Αλέξης Πανσέληνος: Η μεγάλη πομπή

Ελισάβετ Κοτζιά, 01/05/2013


Πρόσθεσε στο Facebook Πρόσθεσε στο Delicious Πρόσθεσε στο Newsvine Πρόσθεσε στο Twitter

Αλέξης Πανσέληνος: Η μεγάλη πομπή, εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 398

Νέοι  ανυπότακτοι, απρόθυμοι να υποκύψουν στους  μίζερους συμβιβασμούς των υποκριτικών γονιών τους,  πως τελικά αλλάζουν; Ποιοι άδηλοι, ακατανόητοι, δαιμονικοί μηχανισμοί δουλεύουν φέρνοντας τη μετάλλαξη που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια;  Πως  πλήθυναν ξαφνικά  όλες οι απεχθείς μορφές βίαιων απατεώνων και ανερυθρίαστων κλεφτών, εξουσιομανών φονιάδων  και  μικροσυμφεροντολόγων  κυνικών που αφελώς νομίσαμε   πως ανήκουν  σε  έναν ανεπίστρεπτο ιστορικό χρόνο;  Ας στρέψουμε το βλέμμα  μας και ας διαβάσουμε ξανά την διαφωτιστικά επίκαιρη Μεγάλη πομπή του Αλέξη Πανσέληνου  που κυκλοφόρησε στα μέσα  της  τόσο καθοριστικής  για τη σύγχρονη νεοελληνική τύχη  δεκαετίας του ’80.

 

Λίγα χρόνια πιο πίσω. Ο δεκαοκτάχρονος Νότης Σεβαστόπουλος δεν  είχε καμιά από τις χρυσές ευκαιρίες που προσφέρθηκαν στους νέους  της μεταδικτατορικής γενιάς – οικογενειακή στήριξη, χρήματα, σπουδές, καριέρα. Μέσα του υπάρχει ωστόσο κάποια αόριστη προδιάθεση για το δίκαιο  την οποία αποκαλύπτει  το αναγνωστικό πάθος του για τις περιπέτειες ενός ήρωα κόμικς που προσπαθεί ν’ αντιπαλέψει μοναχός υπέρτερες δυνάμεις του κακού. Και βέβαια υπάρχει  όση παθητικότητα κρύβει ο ακατανίκητος πόθος φυγής απ’ την  πραγματική ζωή. Εκτός απ’ τον άστατο κι εφεκτικό του χαρακτήρα, σε κάθε βήμα της μετεφηβικής πορείας του ο Νότης συναντά ένα εξωτερικό εμπόδιο. Και από κοινού όλες οι δυσκολίες υφαίνουν ένα δίχτυ,  συστήνουν ένα ριζικό, φτιάχνουν μια  μοίρα η οποία δεικνύει  πώς τα στρεβλά, υποκριτικά, σάπια κοινωνικά απόβλητα  που εκβάλλουν από παντού δεν αφήνουν τίποτε άθικτο - μολύνουν ό,τι αγγίζουν. Σε αυτήν την ιστορία όπου πραγματικό και φανταστικό συμπλέκονται, όπου η περιγραφή άλλοτε απεικονίζει ρεαλιστικά και άλλοτε δραπετεύει στα καρέ των κόμικς,   η μαθητεία του νεαρού Νότη  συνίσταται στην εμπέδωση μιας βασικής αρχής:  πως τίποτα δεν  είναι αθώο και τίποτα δεν είναι αυτό που δείχνει: ο εξιδανικευμένος του έρωτας αποδεικνύεται πόρνη πολυτελείας, οι αγνοί επαρχιώτες συγγενείς μια επιχείρηση καλοστημένου προξενιού, τα μεγαλόπνευστα κομμουνιστικά σχέδια  αερολογίες, ο μισοκακομοίρης αγαθός γέροντας διακινητής ναρκωτικών, και ο στρατός, (α! αυτός ο σκληροτράχηλος πλάστης του ανδρικού ήθους) μια δράκα  έκφυλων σατραπίσκων. Μέσα, κουμπιά, βύσματα, ιδιοτελείς συναλλαγές, άνομες σχέσεις, ένας  ιστός διάτρητος, μία  συνείδηση σαθρή, μία κοινωνική μηχανή εξαρθρωμένη.  Πόσο ν’ αντισταθεί, πόσο ν’ αντέξει ένας νεαρός ο οποίος μάλιστα  δεν διακρίνεται για την αγωνιστική διάπλασή του;

 

Όσο η θεόπεμπτη ευημερία διαρκούσε και όσο τα προσωπικά βαλάντια φούσκωναν  - κι ας

πύκνωναν απειλητικά μαύρα σύννεφα πάνω από το δημόσιο χώρο- οι αναρίθμητοι σημερινοί  επίφοβοι έμοιαζαν  ακίνδυνα  γραφικοί, ή ανεύθυνοι  άξιοι περιφρόνησης ή έστω καθάρματα, αλλά πάντως ολιγάριθμα σε μια κοινωνία που είχε (επιτέλους!)  αναπτύξει, ή θα ανέπτυσσε εντός ολίγου αυτοπροστατευτικούς θεσμούς .  Η Μεγάλη πομπή μάς βοηθά στο στήσιμο μιας ερμηνευτικής γέφυρας ανάμεσα στο ανέφελο χθες και στο απειλητικό σήμερα.  Πούθε ξεφύτρωσε ο  κοινωνικός κυνισμός, η έκρηξη λεκτικής και φυσικής βίας  και η  απροσμέτρητη αναλγησία όλων προς όλους  μετά το 2009 και τις αρχές του 2010; Πούθε ανέβρυσε όλος αυτός ο ρατσισμός,  η απουσία ανοχής, η παντελής έλλειψη  ήθους; Α! δεν έχουμε παρά να διαβάσουμε την αποκαλυπτικά ανατριχιαστική σκηνή της Μεγάλης πομπής,  τη μέρα του πανηγυριού και  της εξόδου των φαντάρων στην κοντινή κωμόπολη,   τη μέρα όπου το ανεξήγητο μυστήριο της σαδιστικής  βίας των ανώτερων αρχών (του δεκανέα και του αρχιλοχία)  λύνεται. Η παρουσία του Νότη στη χυδαία, τραγική και γελοία οργιαστική συνάθροιση όπου οι μάσκες πέφτουν, θα ανοίξει τα μάτια του ελκυστικού νεαρού και θα του δώσει όλα τα κλειδιά που ανοίγουν όλες της πόρτες. Η Μεγάλη Πομπή: μια εκδοχή κοινωνικής ανατομίας της σύγχρονης Ελλάδας.

 



Σχόλια: 0
Αρχείο κειμένων

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Σινεμά

Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Εκατό χρόνια ελληνικού κινηματογράφου

Το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμά και γιορτάζει τα 100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου και καλεί το κοινό να συμμετάσχει ενεργά σε ένα ξεχωριστό αφιέρωμα.

Από 04/09/2014 μέχρι 09/11/2014,
Θέατρο

«Μήδεια» από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας στο Μέγαρο Μουσικής

Με τη «Μήδεια» του Ευριπίδη ξεκινούν από το Σεπτέμβριο οι μεταδόσεις παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, που πραγματοποιεί για 5η συνεχή χρονιά το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Στις 04/09/2014,

«Τρωάδες»

Η αντιπολεμική τραγωδία του Ευριπίδη "Τρωάδες" παρουσιάζεται, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη. Πρωταγωνιστούν: Φιλαρέτη Κομνηνού, Στέλιος Μάινας, Μαρία Πρωτόπαππα.

Από 29/06/2014 μέχρι 10/09/2014,
Μουσική

«Η αγάπη θέλει δύο»

Ο Μάριος Φραγκούλης και η Έλλη Πασπαλά μας ταξιδεύουν στις σημαντικότερες μουσικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου.

ΒΙΒΛΙΟ

Alexandra Marinina:O χρυσός κύκλος

Κριτικές Σημειώσεις του Αντώνη Γκόλτσου

Στις σημειώσεις μας για το μυθιστόρημα της Μarinina “Πάνω στις στέγες της Μόσχας” (11η Συνάντηση της Λέσχης, 20.12.2007), είχαμε, μεταξύ άλλων, αναφερθεί στην “α λα σοβιέτ” μετάφραση. Εδώ, πέρα των ξύλινων ελληνικών, έχουμε και λάθη.

Φώτης Καλαμαντής: Δυστυχώς απολύεσαι ,

Κριτικό σημείωμα από τον Νίκο Γκιώνη

Γράφοντας  για  το βιβλίο του συγγραφέα  αλλά  και συναδέλφου Μηχανικού  Φ.Καλαμαντή , εξαρχής διακατεχόμουν  από  αμηχανία. Αυτή προέκυπτε από ένα ερώτημα προς τον εαυτό  μου , σχετικώς  με  το αν  οι  τεχνοκράτες  , μπορούν και δικαιούνται να  δείξουν  στη γραφή  τους -  αν  την  έχουν - , την  ενσυναίσθησή  τους.

Χρυσάφης Ιορδάνογλου: Κράτος και Ομάδες Συμφερόντων

Γράφει ο Γιώργος Σιακαντάρης

Πελατειακό κράτος, κομματοκρατία, ισχυρό κράτος, αδύναμη κοινωνία πολιτών. Αλήθειες ή μύθοι; Ο καθηγητής στο Πάντειο Χρυσάφης Ιορδάνογλου έγραψε ένα βιβλίο - γροθιά στο στομάχι στα απλουστευτικά ερμηνευτικά σχήματα της Μεταπολίτευσης.

 

Μ. Ζορμπά: Πολιτική του Πολιτισμού Ευρώπη & Ελλάδα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα

H Μυρσίνη Ζορμπά συνεργάστηκε με τρεις υπουργούς Πολιτισμού, τον Θάνο Μικρούτσικο, τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Παύλο Γερουλάνο, για θέματα πολιτισμικής πολιτικής και πολιτιστικής διαχείρισης, και αγωνίστηκε για να δοθεί πρωταγωνιστικός ρόλος στη σύγχρονη κουλτούρα. Αυτό παραμένει ταμπού και ζητούμενο, αλλά σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Διότι, όπως γράφει, «η κουλτούρα πρωταγωνιστεί στις αλλαγές» και επείγει η γενναία επαναξιολόγηση του πολιτισμικού κεφαλαίου της χώρας.

Λυκ. Λιαρόπουλου: Οι Επτά Πληγές της Ελληνικής Κοινωνίας

Αποτέλεσμα αγωνίας και αναζήτησης εξηγήσεων, το βιβλίο αυτό είναι μία διεισδυτική ματιά στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής πραγματικότητας. Τα άρθρα του βιβλίου εξετάζουν την προβληματική λειτουργία της Ελλάδος σε επτά βασικούς τομείς.

 

Άρθρα
1 2 3 4 5 6
.
1 2 3 4 5
Επιλογές από τον Τύπο
1 2 3 4 5
Design, Developed & Powered by 2easy Web Applications