Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός της χώρας μας: «[...] Το τέλος του καθεστώτος [του Μαδούρο] προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών [...]».
Ούτε ξέρουμε άν όντως ήλθε το τέλος του καθεστώτος Μαδούρο, ούτε ξέρουμε τι καθεστώς θα το διαδεχθεί. Πάντως, «συμπεριληπτική κυβέρνηση που θα έχει πλήρη δημοκρατική νομιμοποίηση» (ευσεβής πόθος Μητσοτάκη), ο Πρόεδρος Τραμπ δεν θέλει. Και «έφτυσε» κατάμουτρα την αρχηγό της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάντο, και καθαρά μίλησε για την ουσία: «USA is going to run Venezuela for the time being». Και «θα στείλουμε τις μεγάλες εταιρείες πετρελαίου» - «to start making money»
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ έκρινε ακριβοδίκαια τον κ. Μητσοτάκη: «Ο Πρωθυπουργός μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας επιλέγει να εναρμονιστεί πλήρως με την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας και την εγκατάλειψη κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητας».
Μερικά πράγματα ξεπερνούν κάθε όριο. Μέχρι και ο κ. Σαμαράς αγανάκτησε και επικαλέσθηκε την στοιχειώδη λογική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συνήθως, κλωτσάει την καρδάρα με το γάλα. Μετά από εύλογες ή έστω αποδεκτές επισημάνσεις καταλήγει ότι η Διοίκηση Τραμπ στόχο έχει την απομύζηση «του τεράστιου εθνικού πλούτου της χώρας». Δηλαδή του πετρελαίου. Σωστή η φράση του ΣΥΡΙΖΑ, άν την δεις από την σκοπιά των ΗΠΑ, της Ρωσίας ή των απολυταρχικών καθεστώτων της Αραβίας. Αλλά κάποιος που βλέπει από άλλη σκοπιά, πρέπει να πεί στους ΣΥΡΙΖΑίους, ότι το πετρέλαιο δεν είναι «εθνικός πλούτος», γιατί η εμμονή με τα «καλά» που χαρίζουν τέτοιοι «εθνικοί πλούτοι», και η ουτοπική προσμονή ότι μπορεί αυτή η «ευεργεσία» να συνεχίζεται, ήδη καταστρέφουν τον πλανήτη.
Άλλωστε, συχνά το πετρέλαιο γίνεται κατάρα για τον λαό της χώρας που το έχει σε αφθονία στα έγκατα της, Βλέπε Ιράν, Σαουδαραβία και γενικά Μέση Ανατολή. Και Ρωσία. Και ΗΠΑ.
ΚΚΕ: Και αυτό, μετά από εύλογες ή έστω αποδεκτές επισημάνσεις, μπλέκει και την ΕΕ. Μόνον αυτοί ξέρουν γιατί.
Αχ.... άν είχε κάνει ανάλογες επισημάνσεις και για την Ουκρανία, τώρα θα είχε ένα καλό τεκμήριο πολιτικής εντιμότητας.
Για το ΚΚΕ ισχύει, όπως και για άλλους ποικίλους, ο σιδηρούς νόμος των υποκριτών: «Από δω “οι δικοί μας”, τους αξίζει συμπαράσταση - Από κεί “οι άλλοι”· δεν είναι δικοί μας, καλά να πάθουν»
Αλέξης Χαρίτσης, Νέα Αριστερά: «Η χώρα μας οφείλει να υπερασπίζεται το διεθνές δίκαιο [...] Όχι α λα καρτ ούτε κρυπτόμενη πίσω από την ανύπαρκτη γεωπολιτικά ΕΕ, μια ΕΕ που από τη μία θέλει να εμφανίζεται ως ‘παράγοντας σταθερότητας’ και από την άλλη παρακολουθεί ως αμήχανος θεατής νομιμοποιώντας ουσιαστικά μια διαρκή κατάσταση πολέμου».
Αντί να μιλήσει για τις ΗΠΑ, ο κ. Χαρίτσης τα βάζει με την ΕΕ και, έμμεσα, επιτίθεται στο θύμα μιας ακόμη χειρότερης ιμπεριαλιστικής επίθεσης, στην Ουκρανία. Πρώτον, «ανύπαρκτη γεωπολιτικά» δεν είναι η ΕΕ, αν μη τι άλλο επειδή υπάρχει και αγωνίζεται η Ουκρανία. Δεύτερον, τι εννοεί ο ποιητής με την φράση «νομιμοποιεί [η ΕΕ] ουσιαστικά μια διαρκή κατάσταση πολέμου»; Πρέπει να εγκαταλείψει η ΕΕ αβοήθητη την Ουκρανία, μιας και, επιτέλους, μας δίνει το καλό παράδειγμα ο Ντόναλντ Τραμπ; Με αυτό το ακροβατικό, ο κ. Χαρίτσης νομιμοποιεί τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, είτε εναντίον της Ευρώπης (η Ουκρανία είναι Ευρώπη – έτσι δεν είναι, κ. Χαρίτση;) είτε εναντίον χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Με τον τόσο νεο - αντιευρωπαϊσμό αυτής της κατ΄ όνομα μόνον Νέας Αριστεράς, τρίζουν τα κόκαλα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, του Άγγελου Ελεφάντη και πολλών άλλων πραγματικών νέων αριστερών.
Δυστυχώς, από τα δημοκρατικά κόμματα, μόνον το ΠΑΣΟΚ παίρνει προβιβάσιμο βαθμό