Αλλάζουνε δραματικά οι καιροί

Εκείνο που ήταν φλόγα πριν

έμεινε τώρα ένα ξερό φυτίλι

Γ. Χ. Θεοχάρης,Των παρόντων καιρών ΙΙΙ

Αναρωτιέμαι :τί άραγε έπαθαν τόσοι έμπειροι πολιτικοί [του παρελθόντος και του παρόντος]και μοιάζει να έχουν τυφλωθεί όταν προσεγγίζουν ιδεολογικά το ‘κόμμα των Τεμπών’[sic];

Ένας πρότεινε την επικεφαλής [;] ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας,άλλοι ως Πρωθυπουργό και κάποιος ως κομματικά συνέταιρο με το ‘κόμμα της Ιθάκης’

Αν αποκλείσουμε τη γενική αφασία,τη γενική απογοήτευση ή τις εμμονές για γενική εκδίκηση,τότε το μόνο λογικό επιχείρημα που απομένει είναι ο αρριβισμός και η ανάγκη προβολής 5’ λεπτών στα ΜΜΕ

Θέλω να πιστεύω ότι ορισμένοι από τους παραπάνω θα έχουν ‘μαζευτεί’ στο καβούκι τους και θα συντάζουν δηλώσεις όπου θα ισχυρίζονται ότι ‘παρεξηγηθήκαν’[ιδίως οι δημοσιογράφοι όλων των αποχρώσεων που προέβησαν σε ‘αγιοποιήσεις’]

Οι πολιτικοί έχουν έτοιμη την κωλοτούμπα,τακτική που μετά τη διαφθορά/διαπλοκή είναι το χειρότερο χαρακτηριστική ‘μη-ντροπής’ του πολιτικού συστήματος της χώρας

Αναρωτιέμαι όμως:οι αφελείς πολίτες τί περιμένουν ακόμα για να καταλάβουν ‘το βάθος των πραγμάτων και των προσώπων’;

ΥΓ. Δεν έχω πολιτική εμπιστοσύνη στο εγχείρημα της Ιθάκης και στα πρόσωπα που το πλαισιώνουν[ή το προσκυνάνε]

Σε κάθε  πάντως περίπτωση  αποτελεί μία πολιτική πρωτοβουλία με ιδεολογικό πρόσημο και διαφέρει σημαντικά από τις θρησκοληπτικές προσεγγίσεις ‘της ηθικής των αθώων’[sic]

Αυτό το απολίτικο[για να μην πω,παρα-πολιτικό], υπό διαμόρφωση τραμπικής έμπνευσης ,μόρφωμα μόνο δεινά μπορεί να προκαλέσει στη Δημοκρατία

ΥΓ2. Η Ανανεωτική Αριστερά,σε αντιπαραβολή με την ‘κομμουνιστική εκδοχή’ πριν από την πτώση του Τείχους, ήταν μία ελπίδα για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα λαών και πολιτών.Η ένταξη αυτής της τάσης στη ‘δολο-φονηθείσα ΔΗΜΑΡ’ έδωσε ένα άρωμα,το οποίο όμως εξατμίστηκε όταν μετά το 2015 ένα μέρος εντάχθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ κι ένα άλλο στο ΠΑΣΟΚ[μ’ένα ‘κρυφό ‘τρίτο να παλαντζάρει προς την κεντροδεξιά]

Νομίζω ότι σήμερα η λεγόμενη Ανανεωτική Αριστερά δεν μπορεί πλέον να παίξει κάποιο ρόλο στην εξισορρόπηση των διάφορων ‘αριστερών μορφωμάτων’,οπότε για την υστεροφημία πολλών ιστορικών στελεχών της πρέπει ν’αυτο-διαλυθεί κι ο καθείς να πάρει φανερά και υπεύθυνα το δρόμο του

Διαφορετικά φοβάμαι ότι θ’απαξιωθεί και είναι κρίμα