Ναι, ήμασταν λίγοι στη χθεσινή συγκέντρωση συμπαράστασης στο λαό του Ιράν έξω από την, αμπαρωμένη και θεοσκότεινη, ιρανική πρεσβεία. Αυτοί όμως οι 200-250 που συγκεντρωθήκαμε, μαζί με τους καμιά τριανταριά Ιρανούς πετύχαμε αυτό που θέλαμε: να αποδείξουμε πως σ’ αυτό τον τόπο, για ορισμένους τουλάχιστον, η βούληση συμπαράστασης σ’ έναν αγωνιζόμενο για την ελευθερία του λαό εναντίον ενός αμείλικτου θεοκρατικού καθεστώτος δεν έχει εκλείψει παντελώς. Κι ας απουσίαζαν επιδεικτικά όσοι «αριστεροί διεθνιστές» -κατά δήλωση τους- έχουν αποφασίσει πως η Δημοκρατία δεν είναι ένα αδιαπραγμάτευτο, παγκόσμιο αίτημα, αλλά κάτι που το κόβουμε και το ράβουμε στα -ιδεολογικά- μέτρα μας. Ας τους αφήσουμε να επιλέγουν τυράννους κατά το δοκούν. Για Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα;

Και μια σημείωση προς ορισμένους ανιστόρητους που "ανακάλυψαν" πως η σημαία του Ιράν με το λιοντάρι και τον ήλιο είναι η σημαία της δυναστείας των Παχλεβί: Η σημαία με το Λιοντάρι και τον Ήλιο είναι η παραδοσιακή, ιστορική εθνική σημαία του Ιράν, η οποία απλώς συνέχισε να χρησιμοποιείται και επί Παχλεβί -οι οποίοι του πρόσθεταν ορισμένες φορές και μια κορώνα. Δεν αποτελεί αποκλειστικά «βασιλική» σημαία, αλλά εθνικό σύμβολο με μακρόχρονη ιστορία. Και συνέχισε να είναι η επίσημη σημαία του Ιράν και επί Μοσαντέκ, πριν τον ανατρέψουν οι ΗΠΑ για να επιβάλλουν τη βασιλεία. Για να αντικατασταθεί από τη σημαία των μουλάδων με φόρα φόρτσα το «Allāhu Akbar» -«Ο Θεός είναι Μέγιστος» - που επαναλαμβάνεται κατά μήκος της σημαίας ... 22 φορές, προφανώς για να εντυπωθεί το σήμα κατατεθέν του θεοκρατικού καθεστώτος.