Διμερή διαπραγμάτευση για τη διαγραφή του χρέους με κάθε κράτος και θεσμό χωριστά προτείνει μέσω της «Εφημερίδα τωνΣυντακτών» ο καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και πρώην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης και υποστηρίζει ότι για να μην οδηγηθεί η χώρα σε τέταρτο μνημόνιο θα πρέπει η κυβέρνηση να υλοποιήσει το τρίτο πρόγραμμα «έγκαιρα και χωρίς παλικαρισμούς».
«Eνόψει των εκλογών σε Γαλλία, Γερμανία το 2017 εκτιμώ ότι τώρα θα ξεκινήσει μια μικρή ρύθμιση και σε ένα χρόνο θα γίνει μια μεγαλύτερη», πρόσθεσε. Το πρόβλημα όμως δεν λύνεται οριστικά, ακόμη και αν μας χαρίσουν όλο το χρέος.Θα λυθεί όταν μπούμε σε σταθερή ανάπτυξη και μαζική απασχόληση. Αυτά όμως χρειάζονται νέες επενδύσεις και οι επενδύσεις απαιτούν σοβαρότητα και θεσμική συνέπεια.Αν τους λέμε ότι δεν μπορούν να μπουν στο Ελληνικό γιατί το υπόστεγο της Ολυμπιακής είναι ο νέος Παρθενώνας, τότε ζήτω που καήκαμε.
Παράλληλα, ο κ. Χριστοδουλάκης, δεν αποκλείει το ΔΝΤ να σκληρύνει τη στάση του για το χρέος μετά την εκλογή Τραμπ, ενώ εκτιμά ότι η έξοδος στις αγορές θα καταστεί εφικτή κατόπιν ένταξης στην ποσοτική χαλάρωση. «Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι το ΔΝΤ έχει συμφωνήσει σε κούρεμα χρέους μόνο αν συνοδεύεται από βαρύ πρόγραμμα προσαρμογής και πουθενά δεν άκουσα ότι η θέση αυτή έχει αλλάξει. Τώρα μάλιστα, με τον Τραμπ στις ΗΠΑ, μπορεί να γίνει ακόμη αυστηρότερη. Γι’ αυτό επιμένω: πρώτα ολοκλήρωση του μνημονίου και μετά διαπραγμάτευση για διαγραφή σε διμερή βάση χωρίς να έχουμε απέναντι όλη την τρόικα μαζί».
Σχολιάζοντας τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, ο πρώην υπουργός τάσσεται υπέρ μιας ενιαίας παράταξης της «φιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας», η οποία -όπως σημειώνει- θα είναι «και με τις αγορές και με την κοινωνική προστασία».
«Προς το παρόν η Κεντροαριστερά προσφέρει συγκινήσεις μόνο σε όσους μαζεύουν αναμνηστικά από το ένδοξο παρελθόν»,τονίζει. «Ολοι επιζητούν την προσωπική τους δικαίωση και γι’ αυτό δεν ανέχονται τους άλλους, ακόμη και αν τους έχουν φύγει τα στελέχη. Θα αποκτήσει ενδιαφέρον αν ενωθούν όλοι και γίνει μια ενιαία παράταξη της φιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας. Η οποία είναι και με τις αγορές και με την κοινωνική προστασία, μια σύνθεση που τη διαφοροποιεί από όσους ασπάζονται μόνο τη μια ή την άλλη εκδοχή και στο τέλος δεν δουλεύει καμία. Αυτό θα ήταν χρήσιμο και για τον ΣΥΡΙΖΑ αν κάποτε αποφάσιζε να απαλλαγεί από τους δεξιούς ψάλτες και τα γκρουπούσκουλα του χάους».
Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών