Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης είναι μια ξεχωριστή αν όχι  και μοναδική περίπτωση πολιτικού.  Εδώ και περίπου ένα χρόνο αναζητά πολιτική στέγη, από «χωρίου εις χωρίον»,ή αλλιώς από κόμμα σε κόμμα.

Καθηγητής της ευρωπαϊκής έδρας Jean Monnet στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Δίκαιο της Ενέργειας στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ξεκίνησε ως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, με το οποίο και εκλέχτηκε ευρωβουλευτής. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν καλά και καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύθηκε στα εξ ών δυνετέθη, ο δαιμόνιος πολιτευτής άρχισε να αναζητά τριγύρω νέα πολιτική στέγη. Βασική του μέθοδος οι... αγκαλιές/

Στην αρχή η προσέγγιση με την Μαρία Καρυστιανού. Το πολιτικό ειδύλλιο δεν πήγε καλά και άρχισε να ψάχνει άλλου... στα αποκόμματα του ΣΥΡΙΖΑ. έτσι ξεκίνησε τις αγκαλιές με Κασσελάκη,, Τσίπρα και Φάμελλο, όπου μάλλον «έφαγε πόρτα».Μάλιστα ετέθη και εκτός κόμματος από τον ΣΥΡΙΖΑ του Φάμελλου για τις δηλώσεις συμπάθειας στην Καρυστιανού, από την οποία ως γνωστόν πήρε διαζύγιο το κόμμα του...

Έτσι,  κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ. Παραβρέθηκε μάλιστα στο συνέδριό του αγκαλιάζοντας όποιο κορυφαίο στέλεχος έβρισκε μπροστά του. Δήλωσε, μάλιστα,  ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ο μόνος πόλος εναλλακτικής διακυβέρνησης και μπορεί να συσπειρώσει δημοκρατικές δυνάμεις.

Και για να μην κλείσει όλες τις πόρτες, όταν ρωτήθηκε σχετικά με την προοπτική Τσίπρα, δήλωσε  ότι δεν υπάρχει ακόμη συγκροτημένος φορέας, αλλά είναι πρόθυμος να το συζητήσει εάν κατατεθούν τα απαραίτητα.

Έτσι... μην χαθούμε...