.... ως συνέχεια των ΔΕΚΑ ΠΛΗΓΩΝ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ
Και ενώ η φθορά εκτύπα τη Νέα Δημοκρατία, και η ακρίβεια εβάραινε τον λαό, και η εξουσία εφαίνετο τραυματισμένη, το ΠΑΣΟΚ δεν εκληρονόμησε την οργή. Διότι άλλο η δυσαρέσκεια κι άλλο η εμπιστοσύνη για διακυβέρνηση.
Η Πρώτη Πληγή: Η Πλάνη της Δημοσκοπικής Ανάστασης
Και είδον τα στελέχη τα ποσοστά να ανεβαίνουν κατά μία μονάδα και εχάρησαν σφόδρα , χωρίς βέβαια μέχρι στιγμής , να έχουν ανακοινωθεί τα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανου, στις μετρήσεις . Αλλά ο λαός δεν αναζητεί απλώς δεύτερο κόμμα· αναζητεί εκείνον που θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα.
Διότι στις εκλογές δεν αρκεί να φθείρεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πρέπει κάποιος να πείθει ότι μπορεί να τον αντικαταστήσε
Η Δευτέρα Πληγή: Το Σύνδρομο της «Μίας Ψήφου»
Και ήλθε λόγος εις το κόμμα: «Να γίνουμε πρώτοι έστω και με μία ψήφο».
Το κεντρικό αφήγημα σήμερα . Ομως δυστυχώς αυτός ο πολιτικός ουσιαστικά στόχος , στερείται ακροατηρίου. Δε προκύπτει από πουθενά αυτή η πιθανότητα…και το ερώτημα παραμένει…ΓΙΑΤΙ ;;;
Διότι η εξουσία δεν κερδίζεται με μαθηματικά τεχνάσματα ούτε με λογιστική φιλοδοξία. Κερδίζεται όταν οι πολίτες πιστέψουν ότι υπάρχει σχέδιο, βούληση και πρόσωπο ικανό να κυβερνήσει χώρα — όχι απλώς κόμμα
Η Τρίτη Πληγή: Η Σιωπή περί Διακυβέρνησης
Και όταν ο λαός ερώτησε: «Τι θα πράξετε αν κυβερνήσετε;» επικράτησε ομίχλη.
Άλλοι ομιλούν περί θεσμών. Άλλοι περί σοσιαλδημοκρατίας. Άλλοι περί ήθους. Αλλά ο πολίτης ζητεί απάντηση απλή:
* Ποιος θα μειώσει το κόστος ζωής;
* Ποιος θα κυβερνήσει αποτελεσματικά;
* Με ποιους;
* Και προς ποια κατεύθυνση;
* Διότι οι παρακολουθήσεις, το predator, ο ΟΠΕΚΕΠΕ,έχουν εξαντλήσει την απήχηση τους ως η βασική ατζέντα αντιπαράθεσης.
Διότι όποιος δεν μιλά καθαρά για εξουσία, μοιάζει να φοβάται την ευθύνη της.
Η Τετάρτη Πληγή: Η Επανεμφάνιση του Αλέξης Τσίπρας
Και ενώ το ΠΑΣΟΚ επερίμενε να κληρονομήσει τον χώρο της Κεντροαριστεράς, ιδού, ο Τσίπρας ήρχισε πάλι να ομιλεί.
Και πολλοί εξ εκείνων που αναζητούν αντι-Μητσοτακική διέξοδο δεν στρέφουν το βλέμμα προς τη Χαριλάου Τρικούπη αλλά προς τον πρώην πρωθυπουργό.
Διότι στην πολιτική, η απουσία ηγετικής βαρύτητας δημιουργεί κενό. Και τα κενά δεν μένουν ποτέ άδεια. ⸻
Η Πέμπτη Πληγή: Η Σύγκριση
Και τότε ήλθε η πιο σκληρή δοκιμασία: η σύγκριση.
Από τη μία ο Τσίπρας — πολωτικός, αλλά πρώην πρωθυπουργός, με εμπειρία εξουσίας, πολιτικό ένστικτο και αναγνωρίσιμο ηγετικό αποτύπωμα. Από την άλλη ο Νίκος Ανδρουλάκης — σοβαρός, μετρημένος, αλλά ακόμη αδοκίμαστος στο πεδίο της μεγάλης πολιτικής μάχης.
Και ο λαός, ακόμη κι αν απορρίπτει τον έναν, γνωρίζει τουλάχιστον τι εκπροσωπεί. Ενώ για τον άλλον ακόμη αναρωτιέται.
Η Έκτη Πληγή: Η Φοβία της Καθαράς Θέσης
Και κάθε φορά που το κόμμα εκαλείτο να απαντήσει: «Με ποιον θα κυβερνήσετε;» οι απαντήσεις εγίνοντο κύκλοι χωρίς τέλος.
Ούτε με τον έναν, ούτε με τον άλλον. Ούτε σύγκρουση, ούτε συνεργασία. Ούτε ρήξη, ούτε σχέδιο συνασπισμού.
Αλλά η κοινωνία δεν ψηφίζει πολιτικό speed dating. Ψηφίζει κυβέρνηση. ⸻
Η Εβδόμη Πληγή: Η Αυταπάτη του “Αρκεί να Πέσει η ΝΔ”
Και πολλοί επίστεψαν πως όσο φθείρεται η κυβέρνηση, τόσο θα ανεβαίνει αυτομάτως το ΠΑΣΟΚ.
Αλλά η πολιτική δεν λειτουργεί ως συγκοινωνούν δοχείο. Η φθορά του ενός δεν γεννά αυτόματα εμπιστοσύνη για τον άλλον.
Ο θυμωμένος ψηφοφόρος μπορεί να στραφεί παντού: στην αποχή, στη διαμαρτυρία, στα άκρα, ακόμη και στην επιστροφή παλαιών παικτών.
Η Ογδόη Πληγή: Η Νοσταλγία χωρίς Κληρονόμο
Και επανήλθαν τα σύμβολα. Ο ήλιος. Τα συνθήματα. Οι μνήμες.
Αλλά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξε κίνημα εξουσίας με κοινωνική συμμαχία, πάθος και αφήγημα εποχής.
Η αντιγραφή του ύφους χωρίς την ιστορική δυναμική μοιάζει περισσότερο με αναπαλαίωση παρά με επιστροφή. ⸻
Η Ενάτη Πληγή: Και εγενετο το Συνεδριο της ΜΟΝΟΦΩΝΙΑΣ .
* Συνέδριο για να παρθεί ΜΙΑ απόφαση : ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΝΔ , αλλά ούτε λέξη και αναφορά με ποιους .
* Συνέδριο για τον <<πολεμο>> των προσωπικών <<στρατων>>που ουσιαστικά ήταν και το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ
* Συνεδρίο χωρίς καμία διαφωνία ή εναλλακτική πρόταση και άποψη , διότι αυτό θα έπαιρνε το στίγμα της εσωστρέφειας.
* Θα χαρακτηριζόταν ΜΙΑΣΜΑ και θα έβγαινε η «φρουρα» της ΜΟΝΟΦΩΝΙΑΣ να «συλλάβει» την διαφορετικότητα και τον πλουραλισμο που χρειάζεται ένα κόμμα εξουσίας .
Η Δεκάτη Πληγή: Το Ερώτημα που Δεν Απαντήθηκε
Και στο τέλος όλων έμεινε ένα ερώτημα να αιωρείται πάνω από την Κεντροαριστερά: «Γιατί να κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ αύριο;»
Όχι γιατί φθείρεται η ΝΔ. Όχι γιατί κουράστηκε ο κόσμος. Όχι γιατί κάποτε ήταν μεγάλο.
Αλλά γιατί σήμερα μπορεί να πείσει ότι διαθέτει:
* ηγεσία ικανή
* σχέδιο,
* συμμαχίες,
* αποφασιστικότητα
, * και πρόταση εξουσίας.
Και μέχρι να δοθεί πειστική απάντηση σε αυτό, οι πληγές θα παραμένουν.