Η Σουηδία βρίσκεται στην τελική ευθεία για τις εκλογές του 1982 και η τηλεόραση διοργανώνει συζήτηση.
Η χώρα έχει κυβέρνηση κεντροδεξιά κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον αρχηγό του Κέντρου Τουρμπιον Φελντίν.Σε μια περίοδο όπου υπήρχε ένα δεξιό ρεύμα στην Ευρώπη, ο Φελντίν και οι σύμμαχοί του τον πίεζαν να εξηγήσει για πιο λόγοε παραμένει σοσιαλιστής, Ο Πάλμε έδωσε μια αφποπτλιστική απάντηση
Η απάντησή του αυτή θεωρείται από τους αναλυτές ότι 'εκρινε τις εκλογές.
Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα κέρδισε με 45,6^ και επανήλθε στην εξουσία.
Ο Πάλμε δολοφονήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1986 και έως σήμερα, παραμένουν ομιχλώδη τα αίτια της δολοφονίας, αν και μετά από περίπου 25 χρόνια έκλεισε επίσημα η υπόθεση
Ο Πάλμε ήταν εξαίρετος ομιλητής που μάγευε το κοινό, χωρίς να λαϊκίζει.... Ένας σπάνιος συνδιασμός
---------------
-Ολόκληρη η ομιλία του:
«Ο Φέλντιν με πιέζει να εξηγήσω γιατί είμαι σοσιαλιστής.
Είμαι σοσιαλιστής δημοκράτης και είμαι περίφανος
Έγινα σοσιαλιστής όταν πολύ νέος ταξίδεψα στην Ινδία και είδα την τρομερή φτώχεια, αν και κάποιοι ήταν απίστευτα πλούσιοι, όταν ταξίδεψα και είδα μια ακόμη πιο ταπεινωτική φτώχεια, κατά κάποιο τρόπο, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν ήρθα αντιμέτωπος με την έλλειψη ελευθερίας, την καταπίεση και τους διωγμούς των ανθρώπων στα κομμουνιστικά κράτης.
Όταν πήγα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και είδα τις λίστες θανάτου σοσιαλδημοκρατών και συνδικαλιστών.
Έγινα σοσιαλιστής όταν συνειδητοποίησα ότι η σοσιαλδημοκρατία ήταν αυτή που άνοιξε το δρόμο για τη δημοκρατία στη Σουηδία, όταν συνειδητοποίησα ότι η σοσιαλδημοκρατία ήταν αυτή που έβγαλε τη χώρα από τη φτώχεια και την ανεργία με τις πολιτικές της, την περίοδο της κρίσης της δεκαετίας του 1930.
Όταν ο ίδιος εργάστηκα για την ATP και έπρεπε να αντιμετωπίσω τις σοσιαλιστικές εκστρατείες των προνομιούχων όταν οι απλοί μισθωτοί αγωνιζόταν να εξασφαλίσουν τα γηρατειά τους, γιατί αυτό έκαναν τότε.
Έγινα σοσιαλιστής όταν για πολλά χρόνια ως συνεργάτης το Tage Erlander (ο προκάτοχός του πρωθυπουργός), έμαθα τι είναι η δημοκρατία και ο ανθρωπισμός, και με στενούς φίλους όπως ο Willy Brandt, ο Bruno Kreisky και ο Tryggve Bratteli, οι οποίοι ρίσκαραν τη ζωή τους στον αγώνα για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Αλλά το πιο σημαντικό, επιβεβαιώνομαι στις πεποιθήσεις μου είναι όταν κοιτάζω τον κόσμο, όταν βλέπω τους πολέμους και την κούρσα των εξοπλισμών και τη μαζική ανεργία και τα χάσματα μεταξύ των ανθρώπων.
Επιβεβαιώνομαι για τις πεποιθήσεις μου όταν βλέπω τις αδικίες να αυξάνονται στη χώρα μας, την ανεργία να αυξάνεται, την κερδοσκοπία και την απάτη να εδραιώνονται.
Όταν βλέπω πώς η δεξιά πολιτική στη μια χώρα μετά την άλλη, οδηγεί τους ανθρώπους στην ανεργία, καταστρέφοντας την ασφάλεια τους, και παρ΄όλα αυτά δεν λύνει τα οικονομικά προβλήματα, και όταν κοιτάζω το μέλλον που προφανώς έχουν να προσφέρουν οι αστοί, όπου οι μισθωτοί θα γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, όπου η κοινωνική ασφάλιση θα γίνει πιο εύθραυστη και τα πολυτελή γιοτ θα αυξηθούν, όπου η αλληλεγγύη θα γίνει πιο αδύναμη και ο εγωισμός θα γίνει ισχυρότερος, όπου οι ισχυροί μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και οι αδύναμοι θα πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
Φυσικά και είμαι σοσιαλιστής δημοκράτης. Είμαι περήφανος για όσα έχει καταφέρει αυτός ο δημοκρατικός σοσιαλισμός στη χώρα μας, είμαι χαρούμενος επειδή ξέρω ότι έχουμε σημαντικά καθήκοντα μπροστά μας μετά τα χρόνια της αστικής κακοδιοίκησης.
Και με αυτοπεποίθηση, επειδή τώρα οι άνθρωποι γνωρίζουν τι συμβαίνει με τις θέσεις εργασίας, την ασφάλεια και τη σταθερότητα όταν οι δεξιές δυνάμεις έχουν τον έλεγχο.
Είμαι κατά κάποιο τρόπο με ένα διασκεδαστικό χαμόγελο επειδή ξέρω ότι η σύγχρονη σουηδική ιστορία είναι γεμάτη από πολύτιμες μεταρρυθμίσεις που έχετε παρουσιάσει ως κακό σοσιαλισμό, αλλά στη συνέχεια αγωνίζεστε να λάβετε την αναγνώριση για τις μεταρρυθμίσεις όταν οι άνθρωποι έχουν βιώσει τι σημαίνει αυτό.
Σίγουρα κύριοι Fälldin και Ullsten, είμαι δημοκρατης σοσιαλιστής. Όπως ο Branting όταν εφάρμοσε το δικαίωμα ψήφου. Όπως ο Per-Albin όταν πολέμησε την ανεργία τη δεκαετία του '30 και μίλησε για το σπίτι του λαού. Όπως ο Erlander όταν επέκτεινε την κοινωνική ασφάλιση και το ATP. Επειδή πρόκειται για αλληλεγγύη και σεβασμό μεταξύ των ανθρώπων.