Μεταξύ 1ης    και 11ης  Μαρτίου του 1935 ξέσπασε   από τους βενιζελικούς και αντιμοναρχικούς  αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων το αποτυχημένο «Κίνημα του ΄35», τα αποτελέσματα του οποίου διαμόρφωσαν την Ελλάδα των επόμενων χρόνων, μέχρι και την δικτατορία του 1967.

Το κίνημα το έκαναν    για να επανεπιβληθεί η   κυριαρχία του Βενιζέλου και των βενιζελικών στην δημόσια ζωή, να αποτραπεί η  επιστροφή του Βασιλιά και η ενδεχόμενη δική τους αποπομπή από το Στράτευμα. Η αποτυχία τους είχε τις ακριβώς αντίθετες συνέπειες, που όμως ξεπέρασαν κατά πολύ τον ορίζοντα  των συνήθων κατά τον μεσοπόλεμο συγκρούσεων βενιζελικών – βασιλοφρόνων.

Διότι  συνέπειές του υπήρξαν βαθύτατες και  καθόρισαν τις πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών. Καθώς :

• Απορφανίστηκε το Στράτευμα από περισσότερους από χίλιους ικανούς και έμπειρους αξιωματικούς.
• Επέστρεψε ο Βασιλιάς και σε ένα χρόνο κήρυξε μαζί με τον  Μεταξά δικτατορία.
• Ο βενιζελισμός υποχώρησε πολιτικά και τη θέση του άρχισε να την καταλαμβάνει το ΚΚΕ. Ο Στρατός κυριαρχήθηκε έκτοτε από τους βασιλόφρονες, που διεύθυναν και τον πόλεμο της Αλβανίας. 
• Οι ίδιοι  κράτησαν φανατικά έξω από το στρατό κάθε δημοκρατικό ή αριστερό αξιωματικό. Η στελέχωση του στρατού  και η αφορμή των Δεκεμβριανών.
• Οι απότακτοι από την άλλη στελέχωσαν μαζικά την μεγαλύτερη αντάρτικη οργάνωση, τον ΕΛΑΣ. Βαθμιαία ριζοσπαστικοποιήθηκαν  και πολλοί έγιναν μέλη του ΚΚΕ, έλαβαν μέρος στα Δεκεμβριανά και στον Εμφύλιο. 
• Οι βασιλόφρονες  ανασυγκρότησαν τις ένοπλες δυνάμεις στη  Μέση Ανατολή, βοηθήσαντος και ενός άλλου κινήματος,  του «Κινήματος του Ναυτικού»,  και στελέχωσαν αποκλειστικά το μεταπολεμικό στράτευμα, που διεξήγαγε τον εμφύλιο, και διοίκησε τον στρατό στις δεκαετίας του ΄50 και του ΄60 με ακροδεξιό – φιλοβασιλικό πνεύμα, μέχρι που κήρυξαν  και την δικτατορία του 1967. 

Τελείως διαφορετικές θα ήσαν οι μετέπειτα εξελίξεις και μάλιστα της δεκαετίας του 1940, αν στον στρατό παρέμεναν οι βενιζελικοί και οι εν γένει   αντιμοναρχικοί αξιωματικοί.