Παρακολουθούμε τον μετ’ εμποδίων διάλογο σύγκλισης(;) των κομμάτων, των οργανώσεων και προσωπικοτήτων του μεσαίου χώρου.

Όσο θα προχωρά και θα βαθαίνει η καταστροφή της χώρας από το σημερινό μπλοκ των αντιευρωπαίων εθνολαϊκιστών, τόσο θα γίνεται πιο κατανοητή η ανάγκη ταχύτατης σύγκλισής τους σε ένα κόμμα εξουσίας ανάμεσα στην Νέα Δημοκρατία και την Αριστερά.

Είναι καιρός οι δυνάμεις του μεσαίου χώρου να πάρουν τις αποστάσεις τους από την Αριστερά.

Καιρός να συντριβούν οι μύθοι.

Να πουν ξεκάθαρα στους Έλληνες πολίτες ότι Αριστερά είναι ή καταστροφή που βλέπουμε με τα μάτια μας και ακούμε με τ’ αυτιά μας. Η καταστροφή που βιώνουμε στα Πανεπιστήμια, στα  σχολεία και στα νοσοκομεία μας. Η καταστροφή των θέσεων εργασίας μας, των εισοδημάτων και των περιουσιών μας. Η ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση της χώρας μας και η αργή και βασανιστική τριτοκοσμοποίησή της.

Αυτό είναι Αριστερά!

Δεν πρόκειται για ρεβανσισμό.

Αυτός είναι αποκλειστικό αριστερό προνόμιο των Κοτζιάδων και των Μπουταίων που συνεχίζουν να ζουν στον προπολεμικό ΚουΚουΕδικο αρρωστημένο ψυχικό τζιχαντισμό του ηττημένου στον εμφύλιο «με το όπλο παρά πόδας».

Πρόκειται για την ανάγκη να πεισθεί η πλειοψηφία όσων δεν έχουν ακόμα πεισθεί ότι μοναδική ελπίδα ανάκαμψης της χώρας μας ένα βήμα πριν από το χάος, είναι η όσο το δυνατόν συντομότερη αφαίρεση της κοινοβουλευτικής και της εκτελεστικής εξουσίας από την Αριστερά.

Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

Κανείς δεν γνωρίζει ποια κυβέρνηση θα υπάρχει στη χώρα μέχρι το καλοκαίρι.

Η διάλυση των θεσμικών και των διοικητικών μηχανισμών, η αδιάκοπη φυγή των καταθέσεων, η διεθνής ανυποληψία της κυβέρνησης, οι πρωτοφανείς αστοχίες της στο προσφυγικό, η αποσύνθεση με δική της ευθύνη ακόμα και των φαντασιακών ιδιοκατασκευών των νεοελλήνων θα συνεχίζεται όσο θα κυβερνούν τη χώρα μας οι ιδεοληπτικές, ευρωφοβικές, αριστερές ασώματες κεφαλές.

Αυτή είναι η βαθύτερη ουσία της Αριστεράς και είναι καιρός πια να πέσουν οι μάσκες, να αποκαλυφθούν τα πρόσωπα, να θρυμματιστούν οι μύθοι της Αριστεράς ως δύναμης προόδου.

Η Αριστερά είναι συντήρηση, είναι ιδεοληψίες, είναι φόβος μπροστά στο καινούριο, είναι αυταρχισμός, είναι αντιδημοκρατικότητα, είναι ολοκληρωτισμός. Είναι αυτός ο ολοκληρωτισμός που έκανε τον Μπαλτάκο και τους ακροδεξιούς Μητροπολίτες να δηλώσουν δημόσια το θαυμασμό τους στον αντιευρωπαίο τυχοδιώκτη πρωθυπουργό «μας».

Είναι ο γονιδιακός αριστερός κρατισμός που οδήγησε τον πραγματικά Αριστερό ταλαντούχο (αν και κοινωνικά ανεκπαίδευτο) ηγέτη Τσίπρα, να διαπλακεί «τάκα-τάκα» με τον Ψυχάρη των χρεών που για έναν περίεργο λόγο προτίμησε να ζητήσει από την αριστερή αντιπολίτευση (όπως το ίδιο το μέγαρο Μαξίμου ηλιθίως ανακοίνωσε!) τη διαγραφή των χρεών του και όχι από την τότε κυβέρνηση των «πουλημένων» Σαμαροβενιζέλων!

Καιρός να συντριβούν οι μύθοι.

Την σημερινή αριστερή κυβέρνηση πλαισιώνει προς το παρόν ένα 30% των ψηφοφόρων, που διαχέεται στα κόμματα του Αντιευρωπαϊκού τόξου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΚΚΕ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αποτελώντας τον σκληρό πυρήνα του αντιμνημονιακού μπλοκ, μετεξέλιξη του ενδημούντος αντιδυτικισμού της καθ ημάς Ανατολής στις συνθήκες της κρατικής χρεοκοπίας..

Δεν τους χαρίζουμε ούτε καν αυτούς τους συμπολίτες μας.

Γιατί το μεγαλύτερο μέρος τους είναι άνθρωποι που προσεγγίζοντας συναισθηματικά την πολιτική, παρασύρθηκαν εύκολα και γρήγορα από το δημαγωγικό «τίποτα» του αντιμνημονιακού κύματος, αλλά σήμερα αισθάνονται προδομένοι, έστω χωρίς να κατανοούν ακόμα ότι απόθεσαν τις ελπίδες τους σε άχρηστους τσαρλατάνους που είναι επικίνδυνοι επειδή είναι αριστεροί. Πραγματικοί αριστεροί!

Όλοι μας θέλουμε ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας, καλύτερους μισθούς, λιγότερους φόρους, βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα, καλύτερη υγεία, καλύτερη παιδεία, δικαιοσύνη, ασφάλεια, μεταφορές.

Αλλά δεν έχουμε αποτιμήσει όλοι μας την αρνητική συνεισφορά της Αριστεράς σ’  αυτά, δεν έχουμε νηφάλια παραδεχτεί επιτέλους το αυτονόητο και το προφανές: Ότι πουθενά και ποτέ στον κόσμο η αριστερά οποιασδήποτε ταμπέλας και απόχρωσης δεν μπόρεσε ως εξουσία να προσφέρει στις κοινωνίες αυτά τα σύγχρονα αγαθά.

Ξεκάθαρα πράγματα πια λοιπόν!

Ό,τι είναι, όσα έχει και όσα απολαμβάνει η μεταπολεμική Ευρώπη και ως τυπικό μέλλος της και η Ελλάδα, τα κατάφερε με την εναλλαγή φιλελεύθερων χριστιανοδημοκρατικών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων.
Πουθενά, ποτέ και τίποτα δεν κατάφερε με την Αριστερά.
Το μόνο πράγμα όπου έχει συμβάλλει η Αριστερά στην Ευρώπη είναι η οικοδόμηση ενός φαιοκόκκινου αντιευρωπαϊκού εθνολαϊκιστικού ρεύματος, με την Ελληνική Αριστερά να πρωτοπορεί σ’ αυτήν τη διαδικασία και μόνο σ’ αυτήν!

Αυτό το χάος, αυτή η πρωτοφανής δημαγωγία, αυτή η αυτοκρατορία του ιλιγγιώδους καθημερινού ψεύδους, αυτή η εκμαυλιστική κομματοκρατία των κομμένων κεφαλών, αυτό το καθημερινό χυδαίο αλισβερίσι με όλα τα λουλούδια του κρατισμού και της διαπλεκόμενης διαφθοράς, αυτό είναι η διαχρονική ουσία της Αριστεράς.

Καιρός να συντριβούν οι μύθοι.

Δεν επιτρέπεται ο Ευρωπαίος ΓΑΠ επιμένοντας ανεξήγητα στην φενάκη της παλαιοκομματικής αντιδεξιάς ρητορικής να αθωώνει  την καταστροφική χαώδη Αριστερά προτείνοντας κοινό πρωθυπουργό της μεγάλης Αριστεράς!

Αν είναι δυνατόν!

Μας φτάνει η μικρότερη αριστερά που γνωρίσαμε Γιώργο Παπανδρέου.

Ας αποφύγουμε τη γνωριμία μας και με την Μεγάλη Αριστερά….

.Εδώ που φτάσαμε, όλοι νοιώθουμε την ανάγκη «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα».

Έχουμε ανάγκη να δούμε κάτι που θα πιστέψουμε ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα μας από την πορεία ολοκληρωτικής καταστροφής που την οδηγεί η Αριστερή κυβέρνηση.

Η συγκρότηση του κεντρώου χώρου σε ένα ενιαίο κόμμα εξουσίας  δεν γίνεται να αναβληθεί άλλο στο όνομα οποιονδήποτε κομματικών σκοπιμοτήτων, δισταγμών, ελλείμματος εμπιστοσύνης.

Κανένα από τα μέρη που θα το συνδημιουργήσουν δεν έχει την πολυτέλεια να συνεχίσει την περιδίνηση στο πέλαγος της ονοματοδοσίας του νέου κόμματος.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οποιαδήποτε αριστερή ταμπέλα επιχειρήσουν να το ενδυσουν, θα λειτουργήσει καταστροφικά για το ίδιο και τη χώρα.

Το κόμμα του κεντρώου χώρου χρειάζεται να είναι αυτό που ποτέ δεν ήταν.

Αυτό που όσο τίποτα άλλο έχει σήμερα ανάγκη η χώρα μας.

Ένα φιλελεύθερο σοσιαλδημοκρατικό κέντρο.

Σκέτο!

Που με ιδεολογικό αντίπαλο αλλά στο κυβερνητικό «παιχνίδι» σύμμαχο μία εκσυγχρονισμένη Νέα Δημοκρατία θα μπορέσουν να αποτρέψουν την καταστροφή που σήμερα η Αριστερή κυβέρνηση την έχει κάνει να μοιάζει αναπόδραστη μοίρα.

Οποιαδήποτε παλαιοκομματική αντιδεξιά ρητορική εκδηλωθεί στην πορεία συγκρότησης του φιλελεύθερου κεντρώου χώρου θα είναι ευθεία βολή κατά της χώρας.
Ξεκάθαρα πράγματα πια.

Γιατί αντιδεξιά σημαίνει ανάπτυξη, πρόοδος, εκσυγχρονισμός, εκδημοκρατισμός, αξιοκρατία, αξιολόγηση, συναίνεση και ευρωπαϊσμός.

Δηλαδή όλα όσα εμποδίζει η Αριστερά.

Όλα όσα εμπόδισε παντού και πάντα.

Όλα όσα πάντοτε θα εμποδίζει.