Η ανάληψη της 6μηνης προεδρία του ΕΣ της ΕΕ από την Κύπρο την 1η/1/26, είναι μια σημαντική υπόθεση. Προσθέτει κύρος και παρέχει ορισμένες ευκαιρίες. Με βάση της Συνθήκης της Λισσαβόνας, ο ρόλος της προεδρίας είναι συγκεκριμένος, η βάση παραμένει στις Βρυξέλλες. Η συνέχιση ή η ενίσχυση μιας πολιτικής, δίνει δυνατότητες στην προεδρεύουσα χώρα να κάνει χειρισμούς ή να εμπλουτίσει πολιτικές.
• Σε μήνυμά του στο ΚΥΠΕ ο Νίκος Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι «η Προεδρία μας θα συμβάλει ουσιαστικά στο επόμενο βήμα της κοινής μας πορείας, για μια αυτόνομη Ευρωπαϊκή Ένωση, ανοιχτή προς τον κόσμο, για μια Ευρώπη που θα είναι ήπειρος ειρήνης, ασφάλειας, ευημερίας και συνεργασίας», πηγή: ΚΥΠΕ. 1/1
• Είναι εύκολο να περιγράφεις με λέξεις ορισμένους στόχους-τα έργα όμως μιλούν καλύτερα από τις λέξεις. Οτιδήποτε υποστηρίζεις, χρειάζεται να έχει ως συνοδεία του τα έργα. Είσαι αξιόπιστος, εφόσον όσα διακηρύσσεις, έχουν αξία πρώτα για σένα. Η προεδρία ασκείται από ένα κράτος, το οποίο έχει πίσω του σχεδόν 22 χρόνια συμμετοχής στην ΕΕ/ένα επαρκές χρονικό διάστημα για να κριθεί κατά πόσον κατανοεί, εφαρμόζει, εξηγεί στους πολίτες τις συμφωνημένες από όλους πολιτικές της ΕΕ.
Ας πούμε, 1, Όταν μιλάς για «μια Ευρώπη της ειρήνης και ασφάλειας» πώς γίνεται να απουσιάζει από τα διακηρυκτικά σου κείμενα κάθε αναφορά σε ένα κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκό ζήτημα/το άλυτο κυπριακό;
Ας πούμε, 2ον, Πώς γίνεται να μιλάς για «αυτόνομη ΕΕ» όταν έχεις μετατρέψει τη χώρα σου σε «παράρτημα» των επιδιώξεων Νετανιάχου στην Α. Μεσόγειο;
3ον Ας πούμε, 3ον, Πώς δίνεις «νέα ώθηση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα», όταν η χώρα σου παραμένει χώρα-ουραγός στις πράσινες πολιτικές, με (ακόμα) μαζούτ, αντί ΑΠΕ, ουραγός στην ψηφιακή μετάβαση, στις πολιτικές για τη στέγαση, την αποκέντρωση, τη μείωση της γραφειοκρατίας; Λοιπόν, κανένα κράτος δεν είναι αλάνθαστο-αλλά, 22 χρόνια είναι ικανός χρόνος για την Κύπρο για να δείξει αν είναι ένα δημιουργικό κράτος- μέλος ή ένα κράτος, από τους ουραγός με έργα, και από τους πρώτους στις διακηρύξεις!
• Η άσκηση της προεδρίας στην ΕΕ είναι ταυτόχρονα και μια άσκηση στην κουλτούρα της τέχνης των συμβιβασμών. Αν στην τέχνη των συμβιβασμών επικρατούσε η Ε/Κ κουλτούρα, η ΕΕ θα ήταν ακόμα στο 1957. Μια νήσος αναζητά τις βάσεις για να γίνει η ίδια ένα κανονικό κράτος-μέλος. Η ΕΕ προφέρει υλικό πρώτης τάξεως και η προεδρία από 1/1/26 μέχρι 30/6/26, μάς καλεί να μιλήσουμε γι’ αυτά. Ως οιωνεί ομοσπονδία η ΕΕ παρέχει στα μέλη της: 1. Εξάμηνη εκ περιτροπής προεδρία για όλα τα κράτη μέλη, μεγάλα, μικρά. 2. Συμμετοχή στην Επιτροπή (Κυβέρνηση) με ένα Επίτροπο για κάθε κράτος-μέλος, έναν Επίτροπο η Κύπρος, έναν η Γερμανία. 3. Με συμμετοχή στο Ευρωκοινοβούλιο με 6 Ευρωβουλευτές, αντί με 1 (σε πληθυσμό σχεδόν 500 εκ).
• Η ΕΕ παρέχει πλήθος από ευκαιρίες για να δείξει κάθε ηγέτης τι ακριβώς εκφράζει.
Ο δομικός ηγέτης λέει: «Ως ΕΕ, είμαστε ένα οικοδόμημα, όμως έχουμε μείνει θεσμικά πίσω, θα εργαστώ γι’ αυτό. Το κοινό μας σπίτι το «επιδιορθώνεις», δεν το «κατεδαφίζεις».
Ο επιφανειακός ηγέτης λέει: «Να η ευκαιρία, επαφές, διακηρύξεις, συσκέψεις, η προεδρία μού προσφέρει 6μηνη δόξα»
Ο Ε/Κ ευρωπαίος ηγέτης λέει: «Είμαι ευρωπαίος ηγέτης για να επιλύω ευρωπαϊκά ζητήματα -πρώτα απ’ όλα να κάνω την χώρα μου μία, να εκτείνω το κεκτημένο σε όλη την επικράτεια, αυτό μού ζήτησε να κάνω η Συνθήκη Προσχώρησης στην ΕΕ. Και γι’ αυτό είμαι εδώ»!