Όχι δέν πρόκειται,γιά τήν εμβληματική διατύπωση τού Λένιν, στή ιστορική διαμάχη Μπολσεβίκων καί Σοσιαλδημοκρατών.

Αλλά γιά μιά προσπάθεια απάντησης-σέ εμμονικές σκέψεις καί ασήμαντα ερωτήματα- πού τίθενται στόν προσυνεδριακό διάλογο τού ΠΑΣΟΚ.

Ερωτήματα,εκτός Τόπου και Χρόνου,στόν δημόσιο διάλογο καί μάλιστα στόν Αστερισμό τού Ασήμαντου.

Είναι απορίας άξιο γιατί στελέχη τού ΠΑΣΟΚ,κάποια θέλουν νά απασχολήσει καί τό Συνέδριο,εμπλέκονται καί «ξοδεύονται»πολιτικά ,στό έωλο καί υποθετικό  ερώτημα-μέ ποιόν θά συνεργαστεί τό ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά-ερώτημα πού μέ «μανιακό» τρόπο επαναφέρει,στήν καθημερινότητα,η επικοινωνία ιδιωτικού συμφέροντος.

Ερώτημα,πού από τη φύση του,έχει χαρακτηριστικά Αυτοκτονικού Ιδεασμού -γιατί μειώνει τήν εκλογική του επιρροή,κι αυτό δέν ισχύει μόνο γιά τό ΠΑΣΟΚ,αλλά γιά όλα τά κόμματα.

Τό ερώτημα όμως παραμένει,εκτός Τόπου,όχι μόνο γιατί σχεδόν μονοσήμαντα απευθύνεται στό ΠΑΣΟΚ,αλλά και δέν απευθύνεται εκεί πού πρέπει,στό Εκλογικό Σώμα.

Τό Εκλογικό Σώμα, τό μόνο αρμόδιο νά αποφασίσει γιά τήν διακυβέρνηση τής Χώρας.

Μόνο αυτό αποφασίζει, εάν θέλει κυβέρνηση αυτοδύναμη- πού πλέον έχει Σισύφεια χαρακτηριστικά γιά όλα τά κόμματα-ή θέλει κυβέρνηση συνεργασίας,παρά τόν φόβο πού προσπαθεί νά καλλιεργήσει-η συστημική ενημέρωση και οι δημοσκοπήσεις- μετατρέποντας τήν έννοια τής Στασιμότητας σέ Σταθερότητα.

Μόνο αυτό αποφασίζει,άν θέλει Πολιτική Αλλαγή ή Στασιμότητα, Σταθερότητα (μέ ποιόν ή με ποιούς?),Συνεργασία ή αυτοδυναμία.

Καί τό ερώτημα,προεκλογικά ,γίνεται καί υποθετικό,όταν δέν ξέρεις, ποιά κόμματα θά ευδοκιμήσουν εκλογικά καί κυρίως ποιά θά είναι η κοινοβουλευτική τους δύναμη γιά τό σχηματισμό βιώσιμης πλειοψηφίας.

Τό σταυρόλεξο γίνεται δυσκολότερο σέ συνθήκες πολιτικής αβεβαιότητας,κομματικής πανσπερμίας,πού δυσκολεύει τό διάβασμα τής πανουργίας τής Ιστορίας, όσο και νά προσπαθούν οι δημοσκοπήσεις νά Μάς πείσουν-μέσω τής αυτοεκπληρούμενης προφητείας- ότι τίποτα δέν αλλάζει,όλοι τό ίδιο είναι(βασικό μοτίβο τού Νεοσυντηρητισμού)!!!.

Γι αυτό τό ερώτημα δέν μπορεί νά απαντηθεί προεκλογικά καί δικαιώνεται ο αείμνηστος Πρόεδρος,πού πρόσφατα Μάς αποχαιρέτησε,όταν έλεγε:μόνο στήν Ελλάδα, ένα χρόνο πρίν τίς εκλογές, συζητάμε τί θά κάνουμε μετεκλογικά!.

Η μετεκλογική συνεργασία, απαιτεί κόμματα Κυβερνητικής ευθύνης,κόμματα Προγραμματικής ευθύνης, πού υπηρετούν τήν Κοινωνία καί τη Χώρα.

Πού υπηρετούν τά γνωστά προτάγματα τής ελευθερίας καί τής κοινωνικής Δικαιοσύνης.

Η Χώρα δέν θά πάει μπροστά σέ συνθήκες πόλωσης και μεγάλων κοινωνικών ανισοτήτων.

Ο Μητσοτάκης άς βιώνει τήν δική του αποπραγματοποίηση!!.δέν μπορεί νά κατανοήσει τί συμβαίνει στήν Κοινωνία.

Στό τραπέζι τού διαλόγου,τά κόμματα προσέρχονται μέ τήν κομματική τους δύναμη,αλλά θα παραιτηθούν από ένα κομμάτι ,τού κομματικού τους ναρκισσισμού.

Είναι γι αυτό οι αποφάσεις δύσκολες και χρειάζεται η συναίνεση τής Κοινωνίας.

Και οι δύσκολες αποφάσεις δέν αφορούν μόνο τήν ηγεσία.

Καί στό ΠΑΣΟΚ δέν χρειάζεται ν´ανακαλύψουμε τήν πυρίτιδα!!.

Τά δημοκρατικά κόμματα ,έχουν δείξει τό δρόμο.

Άς προετοιμαστούμε γι αυτό.