κε Νετανιάχου, δεν σας συμβούλεψε ο κος Χαράρι ;

Γιώργος Ουρανός 18 Οκτ 2023

 Γιουβάλ Νώε Χαράρι: Ο διάσημος καθηγητής ιστορίας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ.‘...

«Σε ένα επίπεδο, οι Ισραηλινοί πληρώνουν το τίμημα για χρόνια της ύβρεως, κατά την οποία οι κυβερνήσεις μας και πολλοί απλοί Ισραηλινοί ένιωσαν ότι ήμασταν τόσο δυνατότεροι από τους Παλαιστίνιους, ώστε μπορούσαμε απλώς να τους αγνοήσουμε. Υπάρχουν πολλά επικριτικά να ειπωθούν για τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ εγκατέλειψε την προσπάθεια να συνάψει ειρήνη με τους Παλαιστίνιους και για το ότι έχει κρατήσει επί δεκαετίες εκατομμύρια Παλαιστίνιους υπό κατοχή».

(Απόσμασμα από τη δήλωση του Γιουβάλ Νώε Χαράρι)

Η καταδίκη

Κατ΄αρχήν θα θέλαμε να καταδικάσουμε απερίφραστα την επίθεση των μαχητών της’ Χαμάς’’ , εναντίον των αμάχων πολιτών του Ισραήλ. Οι ενέργειες αυτές, αφ΄ενός κρίνονται ως ωμές δολοφονικές πράξεις απέναντι σε αθώους ανθρώπους, και αφ΄ετέρου με μεγάλη σιγουριά πιστεύουμε , πως αυτές , ουδόλως συμβάλλουν στην υπόθεση της πολυπόθητης ειρήνης στη περιοχή της Παλαιστίνης. Αντίθετα , με μεγάλη βεβαιότητα , υποθηκεύουν το μέλλον του Παλαιστινιακού λαού .

Τα ιστορικά γεγονότα      

 Το  1948, με απόφαση των Ηνωμένων Εθνών δημιουργήθηκε το κράτος του Ισραήλ, στην περιοχή  της Παλαιστίνης , που όμως από τα πανάρχαια χρόνια αυτή, αποτελούσε  την γη των προγόνων των Ισραηλιτών , του Αβραάμ, του Ισαάκ και των Προφητών. Από τότε  οι συγκρούσεις ανάμεσα στους λαούς των Αράβων και τους Ισραηλίτες , ήταν διαρκείς. Έως και τον πόλεμο των 6 ημερών το 1967, στις συγκρούσεις αυτές συμμετείχαν και οι όμορες αραβικές χώρες, δηλαδή  η Αίγυπτος, η Ιορδανία, η Συρία και ο Λίβανος. Με τη λήξη αυτού του πολέμου,τα εξωτερικά σύνορα του Ισραήλ είτε με ειρηνικές συνθήκες είτε μετά από τον πόλεμο , πλέον κατέληξαν  οριστικά . Έκτοτε ολόκληρη η Παλαιστίνη θεωρήθηκε ως επικράτεια του Ισραήλ  και οι Άραβες Παλαιστίνιοι  περιορίστηκαν σε δύο χωριστές περιοχές:Tην Λωρίδα της  Γάζας με 2,5 εκατομμύρια πληθυσμό, και τον  θύλακα της Δυτικής όχθης του Ιορδάνη , με πληθυσμό περίπου 3 εκατομμυρίων .Στις 15 Νοεμβρίου 1988 ο τότε Πρόεδρος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης  (O.A.Π.), ο Γιάσερ Αραφάτ, διακήρυξε την ίδρυση του Κράτους της Παλαιστίνης, σε ανακοίνωση που έγινε στο Αλγέρι της Αλγερίας. Το 1993, στις Συμφωνίες του Όσλο, το Ισραήλ αναγνώρισε ότι η Ο.Α.Π.«αντιπροσωπεύει τον παλαιστινιακό λαό».Το1994 η Ο.Α.Π.  ίδρυσε την εδαφική διοίκηση της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής η οποία ασκεί ορισμένες κυβερνητικές λειτουργίες σε τμήματα τηςΔυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας.Αυτό λοιπόν το  Κράτος της Παλαιστίνης έχει αναγνωριστεί από 138 από τα 193 μέλη του ΟΗΕ. Δυστυχώς  όμως το Ισραήλ , αρνείται ακόμη και σήμετα να το αναγνωρίσει.

Χαράρι : ‘’ το Ισραήλ ... έχει κρατήσει επί δεκαετίες εκατομμύρια Παλαιστίνιους υπό κατοχή’’.Με λίγα λόγια λοιπόν, ο Παλαιστινιακός λαός σήμερα πια, βρίσκεται σε μια ιδιότυπη ομηρεία, και αυτό μας το επιβεβαιώνει με τον πιό χαρατηριστικό τρόπο και ο Γιουβάλ Νώε Χαράρι,ο διάσημος διεθνώς ακαθηγητής ιστορίας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, σε μια πρόσφατη δήλωσή του, με αφορμή τα τραγικά συμβάντα των τελευταίων ημερών.Οι Παλαιστίνιοι  βρίσκονται σε μία κατάσταση ‘’κατοχής’’ , χωρίς να διαθέτουν την δυνατότητα να καθορίζουν τις  ζωές τους ! Δεν τους δίνεται η δυνατότητα ούτε κάν να έχουν εθνική ταυτότητα και δεν τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να αποτελούν εθνότητα. Είναι Άραβες  Εθνονολογικά, αλλά διοικητικά είναι  Ισραηλινοί και μάλιστα παρά τη θέλησή τους ! Στην πραγματικότητα ,στερούνται απόλυτα το δικαίωμα αυτοδιάθεσής τους σαν λαός. Η Παλαιστίνη υποφέρει από μια σειρά περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζει πολλά περιβαλλοντικά προβλήματα (π.χ. ερημοποίηση, αλμυροποίηση του γλυκού νερού, κακή/ανεπαρκή επεξεργασία λυμάτων, διάδοση ασθενειών που μπορούν να μεταδοθούν μέσω του νερού, υποβάθμιση του εδάφους, εξάντληση και μόλυνση των υπόγειων υδάτινων πόρων). Η Δυτική Όχθη επίσης αντιμετωπίζει τα ίδια περιβαλλοντικά προβλήματα. Όμως η πρόσβαση στο γλυκό νερό για τους κατοίκους της Δυτικής Όχθης είναι πολύ μεγαλύτερη, αλλά είναι περιορισμένη λόγω της διαμάχης με το Ισραήλ.

Η απόγνωσηΕίναι αναμφίβολα αποδεκτό από τη διεθνή κοινότητα, ότι οι Παλαιστίνιοι , τόσο από  τη πλευρά της ηθικής όσο και της υπαρξιακής τους  αντιμετώπισης , από τις αρχές του Ισραήλ, βρίσκονται σε μια κατάσταση  διαρκούς καταπίεσης και προσπάθειας συρίκνωσης της προσωπικότητάς τους, με την παρεμπόδιση των ατομικών τους  ελευθεριών. Η περιρρέουσα αυτή ατμόσφαιρα της ’’ηθικής και αξιακής ασφυξίας’’η  οποία περιβάλει τις κοινωνίες  των Παλαιστινίων επί δεκαετίες πιά, εξεταζόμενη με κοινωνικο-ψυχολογικές νόρμες  ,οδηγεί με βεβαιότητα σε  καταστάσεις ‘’ακραίας απόγνωσης’’.

‘’Το καζάνι που βράζει’’Η απόγνωση αυτή, λειτουργεί σωρευτικά, και αποκτά δυναμική στο συλλογικό ασυνείδητο των θιγόμενων κοινωνιών  ,δημιουργώντας τους αρνητικά συναισθήματα οργής και εκδίκησης πρός εκείνους που τους θεωρούν υπαίτιους για την υποβαθμισμένη τους κατάσταση. Η οργή και η αγανάκτηση αυτή, κατά τη συνήθη ρήση του λαού μας, λειτουργεί ‘’σαν καζάνι που βράζει’’ και το οποίο από στιγμή σε στιγμή, μπορεί να βρεθεί στην κατάσταση να εκραγεί, πάντα με ολέθρια αποτελέσματα. Εκτιμούμε λοιπόν ότι , τα τραγικά αυτά συμβάντα σήμερα στο Ισραήλ, είναι απόρρεια  αυτής της αδιανόητης κατάστασης που για δεκαετίες , όπως και ο καθηγητής Χαράρι σημειώνει , ακολούθησαν οι κυβερνήσεις του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους.

Αντί για ‘’προσπάθεια σύναψης ειρήνης’’, ‘’κατάσταση κατοχής‘’Είναι φανερό, πως οι κυβερνήσεις του Ισραήλ των τελευταίων δεκαετιών, φέρνουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης, για αυτή την αδιέξοδη κατάσταση. Βεβαίως  μεγάλη ευθύνη επίσης φέρνει  και  πλευρά εκείνη των Παλαιστινίων που εμφανίζει ακραίες και αδιάλλακτες θέσεις, όπως είναι η πολιτική οργάνωση της Χαμάς . Όμως θεωρούμε ότι στις καταστάσεις διένεξης ,ανόμοιων σε δυνατότητες μερών, την πρωτοβουλία για την διευθέτηση των διαφορών τους θα πρέπει να την αναλαμβάνει η πλευρά εκείνη που εκ των πραγμάτων εμφανίζεται και ως η πλέον ασφαλής. Και στην περίπτωσή μας, η πλευρά αυτή είναι η Ισραηλινή !Και εδώ ερχόμαστε  να συμφωνήσουμε με τον καθηγητή Χαράρι που αναφέρε πως ’’ το Ισραήλ εγκατέλειψε την προσπάθεια να συνάψει ειρήνη’’. Σίγουρα ο τωρινός πρωθυπουργόςο κος Νετανιάχου, που  προέρχεται και από τις τάξεις της συντηρητικής παράταξης , ο οποίος μάλιστα διατελέσει πρωθυπουργός του Ισραήλ  από το 1996, και  για 17 χρόνια τις τρεις τελευταίες  δεκαετίες, φέρνει σοβαρές ευθύνες.

Η μόνη λύση με μέλλον , ‘’η προσπάθεια κατανόησης’’Εκτιμούμε οτι η μόνη λύση για μια διευθέτηση με μέλλον και όχι με κοντά πόδια , είναι η  προσπάθεια κατανόησης μεταξύ των μερών και όχι τα αντίποινα ! Άν πραγματικά ο κος Νετανιάχου επιθυμεί να προσφέρει στον λαό του, θα πρέπει να δεί το θέμα ,με σοφία και ανθρωπιστική διάθεση.  Πρέπει να αναγνωρίσει πως η μέχρι τώρα σκληρή του στάση , ουδεμία πρόοδο προσέφερε, ούτε στη διευθέτηση του θέματος, αλλά ούτε και στο λαό του αν αναλογιστούμε ότι υπήρξαν  τόσα πολλά  αθώα θύματα Ισραηλινοί , αλλά και άλλα θύματα που κατά καιρούς έχουν χαθεί  σε διάφορα συμβάντα περιορισμένων συγκρούσεων.

‘’Παιδιά του ίδιου Θεού’’ Και βέβαια κοντά στα θύματα του Ισραηλινού λαού, θα πρέπει με βαθιά ενσυναίσθηση και ο ίδιος ο κος Νετανιάχου αλλά και το σύνολο των Ισραηλινών παραγόντων που συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων, να σκεφτούν και τα ανάλογα θύματα του Παλαιστινιακού λαού, που όπως και οι Ισραηλίτες είναι παιδιά του ίδιου Θεού ! Με αυτό το πνεύμα βέβαια, και με την ίδια βαθιά ενσυναίσθηση για τις αντίπαλες απώλειες οφείλουν να συμπεριφερθούν και οι μαχητές της Χαμάς . Οφείλουν να κατανοήσουν ότι είναι απάνθρωπο να αφαιρούν τη ζωή από αθώους ανθρώπους, επειδή το μοναδικό τους φταίξιμο είναι το ότι  είναι πολίτες του Ισραήλ !