Με αφορμή την ολοκλήρωση της σειράς του Αλέξη Παπαχελα για τη 17 Νοέμβρη, θα μοιραστώ ένα οικογενειακό βίωμα.

Στην ταραγμένη πολιτική περίοδο 1989-1990, ο πατέρας μου είχε στοχοποιηθει σε προκηρύξεις της οργάνωσης ειδικά μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη. Συνεπώς για κάποιο καιρό, το σπίτι είχε 24ωρη αστυνομική φύλαξη.

Ένα βράδυ γυριζε ο πατέρας μου μετά τα μεσάνυχτα από τη Βουλή και μπαίνοντας στην πολυκατοικία βλέπει τον αστυνομικό να έχει ανεβάσει τα πόδια σε ενα τραπεζάκι του θυρωρου, να έχει αφήσει το πηλικιο παραδίπλα και να είναι αραχτός.

Ο πατέρας μου τον καλησπεριζει, ο αστυνομικός ανταποδίδει το χαιρετισμό ατάραχος. Ο πατέρας μου τον ρωτάει "τι κάνεις εσύ εδώ;" κι η απάντηση ήταν "εγώ φυλάω τον Υπουργό".

Ο πατέρας μου επιμένει και του λέει "και δε θα με ρωτήσεις που πάω; κι αν εγώ πάω να σκοτώσω τον Υπουργό; " κι η αφοπλιστική απάντηση ήταν " σωπα μωρέ, εσείς; καλοντυμενος άνθρωπος;"

Κι ο πατέρας μου γελώντας ενώ πήγαινε στο ασανσέρ του λέει "να πας να πεις σε αυτούς που σε έστειλαν εδώ ότι τουλάχιστον όταν με παρακολουθουσαν, ήξεραν ποιος είμαι".