Είμαι ένας από τους χιλιάδες που καθηλώθηκαν στην Τηλεόραση παρακολουθώντας το Long play της ζωής του Διονύση Σαββόπουλου. Για κάποιον της ηλικίας μου ήταν ένας επιπλέον αποχαιρετισμός στον βάρδο που μάς συντρόφεψε μια ζωή, στις ανηφόρες και τις κατηφόρες, στις βεβαιότητες μας και τις αμφιβολίες μας, στους ενθουσιασμούς μας και τις απογοητεύσεις μας. Ο Παύλος Τσίμας, γνώστης όσο κανείς άλλος της μουσικής της περιόδου, διεύθυνε το όλο εγχείρημα όχι μόνο με το κύρος του αλλά και με προσωπική συγκίνηση που δύσκολα κρυβόταν. Όπως στην καταληκτική εικόνα που βάζει την καρέκλα κοντά-κοντά στον συνομιλητή, σαν τελευταίο ασπασμό.
Εδώ όμως θέλω να σημειώσω το εξαίσιο εικαστικό έργο του Αλέξη Κυριτσόπουλου που εικονογράφησε την τηλεοπτική εκπομπή γεμίζοντάς την χρώματα και εικόνες – χάριν επίσης στη σκηνοθετική δεινότητα του Αντρέα Λουκάκου και την εξαιρετική animation του Ν. Κέλλη και της Ειρήνης Βιανέλλη. Δεν ήταν μια απλή εικαστική επένδυση. Όπως ο λόγος και η μουσική αναπηδούν μαζί και αξεδιάλυτα στο έργο του Σαββόπουλου, έτσι και η εικαστική συμβολή τού Κυριτσόπουλου αναδυόταν φυσικά και έδενε αξεδιάλυτα με τη μουσική και τα λόγια του ποιητή. Σαν η εικόνα, ο λόγος και η μουσική να έβγαιναν από την ίδια φύτρα. Προφανώς πίσω από αυτό υπάρχει η σχέση μιας ζωής που από όσο ξέρουμε, συνέδεε τους δύο δημιουργούς. Μαζί και οι αναζητήσεις σε παρόμοια μονοπάτια. Όπως ο τροβαδούρος ένωνε τον Μπάλο με το ροκ, έτσι και οι εμφανείς αναφορές των κινούμενων μορφών του Κυριτσόπουλου στο θέατρο σκιών και στον Καραγκιόζη, δένονταν με δυτικές τεχνοτροπίες που συνδυάζουν τη γραφιστική λιτότητα με τη χαρούμενη έκρηξη των χρωμάτων.
Δεν είμαι όμως αρμόδιος και σταματώ. Ήθελα απλώς να εκφράσω την προσωπική συγκίνηση για την αναδρομή στη ζωή του τροβαδούρου της γενιάς μας και την εντύπωση που μού έκανε η συμβολή του Α, Κυριτσόπουλου – τον οποίο ίσως χρειάζεται εδώ να το πω, δεν γνωρίζω προσωπικά. Ο Σαββόπουλος άφησε δεκάδες στίχους/φράσεις που έχουν μπει στην καθημερινή μας επικοινωνία παραπέμποντας σε κοινά βιώματα ή σε κοινούς πιά κώδικες.
Μπορεί τώρα οι στίχοι αυτοί να έρχονται στο μυαλό μας εικονογραφημένοι.