Είναι καθηγητής σε βρετανικό πανεπιστήμιο, ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες νέους μορφωμένους Έλληνες που έφυγαν στην Δυτική Ευρώπη και δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν με τις παρούσες αμοιβές και συνθήκες ζωής. Ωστόσο, πριν λίγες μέρες ήρθε για να αξιοποιήσει το ελληνικό σύστημα υγείας. Θα κάνει μια σειρά προληπτικές εξετάσεις και ειδικευμένοι γιατροί θα κοιτάξουν τα αποτελέσματα, ώστε, συνεχίζοντας τις επαγγελματικές του δραστηριότητες στο εξωτερικό, να μην ανησυχεί για την υγεία του. Δεδομένου ότι δεν είναι ασφαλισμένος στην Ελλάδα, πληρώνει στο ακέραιο τις εξετάσεις και τις ιατρικές επισκέψεις. Το παράδειγμα δεν είναι μεμονωμένο, πολλοί Έλληνες του εξωτερικού κάνουν το ίδιο, ενώ έχει αναπτυχθεί και ιατρικός τουρισμός Ευρωπαίων. Κρίνουν ότι αξίζει η δαπάνη, συν τα έξοδα του ταξιδιού, διότι τα περισσότερα ξένα συστήματα είναι δυσκίνητα και δεν εγκρίνουν εύκολα ιατρικές εξετάσεις. Αν ζητήσει κάποιος παροχές πέρα από το ελάχιστο που προσφέρει δωρεάν το ξένο σύστημα υγείας, το κόστος είναι δυσβάστακτο.
Από την άλλη, ηλικιωμένοι φίλοι, κάτοικοι Ελλάδας, που χρειάσθηκαν πρόσφατα εγχειρήσεις ή νοσηλεία για σοβαρές ασθένειες, επέλεξαν δημόσια νοσοκομεία και η εμπειρία τους ήταν πολύ θετική. Βρήκαν επιστημονικό επίπεδο υψηλό, άρτιο τεχνολογικό εξοπλισμό, πολύ ικανοποιητική ανταπόκριση από το προσωπικό και υποφερτή ξενοδοχειακή υποδομή. Έτσι, μπόρεσαν να έχουν μια σωστή περίθαλψη, με κόστος που καλύπτεται σχεδόν στο 100% από το δημόσιο.
Επιπλέον, το ελληνικό σύστημα υγείας, σε αντίθεση με πολλές ευρωπαϊκές χώρες και σε μεγάλη απόσταση από τις ΗΠΑ, προωθεί αποτελεσματικά την πρόληψη, κυρίως με τα πολυάριθμα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και την εύκολη πρόσβαση σε ειδικευμένους γιατρούς. Με επιστημονική αξιοπιστία και χαμηλό κόστος που καλύπτει κατά μεγάλο μέρος η κοινωνική ασφάλιση, γίνονται εύκολα και γρήγορα, ακόμα και χωρίς εμφανείς λόγους, δειγματοληπτικές εξετάσεις, υπερηχογραφήματα, τομογραφίες κ.α., με αποτέλεσμα η υγεία των πολιτών να διαφυλάσσεται ικανοποιητικά. Οι διαγνωστικές δραστηριότητες είναι εξαιρετική συμβολή στην προληπτική ιατρική, αφού μειώνουν τον κίνδυνο από επερχόμενες ασθένειες.
Γίνεται βέβαια κάποια κατάχρηση σε μερικούς τομείς, οι δαπάνες για διαγνωστικές εξετάσεις και φάρμακα δεν είναι πάντοτε αναγκαίες, υπερβολικός είναι ο αριθμός γεννήσεων με καισαρική που συνιστούν πολλοί γιατροί, ενώ τα δημόσια μαιευτήρια δεν καλύπτουν ικανοποιητικά τις ανάγκες. Πολλές κριτικές ακούγονται για την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία και επικρατεί η εντύπωση ότι είναι άθλια. Κάνουν τον γύρο των μέσων ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων εικόνες για ράντζα στους διαδρόμους, προσωπικό που κινείται μέσα σε χάος, συγγενείς που αγωνιούν και παρακαλούν. Συχνά αναφέρονται φακελάκια ή πρόχειρα παράπονα για περιφερειακά νοσοκομεία, αγροτικά ιατρεία, κέντρα υγείας, απομονωμένα νησιά. Σίγουρα, λείπουν η σωστή διοίκηση και οργάνωση. Πιθανώς, χρειάζεται περισσότερο νοσηλευτικό προσωπικό. Πόσο όμως πρέπει να επενδύσει το κράτος στην περίθαλψη;
Φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια, οι δαπάνες για την δημόσια υγεία έχουν αυξηθεί, όπως και το προσωπικό, ενώ η μεγάλη κατάχρηση αντιβιοτικών άρχισε να αντιμετωπίζεται. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες μάλλον έχουν βελτιωθεί, αλλά οι διαμαρτυρίες, με μεγάλη δόση γκρίνιας, δεν μειώνονται. Αναμενόμενο από μια κοινωνία ηλικιωμένων και απαισιόδοξων ανθρώπων. Αν κοίταζε το μέλλον, θα ζητούσε μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις λιγότερο σε υγεία και περισσότερο στην εκπαίδευση.
Πηγή: www.tanea.gr