Δεν θυμάμαι κανένα που θα τολμούσε να ζητήσει από τον Λεωνίδα Κύρκο, ας πούμε, να επιδείξει αποδεικτικό των (ανολοκλήρωτων) σπουδών του. Και θα τον είχε αποτρέψει άραγε, μόνον η προσωπικότητα και η διακριτή καλλιέργεια του αείμνηστου πολιτικού; Δεν νομίζω. Θα τον είχε αποτρέψει, υποθέτω, και το πνεύμα των καιρών: Σκληρό, αλλά όχι τοξικό και εστιασμένο στην ασημαντολογία.

Είναι αποκαρδιωτικό βεβαίως, να ψεύδεται - ενώ, δεν έχει παρανομήσει και γνωρίζει ότι μπορεί να αποκαλυφθεί - ένα κυβερνητικό στέλεχος. Είναι όμως ενθαρρυντική μια πολιτική ζωή που με την ευθύνη της αμήχανης, κατά τα λοιπά, αντιπολίτευσης, πελαγοδρομεί - αυτή τη χρονική στιγμή - ανάμεσα στη φρικτή συνωμοσιολογία και στη φαιδρότητα της επίδειξης τίτλων σπουδών;