αναπτυσσόταν μεταξύ 1990 και 2005, ταυτόχρονα οι συνολικές εκπομπές των 27 κρατών μελών της μειώθηκαν κατά 7,9%.
|
|
|
|
|
Τετάρτη 08/09/2010
|
|
|
|
|
Κείμενα Βασης Δεδομέων
|