Η 'Αννα Διαμαντοπούλου από το βήμα του 4ου συνέδριου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής δήλωσε την υποψηφιότητά της για τη νέα Κεντρική Επιτροπή για την οποία χρειάζεται σταυρό εκλογής κι είπε πως θα είναι υποψήφια στο Νότιο Τομέα της Αθήνας.
Τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να εκφράσει τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία. «Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται συμπληρώματα για να κατέβει στις εκλογές. Είναι αυτόνομο και ενιαίο» πρόσθεσε και προσδιόρισε σαφώς πως « αντίπαλός του είναι η συντήρηση, ο πελατειασμός κι ο κάθε λογής λαϊκισμός».
Κατέστησε σαφές πως «δεν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί με κόμματα με τα οποία έχει ιδεολογικές, πολιτικές κι ηθικές διαφορές όπως η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Έχει πάνω απ' όλα την πατρίδα», υπογράμμισε. Συμπλήρωσε δε ότι «δεν πρόκειται να γίνει συμπλήρωμα ούτε θα διασπαστεί. Δεν υποχωρεί, ανοίγει νέους δρόμους κι ευκαιρίες για το μέλλον της χώρας».
Η κ. Διαμαντοπούλου διακήρυξε την ενότητα θυμίζοντας το παλιότερο σύνθημα «το ΠΑΣΟΚ μια γροθιά για τη πρωτιά» ενώ σημείωσε ότι στην ιστορία του το κόμμα πάντα συνομιλούσε με το μέλλον κι αυτή πρέπει να είναι η προτεραιότητά του στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης για να αντιμετωπίσει τις νέες ανισότητες που προβάλλουν.
Επισήμανε πως για να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις και τις μεγάλες ανισότητες χρειάζεται επανάσταση στη δημόσια παιδεία. «Το κάναμε με τη μεγάλη μεταρρύθμιση εν μέσω μάλιστα των μνημονίων και τα γκρέμισαν όλα» ανέφερε.
Έθεσε ως προτεραιότητα του ΠΑΣΟΚ την ανασυγκρότηση της περιφέρειας που εγκαταλείπεται κι υπογράμμισε την ανάδειξη της εθνικής ισχύος που δεν εξαντλείται μόνο στους εξοπλισμούς αλλά στην εθνική παραγωγή χωρίς εξαρτήσεις.
'Ασκησε αυστηρή κριτική στη κυβέρνηση της ΝΔ χαρακτηρίζοντας «αυταρχισμό με κοινοβουλευτικό μανδύα», τη διακυβέρνησή της κατηγορώντας τον πρωθυπουργό πως παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη, ελέγχει την ενημέρωση κι έτσι φθείρει τη Δημοκρατία και λειτουργεί με τον τρόπο του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε»
Ολόκληρη η ομιλία
Το συνέδριο γίνεται σε μια περίοδο τεράστιων αλλαγών και το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που απάντησε πάντοτε στις μεγάλες αλλαγές.
Στην ανθρώπινη ιστορία, όταν ο ατμός μπήκε στα εργοστάσια, χιλιάδες υφάντρες έχασαν τη δουλειά τους και τότε γεννήθηκε η ανάγκη για δικαιώματα. Γεννήθηκαν οι μεγάλες ιδεολογίες.
Όταν ήρθε η μαζική παραγωγή και ο ηλεκτρισμός, η αγορά μεγάλωσε και τότε γεννήθηκε η ανάγκη για ένα κράτος που ρυθμίζει, που προστατεύει, που έχει δημόσια αγαθά. Τότε γεννήθηκε η σοσιαλδημοκρατία.
Όταν μπήκαν οι υπολογιστές και τα ΑΤΜ, η παραγωγή αυτοματοποιήθηκε, η παγκοσμιοποίηση εξαπλώθηκε, η πολιτική υποχώρησε, αφήνοντας την αγορά να κυριαρχήσει. Τότε γεννήθηκαν όλες οι μορφές του νεοφιλελευθερισμού, κυριάρχησαν , έφεραν τις μεγάλες ανισότητες και οδήγησαν σταδιακά στην αλλαγή των διεθνών κανόνων.
Ο ψηφιακός κόσμος της Γ βιομηχανικής επανάστασης – που σήμερα επιχειρούμε να κατακτήσουμε στην Ελλάδα, ήδη αποτελεί παρελθόν. Γιατί και παραμένουμε τελευταίοι στην Ευρώπη
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι μια νέα περίοδος. Είμαστε στη γέννηση μιας νέας εποχής. Αλλάζει ο τρόπος λειτουργίας των επιχειρήσεων και του κεφαλαίου, νέοι τρόποι επικοινωνίας, ανατροπές στην εργασία και στα επαγγέλματα, νέα δεδομένα στις αμοιβές και συντάξεις , αλλαγές και παρεμβάσεις στη δημοκρατία και στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Είμαστε σε μια περίοδο που επωάζεται. Και πιθανόν νέες ιδεολογίες, νέες πολιτικές, μιας εποχής όμως που εμείς ζούμε την προεργασία της. Μια εποχή στην οποία κυριαρχούν κάθε είδους πολιτικά τέρατα.
Αυτό που ζούμε σήμερα:
Είναι ο αυταρχισμός με τον μανδύα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Είναι η επιβολή του επιχειρηματικού και τεχνολογικού κεφαλαίου επί της πολιτικής.
Είναι ο κάθε είδους λαϊκισμός με τα πιο σοβαρά κουστούμια και τις πιο intellectual εκφράσεις.
Είναι η αύξηση των ανισοτήτων. Είναι πόλεμοι που παράγονται και δημιουργούνται γύρω μας, μεταναστευτικές ροές, μη αντιμετωπίσιμες σε λίγο.
Όλα αυτά γίνονται γύρω μας και εμείς είμαστε στο κέντρο ενός μικρότερου κόσμου από αυτόν του πλανήτη που βιώνει αυτές τις αλλαγές με τον πλέον σφοδρό τρόπο.
Πόσο λοιπόν μπορούμε ως ΠΑΣΟΚ
να ασχολούμαστε με σκιαμαχίας,
να εφευρίσκουμε διαφορές ,
να χρησιμοποιούμε συντροφικά μπαζούκας,
να δημιουργούμε προσωπικά αφηγήματα, αντί να χτυπήσουμε όλα αυτά που παρουσιάζονται γύρω μας;
ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΑΝΑΜΑΣΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
ΜΠΑΊΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΓΡΑΜΜΗ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Όταν έγιναν οι εκλογές για τον πρόεδρο, ενάμιση χρόνο πριν, είπαμε ο καθένας το όραμά του και τι θα κάνουμε αν εκλεγούμε.
Εγώ τελείωσα με μια παράγραφο. Τι θα κάνω εάν δεν εκλεγώ.
Είχα πει τότε: θα βοηθήσω με όλες μου τις δυνάμεις τη νέα ηγεσία να πετύχει τους στόχους του κινήματος. Θα συμβάλλω από όποια θέση κι αν κληθώ να προσφέρω γνώσεις, πολιτική και διεθνή εμπειρία και δράση ανάμεσα στον κόσμο, ώστε να πετύχουμε τις συλλογικές μας επιδιώξεις.
Αυτό έκανα ενάμιση χρόνο τώρα.
Το έκανα με πίστη και βάζοντας μπροστά ένα συλλογικό εμείς, παρότι προφανώς και εγώ έχω και τις διαφωνίες μου και τις ενστάσεις μου και κάποιες διαφορετικές προτάσεις.
Αλλά η νίκη απαιτεί συλλογικότητα και η συλλογικότητα χτίζεται βάζοντας πίσω τα μικρά φιλαυτικά εγώ.
Έτσι, με αυτήν την προσπάθεια, καταθέτω ενώπιον του συνεδρίου την υποψηφιότητά μου για μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, όπως θα υποβάλω και την υποψηφιότητά μου για υποψήφια βουλευτής στον Νότιο Τομέα.
Όλοι ξέρουμε ότι είναι ο μεγαλύτερος τομέας με ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στη χώρα, με 8 βουλευτές και 6 υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, όπου χρειαζόμαστε πολύ ισχυρό ψηφοδέλτιο και πάρα πολύ δουλειά.
Γιατί πιστεύω ότι τώρα ο καθένας καταθέτει το πολιτικό του κεφάλαιο για να αθροίσει και να πολλαπλασιάσει δυνάμεις
Είμαστε εδώ όλοι, ο καθένας με τις ιδεολογικές και πολιτικές του αποσκευές, για να δώσουμε το μήνυμα του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος του 21ου αιώνα. Ενός κόμματος λαϊκού και εκσυγχρονιστικού
Στο ξεκίνημα μας, στην αφετηρία μας, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε βάλει τη σφραγίδα του με τρεις μεγάλες ενότητες:
την εθνική ανεξαρτησία,
τη λαϊκή κυριαρχία και
την κοινωνική απελευθέρωση.
Σήμερα αυτά τα τρία παίρνουν τα χαρακτηριστικά
ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ,
ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ
ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Όταν λέμε ισχύς, εθνική ισχύς, σημαίνει πρώτον ότι διαβάζουμε και συμμετέχουμε στις διεθνείς εξελίξεις.
Δεν μπορεί κανείς να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας αυτήν την εποχή χωρίς έντονο διεθνές αποτύπωμα και χωρίς πίστη ότι μπορούμε να διαπραγματευτούμε, να πάρουμε πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο.
Πρέπει να παλέψουμε για μια:
ισχυρή Ευρώπη των προθύμων για
ειρήνη, δικαιοσύνη και ανθρωπινά δικαιώματα
Πρέπει να παλέψουμε για μια Ευρώπη με ενισχυμένη συνεργασία στην αμυντική, εξωτερική και οικονομική πολιτική, έστω και σε αυτή την άνυδρη περίοδο για την Ευρώπη. Οι πρωτοπόροι θέτουν ζητήματα σε εποχές που είναι αντίθετες με το ρεύμα.
Πρέπει να ανοίξουμε δρόμους προς την Ανατολή και την Αφρική όπου νέες προοπτικές έχουν γεννηθεί
Και βέβαια, εθνική ισχύς σημαίνει εξοπλισμός, άμυνα, ετοιμότητα για αποτροπή, αλλά σε συνδυασμό με εθνική παραγωγή. Αλλιώς παραμένουμε αγοραστές όπλων και αυτοί είναι εξαρτημένοι ανά πάσα στιγμή από τους παραγωγούς.
Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΦΡΕΓΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ
Η εθνική ισχύς δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δημοκρατία.
Θέλω να αναφερθώ σε δύο θέματα:
Το πρώτο αφορά την κυβέρνηση.
Δεν μπορεί να μιλάμε για ευρωπαϊκή Δημοκρατία
όταν το maximu gate κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας,
όταν η τραγωδία των Τεμπών αποκάλυψε ανικανότητα και συγκάλυψη
όταν η Βουλή λειτουργεί με τρόπο «αποφασίζουμε και διατάζουμε» του Πρωθυπουργού ,
όταν μεγάλα θέματα κοινωνικής και οικονομικής απάτης, όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, συγκαλύ-πτονται και οι πολιτικές ευθύνες μπαίνουν στο ντουλάπι
Αυτό που συζητιέται σήμερα όλο και περισσότερο στην Ευρώπη και στην Αμερική, το βλέπουμε να συμβαίνει και στην Ελλάδα.
Ο αυταρχισμός δεν έρχεται πια με πραξικοπήματα.
Έρχεται σιωπηλά, μέσα από τη φθορά των ίδιων των θεσμών.
Φορά τον μανδύα του κοινοβουλευτισμού, αλλά αδειάζει το περιεχόμενό του.
Υποβαθμίζει το Κοινοβούλιο και συγκεντρώνει την εξουσία γύρω από τον Πρωθυπουργό.
Παρεμβαίνει ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΙ στις ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ όταν αγγίζουν την κυβερνητική ευθύνη — όπως είδαμε στις υποκλοπές.
Συγκαλύπτει γεγονότα που τραυματίζουν τη δημόσια εμπιστοσύνη — όπως στα Τέμπη.
Ελέγχει την ενημέρωση, μέσα από ένα σύστημα μέσων που συνδέονται με οικονομικά συμφέροντα σε άμεση σχέση με την εξουσία.
Και ταυτόχρονα, μέσα από οργανωμένα δίκτυα στα social media, με μηχανισμούς διαστρέβλωσης και τρολ, επιχειρεί να αλλοιώσει τον λόγο της αντιπολίτευσης και να θολώσει τη δημόσια αλήθεια.
Και έτσι, χωρίς τανκς, χωρίς διαγγέλματα, χωρίς θεαματικές τομές, η δημοκρατία φθείρεται καθημερινά.
Μέχρι που αυτό που θα έπρεπε να σοκάρει, γίνεται συνήθεια.
Και τότε ο αυταρχισμός δεν επιβάλλεται —κανονικοποιείται.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Μείζον ζήτημα είναι και το απόλυτα πρωθυπουργοκεντρικο μοντέλο της χώρας , όπου ο ΠΘ επιβάλλεται και στις τρεις μορφές εξουσίας. Αυτό το μοντέλο εξελίσσεται σε υπουργοκεντρικο στα υπουργεία, δημαρχοκεντρικό στους Δήμους και αρχηγοκεντRικο στα κόμματα
Γι’ αυτό και προτείνω στην αναθεώρηση του Συντάγματος να προτείνουμε νέο τρόπο εκλογής και νέες αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Το δεύτερο είναι η δημοκρατία στο δικό μας κόμμα.
Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι μπορεί ο καθένας να επιτίθεται και να σκιαμαχεί. Δεν σημαίνει όμως και «ενός ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΡΧΗ αρχή».
Η λειτουργία της εσωκομματικής δημοκρατίας και η ενότητα σημαίνει ταυτόχρονα δύο πράγματα: ουσιαστική λειτουργία των οργάνων, συνέπεια απολογισμός, λογοδοσία, αξιολόγηση συλλογική και ατομική (ΤΙ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ) και βέβαια πειθαρχημένη συμφωνία στις αποφάσεις τους.
Αλλά αυτά πρέπει να συμβαίνουν και τα δύο.
Και πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι, από τον πρόεδρο μέχρι κάθε σύνεδρο, ότι αυτή τη δημοκρατία θέλουμε και γι’αυτήν θα παλέψουμε την επόμενη μέρα του συνεδρίου.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας.
Δεν κρίνει απλώς ή να σχολιάζει , καλή ή κακή
νομοθέτηση σε επιμέρους ζητήματα.
Αναλύει μιλά και πείθει για μια διαφορετική πολιτική που κατοχυρώνει δικαιώματα και δεσμεύεται για μεταρρυθμίσεις.
Ο Πρόεδρος αλλά και ο Λευτέρης Καρχιμάκης ανέλυσαν με λεπτομέρεια και τεκμηρίωση τις θέσεις μας και το πρόγραμμα μας. Δεν θα επαναλάβω θα σταθώ μόνο σε ένα θέμα που είναι η ψυχή του ΠΑΣΟΚ.
Η σχέση Κέντρου περιφέρειας.
Η περιφέρεια δεν είναι μια επιμέρους πολιτική.
Είναι το θεμέλιο της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής και του μέλλοντος της χώρας.
Όταν η περιφέρεια ερημώνει,
από τον Έβρο μέχρι την Πελοπόννησο,
από τα νησιά μέχρι τα βουνά μας ,
χάνεται παραγωγή,
χάνεται ζωή,
χάνεται το δικαίωμα να ζεις εκεί που θέλεις.
Και την ίδια ώρα, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη ασφυκτιούν από την υπερσυγκέντρωση, το στεγαστικό, την ακρίβεια και τα περιβαλλοντικά αδιέξοδα.
Γι’ αυτό για εμάς η πρώτη μεγάλη δέσμευση είναι μία:
Ζωή ξανά στην περιφέρεια.
Αναγέννηση της περιφέρειας,
ανάσα στις πόλεις,
ισορροπία σε όλη τη χώρα.
Αυτό έκανε το ΠΑΣΟΚ από το 1981.
Αυτό έκανε με την αποκέντρωση,
την αυτοδιοίκηση,
τα μεγάλα έργα,
το ΕΣΥ,
τα σχολεία,
τον Καποδίστρια,
τον Καλλικράτη.
Και αυτό θα κάνει ξανά.
Γιατί οι δρόμοι της ανάπτυξης της περιφέρειας
είναι δρόμοι που άνοιξε το ΠΑΣΟΚ.
Και θα τους ανοίξουμε ξανά.
⸻
Σήμερα ζούμε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής ρευστότητας και βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης.
Οι πολίτες κοιτούν το πολιτικό σύστημα με θυμό,
με δυσπιστία, με απομάκρυνση.
Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, ο εύκολος «επαναστατικός» λόγος δεν πείθει πια.
Το πραγματικά ριζοσπαστικό σήμερα
είναι το αληθινό,
το λογικό,
το ρεαλιστικό.
Είναι να λες την αλήθεια.
Να μην τάζεις όσα δεν μπορείς να κάνεις.
Και να μπορείς πραγματικά να αλλάξεις τη ζωή των ανθρώπων κόντρα σε κάθε είδους συμφέροντα.
Αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη του ΠΑΣΟΚ.
Να εκφράσει τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία.
Αυτή που απαντά στην ανάγκη
για δικαιοσύνη,
για ασφάλεια,
για αξιοπρέπεια,
για ίσες ευκαιρίες,
για ισχυρό κράτος
και για παραγωγική οικονομία.
Εκεί πρέπει να σταθεί το ΠΑΣΟΚ.
Εκεί όπου:
η αλήθεια συναντά τη δικαιοσύνη,
το όραμα το ρεαλισμό
ο ρεαλισμός τη μεταρρύθμιση
και η κεντροαριστερά τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία.
Ένα κόμμα με ιστορία και μέλλον με περηφάνια και γνώση, με αγνό άδολο πραγματικό πατριωτισμό.
Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ των ονείρων μας
Το ΠΑΣΟΚ που έφερε τον λαό στην εξουσία και άλλαξε τα δεδομένα μετά τη δικτατορία.
Το ΠΑΣΟΚ που έφερε τον εκσυγχρονισμό και τις μεγάλες εθνικές επιτυχίες.
Το ΠΑΣΟΚ που έσωσε την Ελλάδα στην κρίση με αυτοθυσία
Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ που μπορεί να είναι πάλι πρωταγωνιστής
Ένα ΠΑΣΟΚ που βλέπει την πραγματικότητα και αρνείται τον λαϊκισμό και την ευκολία της διαμαρτυρίας.
Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν χρειάζεσαι μαγνητικές πυξίδες για να βρει την Ιθάκη.
Ένα ΠΑΣΟΚ σοσιαλδημοκρατικό, ενιαίο, αυτόνομο, διευρυμένο , ανοιχτό σε συνεργασίες ,
Ένα ΠΑΣΟΚ με αντίπαλο του ιδεολογικά, πολιτικά και ηθικά τη συντήρηση, τον αυταρχισμό, τον λαϊκισμό, τον πελατειασμό
Ένα ΠΑΣΟΚ με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία που αντί να απαντά στο ερώτημα με ποιόν θα συνεργασθεί, αυτό θέτει το ερώτημα: ποιοι θα συνεργαστούν μαζί του.
Ένα ΠΑΣΟΚ που συγκρούεται, που κάνει κριτική, αλλά και που συναινεί όταν το απαιτεί το δημόσιο συμφέρον και οι αντικειμενικές ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων .
ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΠΡΑΤΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ της Ν.Δ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΠΆΝΩ ΑΠΟ ΌΛΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Που κηρύσσει πολιτικό πόλεμο μέχρι την τελική κάθαρση, δικαστική και πολιτική για τις υποκλοπές με τιμωρία όποιου αποφάσισε, διέταξε εκτέλεσε και συνέργησε στην καταπάτηση ατομικών δικαιωμάτων της πλειονότητας των θεσμικών παραγόντων της Δημοκρατίας μας
Ένα ΠΑΣΟΚ που κηρύσσει τον νέο ανένδοτο της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που ιστορικά εκπροσωπεί
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται συμπλήρωμα κανενός.
Το ΠΑΣΟΚ δεν διασπάται.
Το ΠΑΣΟΚ δεν υποχωρεί.
Δεν υποχωρεί απέναντι στις επιθέσεις.
Δεν υποχωρεί απέναντι στην αμφισβήτηση.
Δεν υποχωρεί απέναντι σε όσους θέλουν να το μικρύνουν.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ιστορία.
Έχει επιτεύγματα.
Έχει πρόγραμμα.
Έχει στελέχη.
Αλλά πάνω απ’ όλα έχει τους ανθρώπους του.
Τις εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του, σε κάθε γωνιά της χώρας.
Με αυτά τα όπλα,
το ΠΑΣΟΚ τραβά ξανά μπροστά.
Μαζί.
Ενωμένο.
Αποφασισμένο.
Για το μεγάλο, κυβερνών ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ που αξίζει στη χώρα.
Το ΠΑΣΟΚ που πρέπει να πιστέψουμε ξανά.