Ο πρωθυπουργός διερωτηθηκε πρόσφατα τι συζητούν οι Έλληνες. Αν, φερ' ειπείν, ασχολούνται περισσότερο με τις υποκλοπές ή με τη χρήση και την κατάχρηση των social από τα παιδιά. Υποθέτω πως, κατά περίπτωση, κατά χώρο, κατ' επάγγελμα κ.λπ. συζητούν όλα αυτά και κάποια ακόμη.

Στη Λέσβο, παραδείγματος χάριν, το μείζον θέμα είναι οι πολιτικές αντιμετώπισης του αυθωδους πυρετού, ενός τεράστιου προβλήματος που οδηγεί στην καταστροφή την οικονομία του νησιού και την ερήμωση μιας ακριτικής περιοχής, ή οικονομική επιβίωση της οποίας εξωθείται να βρει λύσεις στον τουρκικό τουρισμό και τις μαζικές πωλήσεις εγκαταλειμμενων ακινήτων. Οχι σε Έλληνες, φυσικά.

Θα μου πείτε, τώρα, για ποιες πολιτικές μιλάμε. Άγνωστο, διότι, εκτός από τη μαζική σφαγή προβάτων και την οικονομική εξαθλίωση των κτηνοτρόφων που αποζημιώσεις ακούν και αποζημιώσεις δεν βλέπουν και, εκτός τη συστηματική μεν ανοργανωτη δε απόρριψη του γάλακτος σε χειμάρρους και χωράφια, με ο,τι συνεπάγεται για τη δημοσια υγεια, άλλες πολιτικές δεν έχουν υπάρξει.

Ένα μήνα τώρα, κτηνιατροι από την κεντρική υπηρεσία εχουν εξαγγελθει αλλα δεν έχουν εμφανιστεί. Οικομικη στήριξη δεν έχει παρασχεθει. Μέτρα για την απορρόφηση του τυριού που έχει φρακάρει στα τυροκομεια αποφασίστηκαν αλλά κι αυτά είναι στην αναμονή. Και, μετά τον "άριστο" Λαζαριδη, ακόμη αναζητείται αρμόδιο πολιτικό πρόσωπο (εξωκοινοβουλευτικο ή απο τον "παγκο") να του ανατεθεί η διαχείριση του προβλήματος.

Για όσους λοιπόν στο Μ.Μ. προβληματιζονται τι συζητούν οι Έλληνες στους ανά την επικράτεια καφενεδες, ας μη ξοδευονται σε κυλιομενες δημοσκοπησεις. Ορίστε ένα δείγμα. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η ζωή και τα προβλήματα δεν κινούνται στο "χρυσό τρίγωνο" Μαξίμου, Βουλή, Κολωνάκι. Κινούνται και λίγο παραέξω. Και λύνονται με πολιτικές και ικανά πρόσωπα. Ούτε με εξαγγελίες ούτε με ΜΑΤ.