Από τους συμβολισμούς της Ιστορίας στους συμβολισμούς της διαχείρισης

Σόλων 22 Μαϊ 2026

Οι διευρύνσεις στο ΠΑΣΟΚ είχαν πάντα πολιτικό νόημα πολύ μεγαλύτερο από τα ίδια τα πρόσωπα. Τα ονόματα λειτουργούσαν ως πολιτικά σύμβολα και εξέπεμπαν συγκεκριμένα μηνύματα προς την κοινωνία και καθιστούσαν το ΠΑΣΟΚ ηγεμονική δύναμη στον πολιτικό στίβο , με τον χαρακτήρα του πλουραλισμού, της πολυσυλλεκτικότητας και της διαφορετικότητας, δηλαδή τα χαρακτηριστικά της Μεγάλης Δημολρατικής Παράταξης .

Στη Μεταπολίτευση και στα επόμενα χρόνια, πρόσωπα όπως ο Μανώλης Γλέζος ή ο Μάρκος Βαφειάδης συμβόλιζαν την εθνική συμφιλίωση, την αναγνώριση της ιστορικής Αριστεράς και το άνοιγμα του ΠΑΣΟΚ σε κοινωνικά και πολιτικά ρεύματα που για δεκαετίες βρίσκονταν στο περιθώριο του συστήματος.

Άλλες επιλογές είχαν διαφορετικό πολιτικό αποτύπωμα. Ο Μπούτος εξέφραζε το άνοιγμα στη φιλελεύθερη οικονομική σκέψη και στην ανάγκη εκσυγχρονισμού της οικονομίας. Ο Ανδρουλακης, η Δαμανάκη συμβόλιζαν  τη σύνδεση με την ανανεωτική Αριστερά και τη γενιά του Πολυτεχνείου. Ο Ανδριανόπουλος εξέπεμπε μήνυμα υπέρβασης παραδοσιακών κομματικών συνόρων και προσέγγισης του μεταρρυθμιστικού κέντρου.

Εκείνες οι επιλογές, ανεξάρτητα από πολιτικές συμφωνίες ή διαφωνίες, είχαν ιδεολογικό βάθος. Συμβόλιζαν κοινωνικές συμμαχίες, ιστορικές τομές και πολιτικές κατευθύνσεις.

Τα ονόματα εκείνης της εποχής δεν ήταν απλώς «μεταγραφές». Ήταν φορείς ιστορικών αναφορών. Συνδέονταν με αντιστάσεις, κοινωνικά κινήματα, ιδεολογικά ρεύματα, ακόμα και με τραύματα της ελληνικής κοινωνίας. Είχαν πολιτικό βάθος και συμβολικό βάρος.

Οι σημερινές ανακοινώσεις διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν διαφορετικές. Τα νέα πρόσωπα δεν φαίνεται να εκφράζουν ένα νέο κοινωνικό ρεύμα ή μια μεγάλη ιδεολογική μετατόπιση.

Οι περισσότεροι είναι «περαστικοι» των κομμάτων που παρήγαγε η κρίση με παρελθόν απόψεων που δεν εξέφρασε ΠΟΤΕ το ΠΑΣΟΚ , αλλά  ιστορικά έχει σταθεί απέναντι τους .

Η διαφορά είναι εμφανής: τότε τα ονόματα παρέπεμπαν σε Ιστορία, κοινωνικές αναφορές και πολιτικά οράματα. Σήμερα παραπέμπουν κυρίως στη διαχείριση, στις ισορροπίες και στην προσπάθεια πολιτικής επανασυγκόλλησης ενός κατακερματισμένου χώρου.