Η πρόσφατη συνέντευξη του συγγραφέα του Ινστιτούτου ΘαλασσίωνΑναζητήσεων Κυβερνητικής Ηγεμονίας (ΙΘΑΚΗ) μου υπενθύμισε το άρθρο μου που είχε δημοσιευθεί τον Σεπ του 2015 πριν τις εκλογές  στην Μ με τίτλο: Τσιπρισμός: Mind and Capital Controls

Αυτός ο εμμονικός στην πολιτική εξαπάτηση δια της αυταπάτης του πολιτικός, συνεχίζει να χαμαιλεοντίζει ποθώντας να γίνει ξανά κύριος παράγοντας μιας μεταμνημονιακής εκδοχής του Τσιπρισμού εν όψει μιαςπροσεχούς μη διακυβερνησιμότητας του και επιβεβαιώνει ότι είχε στο μυαλό του όπως έγραφα το 2015 το Capital controls ...αλλά ...έκανε λάθος

ΕΓΡΑΦΑ τότε την υπόθεση για τον κίνδυνο που συνοδεύει τον Τσιπρισμό κι αυτός δυστυχώς ως συμπύκνωμα ευχάριστων στα αυτιά ποτ πουρί δημαγωγιών
(π.χ φταίνε οι τράπεζες) δεν έχει ακόμη εκλείψει : «Αν ο τσιπρισμός ως το κινδυνωδέστερο κοκτέιλ των ισμών: του μεταπολιτευτικού γενικευμένου μιζεραμπιλισμού,  του πάντα  υφέρποντος εθνικολαϊκισμού και του αριστερού ριζοσπαστικού συντηρητισμού θα είναι και ένας διάττων συνοψισμός της κατάστασης ανοχής στο αίεν εξαπατάν και επιθυμείν εξαπατάσθαι. μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας»