Ποιος έχει όρεξη για πρωταπριλιάτικες φάρσες στην εποχή μας, όταν μια ολόκληρη ιστορική περίοδος μοιάζει με φάρσα; Μπορεί ωστόσο να έχει ξεπεράσει η πραγματικότητα τη φάρσα -πολλοί άλλωστε έχουν βάλει το χεράκι τους γι αυτό, από τον ένοικο του Λευκού Οιίκου μέχρι την Τεχνητή Νοημοσύνη- ωστόσο η ανάγκη για παραμύθια θα συνεχίζει να υπάρχει. Ας αφιερώσουμε λοιπόν τη μέρα αυτή σ’ έναν εμβληματικό «παραμυθά»: τον Hieronymus Karl Friedrich Freiherr von Münchhausen. Ο γνωστός και απλώς ως "Μυνχάουζεν" ως στρατιωτικός πολέμησε για τη Ρωσική Αυτοκρατορία στον Ρωσσο-Τουρκικό πόλεμο του 1735-1739. Στην πραγματικότητα δεν κατάφερε σπουδαία πράγματα στο πεδίο των μαχών. Επιστρέφοντας όμως επιδόθηκε στην αφήγηση, σε αριστοκρατικούς κυρίως κύκλους, απίθανων κατορθωμάτων. Χάρη σ’ αυτή την εξαιρετική ικανότητα του να αφηγείται με τον πειστικότερο τρόπο απίθανες περιπέτειες έγινε ευρύτερα γνωστός, σε σημείο να οργανώνονται συναντήσεις απλώς και μόνο για να αφηγηθεί στο φιλοπερίεργο κοινό του τις ιστορίες του. Την ικανότητα του αυτή ώθησε στα –μυθιστορηματικά πια- άκρα ο Rudolf Erich Raspe δημιουργώντας τον μυθικό Βαρώνο Μυγχάουζεν στο αφήγημα του «Baron Munchausen's Narrative of his Marvellous Travels and Campaigns in Russia» (Στις ελληνικές εκδόσεις ως «Οι Περιπέτειες του Βαρώνου Μυνχάουζεν»). Ο πραγματικός Μυγχάουζεν πάντως εκνευρίστηκε με την έκδοση του βιβλίου και απείλησε με μηνύσεις το συγγραφέα και τον εκδοτικό οίκο, θεωρώντας πως τον εμφάνιζαν περισσότερο ως ψεύτη παρά ως αφηγητή ιστοριών. Οι αφηγήσεις του ωστόσο, με τη μυθιστορηματική μορφή τους, άντεξαν στο χρόνο, πολύ περισσότερο από την ανάμνηση του ίδιου του υπαρκτού προσώπου, καθ’ οδόν επεκτάθηκαν και προστέθηκαν και άλλες ενώ μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο με κορυφαία την ταινία «Οι Περιπέτειες του Βαρώνου Μυγχάουζεν» του Τέρυ Γκίλιαμ.

( Στη φωτογραφία ο πραγματικός Μυνχάουζεν σε πορτρέτο του G. Bruckner, ο μυθικός από την εικονογράφηση του August von Wille, και ενώ μαγεύει με τις ιστορίες του τους συνδαιτυμόνες του -από τον Oskar Herrfurth.).