Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026, μια σφοδρή επίθεση εναντίον του Ιράν που έχει ως στόχους την αποπυρηνικοποίηση, την αποβαλιστικοποίηση και την κατάρρευση του καθεστώτος των μουλάδων. Πρώτοι στόχοι αποτέλεσαν ο θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν και της ηγεσίας των “Φρουρών της Επανάστασης”. Έχει κάποια νομική βάση πάνω στο διεθνές δίκαιο η επίθεση αυτή του Ισραήλ και ΗΠΑ ; Χωρίς να είμαι ειδικός του Διεθνούς Δικαίου λέω την γνώμη μου στην συνέχεια και την αιτιολογώ με πολιτικά επιχειρήματα ασφαλώς.
Πρώτον η αποπηρυνικοποίηση, είναι ο αφοπλισμός του Ιράν από την δυνατότητα να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Μια δυνατότητα που ήταν πριν τη επίθεση πολύ κοντά να γίνει πραγματικότητα. Είναι δίκαιο αυτό την στιγμή που διεθνείς συνθήκες δεν επιτρέπουν στο Ιράν να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα ; Δεν αντίκειται στις διεθνείς συνθήκες και στο διεθνές δίκαιο οι αποφάσεις αυτές του Ιράν ; Ασφαλώς. Το Ιράν ενώ έχει υπογράψει την συνθήκη περί μη διάδοσης και κατασκευής πυρηνικών όπλων, την παραβιάζει κατάφωρα εδώ και χρόνια, κοροϊδεύοντας απροκάλυπτα την Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας και πρόσφατα την αντιπροσωπεία των ΗΠΑ.
Μόνο γι αυτό το λόγο ο ΟΗΕ έπρεπε να διατάξει εδώ και χρόνια τον πυρηνικό του αφοπλισμό δηλαδή τον εμπλουτισμό του Ουρανίου που συστηματικά έκανε κρυφά από την διεθνή κοινότητα. Το Ιράν είναι πιστός σύμμαχος της Ρωσίας την οποία τροφοδοτεί με drones στον πόλεμο της με την Ουκρανία και η Ρωσία προμηθεύει το Ιράν με βαλλιστικούς πυραύλους. Λόγω της Ρωσίας και της Κίνας μελών των Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ οι οποίες έθεταν βέτο κάθε φορά που ετίθετο θέμα παρέμβασης, εξασφάλιζε την συνέχιση της παράνομης δραστηριότητας του εμπλουτισμού του ουρανίου από το Ιράν. Και όταν έχεις φτάσει στο 90% περίπου του εμπλουτισμού του Ουρανίου σημαίνει ότι είσαι μισό βήμα πριν την κατασκευή της πυρηνικής βόμβας. Και μόνο γι αυτό τον λόγο η επέμβαση του Ισραήλ και των ΗΠΑ το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου έχει νομική βάση, ανεξάρτητα εάν υπάρχει απόφαση του ΟΗΕ, επικαλούμενοι την ασφάλεια τους.
Ο δεύτερος λόγος είναι η από-βαλιστικοποίηση του Ιράν. Αυτό σημαίνει η αφαίρεση της δυνατότητας του Ιράν να κατέχει και να παράγει βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς με δυνατότητα να μεταφέρουν και πυρηνικές κεφαλές. Η κατοχή από το Ιράν τέτοιων πυραύλων, καθαρά επιθετικών όπλων, ικανών να χτυπήσουν Ευρώπη ακόμη κα τις ΗΠΑ, είναι παράνομη σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση 1929/2025 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 1929/2025. Όμως το Ιράν ακόμη και στις τελευταίες συναντήσεις με την αντιπροσωπεία των ΗΠΑ, αρνήθηκαν κάθε αφοπλισμό από βαλλιστικούς πυραύλους τους οποίους θεωρούν όπως λένε αναγκαίους για την υπεράσπιση του Κράτους τους. Άρα και ο λόγος αυτός είναι ικανός να προσδώσει ικανοποιητική νομική βάση για την δικαιολόγηση της επίθεσης του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, επικαλούμενοι την ασφάλεια τους.
Θα πει κάποιος και ποιος είναι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ; Οι διεθνείς χωροφύλακες ; Πέστε τους όπως θέλετε. Η ουσία είναι ότι δεδομένων των συνθηκών στον ΟΗΕ, ο οποίος έχει αδρανοποιηθεί λόγω του βέτο της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και της ισχυρής παρουσίας μουσουλμανικών χωρών, δεν υπήρχε άλλος τρόπος διεθνούς παρέμβασης για την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και την υπεράσπιση της ασφάλειας του Ισραήλ και των ΗΠΑ όπως ακριβώς ανάφεραν και οι ίδιοι στις ανακοινώσεις τους.
Όμως πολιτικά κρίνοντας εκτιμώ ότι η επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του καθεστώτος ήταν μονόδρομος και εξηγούμαι. Στο διεθνές σύστημα έχει δημιουργηθεί ένας άξονας αυταρχικών καθεστώτων (Κίνα, Ρωσία, Ιράν, Βόρεια Κορέα κ.ά.) που απειλούν ανοικτά την Δύση. Το Ιράν είναι ο βασικός προμηθευτής πετρελαίου της Κίνας και στενός στρατιωτικός προμηθευτής drones της Ρωσίας στον πόλεμο της με την Ουκρανία. Μόνο ένας τυφλός πολιτικά δεν το βλέπει αυτό, εκτός εάν συντάσσεται με την συμμαχία αυτή. Είτε τρομοκρατώντας τους πολίτες των Δυτικών Κρατών με τρομοκρατικές ενέργειες, είτε μέσω διαφόρων τρομοκρατικών ένοπλων ομάδων (Χεζμπολά, Χαμάς, Τζιχάντ, Χούθι κ.ά.) που παρόλα κάθε τόσο τις ξεδοντιάζει το Ισραήλ μετά από ένα διάστημα επαν-οπλίζονται με την αμέριστη στήριξη του Ιράν και συνεχίζουν την αιματηρή τους δράση, όπως έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2023 με την σφαγή στο Ισραήλ. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην Παλαιστίνη και αφού δρομολογήθηκαν κάποιες λύσεις για τον αφοπλισμό της Χαμάς και την ειρηνική συνύπαρξη Ισραήλ και Παλαιστινίων με ισχυρή παρουσία και υποστήριξη των αραβικών εθνών, εκτιμήθηκε από Ισραήλ και ΗΠΑ, ότι είναι η κατάλληλη στιγμή πολιτικά να βάλουν ένα τέλος στην τρομοκρατική δράση του Ιράν στην περιοχή και όχι μόνο.
Και είναι νομιμοποιημένο να αφαιρείς με πυραύλους τις ζωές ανθρώπων όπως ο Χαμενέι και των ηγετών των φρουρών της επανάστασης. Και οι πετροβολισμοί, οι απαγχονισμοί και οι εκτελέσεις χιλιάδων απλών Ιρανών πολιτών από το καθεστώς έχουν κάποια νομιμοποιητική βάση ; Με βάση ποιο δίκαιο το καθεστώς εκτέλεσε όλους τους αντιπάλους του μετά το 1979 ακόμη και τους αριστερούς Ιρανούς που στην αρχή υποστήριξαν την ισλαμική επανάσταση του Χομεϊνί. Βέβαια ένα τμήμα της αριστεράς της Δύσης συντάσσεται ουσιαστικά με το καθεστώς του Ιράν, όχι ταυτιζόμενο ανοικτά μαζί του, αλλά καταγγέλλοντας το Ισραήλ και τις ΗΠΑ για τις “ιμπεριαλιστικές τους επιθέσεις”, αποφεύγοντας όμως να μιλήσουν για τις δημόσιες εκτελέσεις του καθεστώτος απλών πολιτών και πως μπορούν να αποφευχθούν. Δεν υπάρχει κανένα ελαφρυντικό για το καθεστώς και κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να συμφωνήσει με την στάση αυτή, εκτός εάν συμφωνεί με το καθεστώς των μουλάδων και θεωρεί ότι πραγματικά το καθεστώς και η πολιτική του βρίσκεται στην σωστή πλευρά της ιστορίας. Και ο αντίλογος επιμένει. “Μα καμιά εξωτερική επέμβαση δεν άλλαξε κάποιο καθεστώς”. Συμφωνώ, γι αυτό εκτιμώ ότι ο λαός του Ιράν έχει τον λόγο τώρα. Μόνο αυτός μπορεί να αλλάξει το καθεστώς, παρότι το καθεστώς έχει ακόμη πολλές χιλιάδες εφεδρείες σκληροπυρηνικών φανατικών οι οποίοι θα χάσουν τα πάντα εάν πέσει το καθεστώς, αφού οι ίδιοι και οι οικογένειές τους ζουν υπηρετώντας το καθεστώς ως φρουροί της επανάστασης. Και οι φρουροί της επανάστασης, οι οποίοι δεν είναι απλά οι πραιτοριανοί του καθεστώτος, άλλα ένα πανίσχυρο ένοπλο σώμα πέρα και έξω από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας με δική τους οργάνωση, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια και αριθμούν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες. Κατά την γνώμη μου μια ρεαλιστική προοπτική που εκτιμώ για το αυριανό καθεστώς είναι μια πιο “φιλελεύθερη” εκδοχή του καθεστώτος που θα παραιτηθεί από τις πυρηνικές και βαλλιστικές φιλοδοξίες, θα παραιτηθεί από τις επιθετικές του ενέργειες προς το Ισραήλ και θα παραχωρήσει και κάποιες ελευθερίες στους πολίτες του. Αυτό θα είναι μια καλύτερη εικόνα από την σημερινή. Το μέλλον όμως του Ιράν θα το καθορίσουν οι πολίτες του.
Μια ποιοτική διαφορά “επιτιθέμενων” και “αμυνόμενων”. Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ χτυπάνε στρατιωτικές και πυρηνικές υποδομές και το Ιράν χτυπάει πόλεις του Ισραήλ και άλλων έξι χωρών ! Στοιχείο που αποδεικνύει ότι το καθεστώς του Ιράν “παίζει” το τελευταίο του χαρτί. Ενδεχομένως να αποσταθεροποιηθεί πολύ γρήγορα και να αναζητηθούν εναλλακτικές λύσεις. “Εκεί που θα τα χάσουμε όλα ας κρατήσουμε τα μισά”, ενδεχομένως να σκέφτονται κάποιοι “έξυπνοι” του καθεστώτος. Να μην παραξενευτούμε λοιπόν εάν τις επόμενες ημέρες δούμε κάποιους από το καθεστώς να αναλαμβάνουν την σκυτάλη από τον εαυτό τους, εμφανίζοντας όμως ένα νέο πρόσωπο, που είναι διατεθειμένο να διαπραγματευτεί και να υπαναχωρήσει σε κάποια βασικά θέματα που ζητούνται διασώζοντας όμως την δική τους εξουσία έστω και κουτσουρεμένη. Όμως γι αυτό ο λόγος ανήκει στο λαό του Ιράν.
Άρα η επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ έχει ως στόχο με δυο λόγια την Ιρανική απειλή γενικότερα. Αυτό σημαίνει ότι το μελλοντικό Ιράν δεν θα έχει πυρηνικές και βαλλιστικές φιλοδοξίες και θα σταματήσει τν επιθετικότητα προς το Ισραήλ. Ενδεχομένως να αναθεωρήσει σε ένα βαθμό και τις συμμαχίες του με την Ρωσία και την Κίνα. Βέβαια να ταχθεί άμεσα με την Δύση, ανοικτά ενάντια στην Ρωσία και την Κίνα είναι μια πολύ δύσκολη εξέλιξη, αλλά όχι αδύνατη στο μέλλον. Αυτό κυρίως είναι η διακύβευση της επίθεση αυτή Ισρήλ και ΗΠΑ. Άλλωστε οι Ιρανοί πριν το 1989 είναι πολλές και πολύμορφες σχέσεις με την Δύση και τον Δυτικό Πολιτισμό αφού και αυτοί έχουν συνείδηση ότι έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες με τους αρχαιότερους ανθρώπινους πολιτισμούς. Αυτό σημαίνει ότι το νέο –έστω μεταβατικό- καθεστώς που θα διαμορφωθεί θα πρέπει να παραιτηθεί ρητά από τις πυρηνικές και βαλλιστικές φιλοδοξίες και να ανοίξει κάποιον δρόμο για τις ανθρώπινες και δημοκρατικές ελευθερίες των πολιτών του.