Γράφει ο Άγις Στίνας ("κατά κόσμον" Σπύρος Πρίφτης) στις "Αναμνήσεις" του, που επανεκδόθηκαν από τις εκδόσεις "Υψιλον", για τον τρόπο που η δική του Αριστερά αντιμετώπισε τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, την περίοδο του Μεσοπολέμου:
«....Ένα πρωί Φεβρουάριου ή Μαρτίου μας ειδοποιούν στο Εργατικό Κέντρο ότι προετοιμάζεται πογκρόμ εναντίον των Εβραίων. Διαδίδουν ότι οι Εβραίοι έχουν απαγάγει μια μικρή χριστιανή και ότι πρόκειται να τη σφάξουν για να χρησιμοποιήσουν το αίμα της στις θρησκευτικές γιορτές τους.
Υπόκοσμος, τυχοδιώκτες, θρησκόληπτοι, είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται, να φωνάζουν, να καταριώνται τους Εβραίους και ανοιχτά να προτρέπουν για πογκρόμ.
Οι σάλπιγγες του Εργατικού Κέντρου σαλπίζουν συναγερμό και καλούν τους εργάτες να παρατήσουν τις δουλειές τους και να συγκεντρωθούν στο Εργατικό Κέντρο. Ήταν ένα σάλπισμα που το ξέραν οι εργάτες και που μόλις το άκουγαν έπρεπε αμέσως να παρατήσουν την οποιαδήποτε δουλειά τους, να οπλιστούν με ό,τι βρουν πρόχειρο και να τρέξουν στο Εργατικό Κέντρο. Νεολαίοι τρέχουν στα εργοστάσια και στις συνοικίες.
Σε λιγότερο από μισή ώρα χιλιάδες εργάτες συγκεντρώνονται μπροστά στο Εργατικό Κέντρο και μια τεράστια μάζα ανθρώπων με ένα πανό που έγραφε «Κάτω τα χέρια από τους Εβραίους» κινείται προς το μέρος που συγκεντρώνονταν οι πογκρομιστές. Όλος αυτός ο συρφετός από τους αλήτες, τους μπράβους, τους ηλίθιους και τους εμπόρους και παπάδες υποκινητές τους γίνεται σκόνη μόλις αντίκρισε αυτό το λαϊκό χείμαρρο.
Κατόπι με μια επιτροπή απαιτήσαμε από τον Γενικό Διοικητή να συλληφθούν οι υποκινητές. Και πραγματικά συνελήφθησαν και προφυλακιστήκανε. Θα τους βρούμε στις Νέες Φυλακές σε δύο μήνες, όταν και εμείς θα φιλοξενηθούμε σ’ αυτές».
Έτσι ο Άγις Στίνας μας θυμίζει ότι η Αριστερά δεν ήταν πάντα αυτό το βαθύτατα συντηρητικό έως αποκρουστικά αντιδραστικό ρεύμα που βλέπουμε σήμερα. Η οποία - και για τον λόγο αυτό- κατήντησε να κυνηγάει Εβραίους τουρίστες στα λιμάνια, όχι για κάτι που έκαναν αλλά για λόγους ταυτότητας. Γι' αυτό που είναι. Επιλέγοντας να γίνει πρωταγωνίστρια σε μία νέα "συκοφαντία του αίματος", ως μίμος των ναζί στο μίσος κατά των Εβραίων.
ΥΓ: Αν ζούσε σήμερα Σπύρος Στίνας,, υποψιάζομαι πως θα το αφιέρωνε στην Βάνα Νικολαΐδου-Κυριανίδου. Για λόγους γνωστούς και ευνόητους.