Τον συνάντησα τυχαία στη είσοδο του ΚΕΜΑ, με βαλίτσα στο χέρι. Ερωτώ: «Για πού πρόεδρε;» Η απάντηση: «Ισραήλ, με κάλεσε στα γενέθλιά του ο Σιμόν Πέρεζ!»
• Κύπριος, Ευρωπαϊστής, Κοσμοπολίτης! Εργατικός, άνθρωπος του συγκεκριμένου, συνέβαλε αποφασιστικά στην υλοποίηση του ευρωπαϊκού σχεδίου της Κύπρου/αίτηση ένταξης, στη συνέχεια επικεφαλής διαπραγματευτής. Στην πολιτική ιστορία της Κύπρου ήταν ο «επιχειρηματίας που ασχολήθηκε με την πολιτική», εισάγοντας στο δημόσιο βίο στοιχεία από το μάρκετιγκ και από το δικό του δημιουργικό κοσμοπολιτισμό. Υπήρξε αυτοδημιούργητος, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, αυτό το στοιχείο του έδωσε το διαβατήριο για την προεδρία (1988). Γνώριζε μεγάλο αριθμό ξένων γλωσσών, πολιτικός της θερμής χειραψίας -η «καππακωτή» του, έγραψε ιστορία. Μπορούσε εύκολα να δημιουργήσει φιλικές σχέσεις στο διεθνή χώρο και έτσι να ακουστεί η άποψη της νήσου
• Στην πενταετία Βασιλείου βελτιώθηκε η κατάσταση στον τομέα της αξιοκρατίας και μπήκε ένα τέλος στις πρακτικές του μονοκομματισμού που επέβαλε ο προκάτοχός του Σ. Κυπριανού. Η εισήγηση που υιοθέτησε ο Γ. Βασιλείου για διορισμούς στα Δ.Σ.των Ημικρατικών Οργανισμών μέσα από λίστες που του έδιναν τα κόμματα, βελτίωσε την κατάσταση, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα
• Πίστευε στο πολιτικό του άστρο/ και το έδειχνε. Δεν εκτιμούσε τους παλαιούς πολιτικούς και αυτοί με τη σειρά τους συνασπίστηκαν για να τον οδηγήσουν στην ήττα στο 2ο γύρο του προεδρικών του 1993. Κάθε φορά που ο Γ. Βασιλείου υποστήριζε ότι, αυτό ή εκείνο, γινόταν «για πρώτη φορά», δημιουργούσε και τις προϋποθέσεις για να στραφούν εναντίον του.
Οι κορυφαίες στιγμές του.
• Κυπριακό: εργάστηκε με ειλικρίνεια με τον ΓΓ των ΗΕ Μ.Μ. Γκάλι. Καρπός αυτής της συνεργασίας το μακράν καλύτερο σχέδιο λύσης του κυπριακού-Χάρτης/Ιδέες Γκάλι,1992. Σχέδιο, όμως, που έπεσε θύμα της συγκυρίας. Ο κλασικός Ντενκτάς και ύστερα τα τρικς (βάση λύσης/βάση διαπραγμάτευσης) από την καιροσκοπική συμμαχία Κληρίδη-Κυπριανού, 1993. Από τους ελάχιστους Ε/Κ πολιτικούς που εκτιμούσαν πολλοί Τ/Κ. Πώς θα είσαι ειλικρινής ότι επιδιώκεις λύση αν δεν κτίζεις γέφυρες μαζί τους;
• ΕΕ: Βαθύς γνώστης του διεθνούς περιβάλλοντος, πίστεψε στο ευρωπαϊκό εγχείρημα (αίτηση ένταξης 1990) και στη συνέχεια ως επικεφαλής της Διαπραγματευτικής Ομάδας. Γνώριζε τόσο από τα κεφάλαια της διαδικασίας όσο και από διαπραγματεύσεις. Κρίσιμο: ο νικητής (Γ. Κληριδης) διόρισε τον ηττημένο (Γ. Βασιλείου) στη θέση του διαπραγματευτή. Κέρδισαν και οι δύο, πρώτα όμως η Κύπρος. Έκτοτε, ποτέ ξανά κάτι ανάλογο
• Πανεπιστήμιο Κύπρου: Πίστευε στην αναγκαιότητα δημιουργίας του, και γι’ αυτό δεν υπέκυψε στους φανατικούς και στις δοξασίες τους. Έδωσε πολιτική στήριξη στη ΔΕ, διόρισε κατάλληλα πρόσωπα, άνοιγε το δρόμο για να ακολουθούν οι ειδικοί-αυτό που πρέπει να κάνει ένας επιτυχημένος ηγετης!
• Τι δεν; 1. Μη έχοντας εμπειρία από κομματικά μαγειρεία, δεν πέτυχε την επανεκλογή του. Ο κύριος λόγος αφορούσε την «αβαθύ» διαχείριση του ΣΚ ΕΔΕΚ, διαβουλεύσεις κορυφής, αντί μιας δημόσια διατυπωμένης συνεκτικής πρότασης συνεργασίας στον κόσμο της/στο δεύτερο γύρο και στη συνέχεια. 2. Στενός πυρήνας από τους παλαιούς συνεργάτες του, τον εγκατέλειψε-μάλλον επιδεικτικά-μόλις έγινε πρώην. 3. Διέπραξε το σφάλμα να δημιουργήσει δικό του κόμμα –«Ελεύθεροι Δημοκράτες»- το οποίο, ελλείψει ζωτικού χώρου, περιορίστηκε σε πολύ μικρά ποσοστά.
• Συνολικά: Ο ΓΒ με μεγάλα έργα, αφήνει ένα ισχυρό αποτύπωμα στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου. Και ένα παράδειγμα ηγετικότητας για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για το μέλλον της νήσου: να θέτεις στόχους, να τους υπηρετείς αταλάντευτα, να αλλάζεις τους συσχετισμούς και να δίνεις στη χώρα σου μέλλον με μνήμη
ΥΓ: Πήγαμε 4 άτομα να τον δούμε στο γηροκομείο, πριν το καλοκαιρι του 2025. Η (υπό τις συνθήκες), αδόκιμη ερώτηση: «τι βλέπεις στο κυπριακό πρόεδρε;». Με λέξεις σπασμένες, συγκινητικές, μπόρεσε και μας είπε μόνο αυτό: «στην Ευρώπη, δεν έσhιει...δύο κράτη!». Συμφωνήσαμε οι 4: «Αυτό πράγματι μας είπε, γιατί αυτό ήταν η ψυχή του Γ. Βασιλείου!»