Μόλις διάβασα το Μανιφέστο που εξέδωσε το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας (ΙΝΑΤ) υπό τον φίλο Γιώργο Σιακαντάρη. Μια πρώτη αυθόρμητη αίσθηση ήταν ότι διάβαζα ένα κείμενο της ανανεωτικής πτέρυγας του πάλαι ποτέ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της κατεύθυνσης Δαμανάκη, Παπαγιαννάκη, κλπ, εμπλουτισμένο με τα σημερινά ζητήματα της ψηφιακότητας και της τεχνητής νοημοσύνης και φυσικά του πολέμου και της ανόδου της ακροδεξιάς.

Για την πράσινη μετάβαση και τη σύγκλιση με τη σοσιαλδημοκρατία ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης τα έλεγε από τότε σε ώτα μη ακουόντων. Όμως πολλά, αν όχι τα περισσότερα από όσα αναφέρονται υπάρχουν στις προγραμματικές θέσεις και τις διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα πιο συγκεκριμένα και επεξεργασμένα. Συνεπώς δεν νομιμοποιείται το ΠΑΣΟΚ, με δεδομένα και τα ποσοστά του και τον θεσμικό του ρόλο ως αξιωματική αντιπολίτευση, να επιμένει και να διατείνεται ότι αποτελεί και μπορεί να είναι ο κορμός της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και ο αντίπαλος πόλος απέναντι στη Ν.Δ και όσοι πιστοί προσέλθετε;

Άρα, κάπου αλλού είναι το πρόβλημα και όχι στα μανιφέστα και φυσικά θα λυθεί στις επόμενες πρώτες ή δεύτερες εκλογές.