Στο πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ η «δύσκολη» απόφαση του αποκλεισμού κάθε μορφής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία πάρθηκε γρήγορα και ομόφωνα. Το πολυδιαφημισμένο σχετικό «ψήφισμα Δούκα» δεν κατατέθηκε ποτέ αφού ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφάσισε να το υιοθετήσει και να το συμπεριλάβει με ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην εισήγησή του. Για την άλλη, την πραγματικά δύσκολη απόφαση της συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα και τα κομμάτια του πρώην κόμματός του, η οποία βρίσκεται στα σχέδια πολλών υποψηφίων αρχηγών, δεν ακούστηκε σχεδόν τίποτε, αν εξαιρέσει κανείς κάποια αποσπάσματα από τολμηρές απορριπτικές ομιλίες συνέδρων.

Το γεγονός ότι το ζήτημα της συνεργασίας δεν απασχόλησε επισήμως τις εργασίες του συνεδρίου δεν σημαίνει ότι οι υπόγειες διεργασίες μεταξύ των ενδιαφερομένων δεν έχουν προχωρήσει στη διαμόρφωση σεναρίων προσέγγισης μεταξύ των δύο πλευρών. Μόνο που, με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η προοπτική της σύγκρουσης φαίνεται να κερδίζει κατά κράτος τα σενάρια της συνεργασίας, μέχρι τις εκλογές τουλάχιστον. Η σοσιαλδημοκρατικοποίηση Τσίπρα φανερώνει την απόφασή του να διεκδικήσει τον χώρο του ΠΑΣΟΚ για δεύτερη φορά, διεκδικώντας ταυτόχρονα για τον εαυτό του τη θέση του εν αναμονή πρωθυπουργού.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, με την παραδοσιακή έννοια του επανειλημμένα κακοποιημένου όρου, δεν θα μπορέσουν να βρουν κοινό βηματισμό. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί δεν υπάρχει ρεαλιστικό προγραμματικό υπόβαθρο αλλά, κυρίως, γιατί οι προσωπικές φιλοδοξίες εντός και εκτός των κομμάτων του χώρου αποδεικνύονται διαχρονικά αξεπέραστες. Η «μεγάλη Κεντροαριστερά» θυσιάστηκε πολλές φορές στη μεταπολίτευση στον βωμό των μικροκομματικών συμφερόντων, των αρχηγικών βλέψεων και των αλαζονικών συμπεριφορών του εκάστοτε ισχυρού που δεν έβλεπε στη συνεργασία την ενιαιοποίηση και διεύρυνση της παράταξης αλλά την κυριαρχία του κόμματος και της εξουσίας του.

Διαβάστε τη συνέχεια

Πηγή: www.athensvoice.gr