Η ελληνική Αριστερά, κυρίως για ιστορικούς λόγους, ήταν και συνεχίζει να είναι απόλυτα ταυτισμένη με το σταλινικό φαινόμενο, από το οποίο δεν χειραφετήθηκε ποτέ.
Έτσι δεν μπόρεσε ποτέ να δεχθεί ότι, εκτός από τις φαντασιώσεις μας ή τα παραληρήματά μας, που στηρίζονταν σε κάποια επινοημένη δήθεν ιστορική αναγκαιότητα, υπάρχει και η Δημοκρατία.
Την οποία δεν αποδέχτηκε ποτέ. Διότι είχε στο μυαλό της την λεγόμενη, κατ' ευφημισμόν, "πραγματική δημοκρατία". Δηλαδή τα καθεστώτα του σταλινικού τρόμου και της σοβιετικής τυραννίας.
(Εσχάτως αρκείται και σε τριτοκοσμικές τυραννίες ή ισλαμοναζιστικά φαντάσματα).
Χειρότεροι όμως και από τους "γραφειοκράτες φιλοσιοβιετικούς", είναι οι "ριζοσπάστες αριστεροί".
Οι οποίοι, είτε υποδύονται, ως μίμοι, τους αμφισβητίες "αναρχικούς" - λέμε τώρα - είτε τους τριτοκοσμικούς "επαναστάτες", είναι μέχρι το μεδούλι σταλινικοί.
Αυτοί μάλιστα δεν εχθρεύονται μόνον, όπως οι παραδοσιακοί σταλινικοί, την Δημοκρατία αλλά επί πλέον την σνομπάρουν.
Διότι, μπροστά στις δικές τους ναρκισσιστικές φαντασιώσεις - από αυτές που κυκλοφορούν για να δίνουν νόημα σε κάθε ασήμαντη ύπαρξη - θεωρούν τη Δημοκρατία προορισμένη για κατώτερους.
Ο Γιώργος Βότσης που αποχαιρετούμε, τουλάχιστον όπως τον έφτιαξα και θα τον διατηρήσω στην μνήμη μου, ήταν ένας ευπατρίδης της Αριστεράς.
Ακριβώς όμως γι' αυτό, πήρε και απόσταση από τις αντιδημοκρατικές εκδοχές της.
Για να το πω με δικά μου λόγια:
Πολλές φορές κατόρθωσε, με εξαιρετική διαύγεια, να διακρίνει τον ολοκληρωτισμό που έθαλλε στα προτάγματα της σταλινικής Αριστεράς που περιγράφουμε.
Και είχε την εντιμότητα και τη γενναιότητα να το διατυπώνει δημόσια, την ώρα που ελάχιστοι ήταν διατεθειμένοι να ακούσουν.
Η τελική αντίθεσή του μάλιστα στο φαινόμενο του ολοκληρωτισμού, όπως αυτό εκφράστηκε με την εγχώρια τρομοκρατία - της οποίας άλλωστε μοναδικός εχθρός είναι η Δημοκρατία - νοηματοδοτεί αναδρομικά όλη την δράση του.
Και η στάση του αυτή απέναντι στον πειρασμό του ολοκληρωτισμού από τον οποίο διακατέχεται όλη η σταλινογενής Αριστερά, είναι η σπουδαία παρακαταθήκη που αφήνει.