«Ξέρω βαθιά και την καλή,
τη φωτεινή, την εμπνευσμένη Κρήτη.
Αυτή είναι η πιο ισχυρή, η πιο διαρκής στον χρόνο, η πιο απλωμένη πάνω στο νησί.»
— Ρεα Γαλανάκη
Δεν μπορώ να μην πω, πόσο χαρούμενη και υπερήφανη (επιτέλους) αισθάνομαι σήμερα για την πατρίδα μου την Κρήτη και δει το Ηρακλείο μου !
Δύο σημαντικοί άνθρωποι,των Τεχνών και των Γραμμάτων - ο ένας ζωγράφος και ο άλλος συγγραφέας, τιμήθηκαν από την Πολιτεία και πήραν τα εύσημα που τους αξίζουν και πολύ περισσότερο μάλιστα!
Δύο άνθρωποι που καθόρισαν, και που έως σήμερα σφραγίζουν το πνευματικό, φωτεινό ταξίδι της Τέχνης,και της Λογοτεχνίας, όλης της Ελλάδας, της Κρήτης, και του Ηρακλείου ειδικότερα.
Ασυμβίβαστοι, με βαθιά καλλιέργεια και πνευματική τόλμη, προσηλωμένοι απόλυτα στο έργο τους και με μια πρόταση ζωής, άκρως μετριόφρων και ταπεινή.
Η Ρεα Γαλανάκη, συγγραφέας και ο Θωμάς Φανουρακης ζωγράφος, υπήρξαν στενοί φίλοι επι σειρά ετών.
Η Ρεα είναι εδώ και μας προσφέρει ακόμα το έργο της,
ο Θωμάς (αδελφός του πατέρα μου), εχει από καιρό φύγει.
Δυο άνθρωποι που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Ηρακλειο Κρήτης.
Ο ένας, πεισματικά έμεινε μέσα στους τέσσερις τοίχους του ατελιέ του ζωγραφίζοντας, δεν έφυγε ποτέ από το Ηράκλειο παρ’ολες τις προσπάθειες όλων των τότε πνευματικών ανθρώπων να ταξιδέψει δημιουργώντας μια παγκόσμια καριέρα.
Υπερήφανη λοιπόν, και πολύ συγκινημένη σήμερα, μπορώ να πω με γενναιότητα, πως πέρα από τα Ζωγιανα, τις βεντέτες και τα συνεχόμενα άγρια φονικά.
Πέρα από τις τάχα μου “κουμπαριές”, και τις Κρητικιές μαγκιές και λανθάνουσες έννοιες “ανδρισμού”,
η Κρήτη δεν χαρακτηρίζεται από αυτούς!
“Υπάρχει η φωτεινή, η καλή,
η εμπνευσμένη Κρήτη,
που αυτή ειναι η πιο ισχυρή,
η πιο διαρκής στον χρόνο, η πιο απλωμένη στο νησί”
Από παλιά γνώριμες, με μεγάλη εκτίμηση και συμπάθεια η μία για την άλλη μέσω των οικογενειών μας, εγώ δεν θα πω τίποτα παραπάνω για την Ρεα γιατί ίσως να ακουστούν σαν κολακείες και να μην φανεί στο ακέραιο..
Θα παραθέσω απλώς, το ίδιο της το κείμενο- την ανάρτηση της.
Για τον Θωμά Φανουρακη, μια μεγάλη αναδρομική έκθεση από τον Δήμο Ηρακλείου με 125 έργα συλλεγμένα από ιδιώτες και τις ίδιες τις δωρεές του Θωμά προς τον Δήμο και το Ηρακλειο έχει από εχθές ήδη αναγγελθεί, αναγνωρίζοντας έτσι το τεράστιο έργο που ο ζωγράφος αυτός (άγνωστος στους περισσότερους οικειοθελώς), μας κατέθεσε.
Ρεα Γαλανάκη
« Μαθαίνω ότι το μυθιστόρημα μου “Ελένη,ή ο Κανένας” από του χρόνου εντάσσεται στη διδασκαλία αυτοτελούς (ολόκληρου) λογοτεχνικού έργου στην Πρώτη Λυκείου ( μαζί με τη “Μεταμόρφωση” του Φρ.Καφκα,τη “Φόνισσα”του Αλ.Παπαδιαμαντη και το γκράφικ νοβελ
“1936: Ετοιμόρροπη δημοκρατία”του Θανάση Πέτρου).
Εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες διδάσκονταν ένα μικρό απόσπασμα από το
“Ελένη, ή ο Κανένας” στην Γ’Γυμνασιου,
κι ένα άλλο απόσπασμα από τον
“Βίο του Ισμαηλ Φερικ πασά”στην Γ’ Λυκειου.
Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τις, άγνωστες
σε μένα, φιλόλογους Ειρήνη Γαμβρου, Μαρία Ξεστερνου, Δεσποινα Δούκα και Δήμητρα Κιούση για τα πάντα.
Στη φωτό η Ελένη Αλταμουρα- Μπούκουρα στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν σπούδαζε στη Ρώμη την απαγορευμένη στις γυναίκες τέχνη της ζωγραφικής, ντυμένη σαν άντρας - ζωγράφος”