Σαν μοναχικός αλήτης θα πορευτώ

κι όπου με βγάλει

Νίκος Μοσχοβάκος, Αναπάντεχα αλήτης

Στη μετα-ψηφιακή εποχή, όπου η πολιτική δεν ασκείται μέσω θεσμικών αποφάσεων, αλλά μέσω πλατφορμών και αλγορίθμων[καθηγητής Κώστας Κοσκινάς ],οι έλληνες το μόνο που κάνουν είναι να διαπιστώνουν,να θυμώνουν [όχι με τον εαυτό τους] και ν’αντι-στέκονται [συνήθως κατά φανταστικών κινδύνων].Ούτε προβλέπουν ,ούτε προετοιμάζονται για τα επ-ερχόμενα δεινά [Μιχ.Μητσός]. Τα κόμματα απλώς διαιρούνται διασπαζόμενα, ενώ το πολιτικό σύστημα απλώς πολλαπλασιάζει τις παθογένειές του με προσθαφαιρέσεις μορφωμάτων ΙΧ

Άπαντες δε επιχειρούν να «συλλάβουν ‘ και να ελέγξουν το αόρατο μέρος των εκλογών,δηλαδή τους απέχοντες

Ποιοί να είναι άραγε αυτοί οι ‘καναπεδάτοι’ που δεν σηκώνονται να πάνε να ψηφίσουν για να μπούνε κι άλλα κόμματα στη Βουλή ή για να φτιαχτούνε αυτοδυναμίες;

Γιατί «σνομπάρουν» όλους τους δεκάδες εκλογικούς σχηματισμούς;ουδείς τους καλύπτει πολιτικά ή ιδεολογικά;

Είναι διαψευσμένοι,κουρασμένοι,δυσπιστικότεροι των δύσπιστων,γενικώς ηττημένοι των ουτοπιών του παρελθόντος,ισχυρίζονται οι μεν

Είναι απαθείς, αδιάφοροι,απολιτίκ,ΨΕΚ,,περιθωριακοί,ανταπαντούν οι δε

Είναι οι πιο καθαροί, οι πιο έντιμοι,οι πιο άφθαρτοι κι αμόλυντοι,πιστεύουν κάποιοι άλλοι

Οι δημοσκόποι σηκώνουν τα χέρια ψηλά,μη μπορώντας να ανιχνεύσουν τα ατομικά κίνητρα αποχής,δεδομένου ότι δεν υπάρχει γενικευμένο πολιτικό κίνημα

Οι πολιτικοί επιστήμονες και οι πολιτικολογούντες διατυπώνουν περισπούδαστες θεωρίες, ανάλογα με το που ανήκουν ή ποιόν θέλουν να εξ-υπηρετήσουν

Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι απέχοντες[συνειδητά,ασυνείδητα ,με ελεύθερη ή όχι βούληση] δεν ανήκουν στους Αρειανούς ή στους νεο-βαρβάρους

΄Ωσπου να συγγράψουν ορισμένοι εναλλακτικοί το «δίκιο της αποχής»’[κι όχι βέβαια το καταχτημένο δικαίωμα[!!!] να μην κάνεις τίποτα ως πολίτης για ν’αλλάξεις την πορεία των πραγμάτων],μήπως θα ήταν σοφότερο να εκλέγονται οι βουλευτές και οι κυβερνήσεις από κάποιο ειδικό πρόγραμμα της Τεχνητής Νοημοσύνης, ώστε ν’αποφεύγονται και οι τοξικότητες,και οι δαπάνες,και οι νοθείες και οι συναλλαγές;

ΥΓ. Κατά τη γνώμη μου η αποχή είναι πρόσχημα και άλλοθι για όλους ,καθώς τόσο οι συμμετέχοντες ,όσο και οι απέχοντες έναν αποδέχονται για να τους κυβερνήσει:τον Κανέναν

ΥΓ2. Πρώτη φορά βλέπω ‘αυτοργάνωση κόμματος’[sic]να είναι κατευθυνόμενη από σπόνσορες και καπελωμένη από παλιοκαραβάνες,μετακινούμενους με ταχύτητα φραξιο-ανήθικου μετεωρίτη