Η πρόταση Ν. Παπαδόπουλου («έσοδα από φυσικό αέριο στις συντάξεις του κόσμου») έχει εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα σήμερα που είναι μια εκλογική μέρα. Η απάντηση στα ζητήματα (όπως συντάξεις, καλύτερα σχολικά κτίρια, προγράμματα για νέους αγρότες, κανονικά οδικά δίκτυα), δεν μπορεί να προκύψει από την παράθεση προτάσεων που αγνοούν τη μεγάλη εικόνα και υπόσχονται λύσεις με επίκκληση στο συναίσθημα (ΝΠ: «οι συνταξιούχοι μας δικαιούνται αξιοπρέπεια»).
• Οι τεράστιες ανισότητες στις αμοιβές, οι τεράστιες αποστάσεις ανάμεσα στον Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, οι βελτιώσεις στο ΓΕΣΥ, η στέγαση, ο εκσυγχονισμός στον τρόπο διοίκησης ημικρατικών οργανισμών, η μεταρρύθμιση της εισαγγελίας, αναζητούν απαντήσεις με σύγχρονη πυξίδα. Μεγαλόπνοα σχέδια προκαθορίζουν αυξήσεις και ευημερία, όμως το παιχνίδι των εντυπώσεων ναυάγησε στα ρηχά (διάσημη η παλαιότερη πρόταση για προπώληση ΦΑ). Παραταύτα, επανέρχεται λίγες μέρες πριν την σημερινή ψηφοφορία με άλλη μορφή.
• Οι θαυματουργές προτάσεις που υπηρετούν κατά τρόπο ουτοπικό τα συμφέροντα του λαού, επιφέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα (αλλαγή της νομοθεσίας, έτσι ώστε «έσοδα από το ΦΑ στο ΤΚΑ τώρα»). Η απάντηση στα προβλήματα δεν θα προκύψει από ανέφικτες υποσχέσεις, αλλά από τις απαντήσεις που επεξεργάζεται μια κοινωνία στα ουσιώδη. Οι ουτοπικές λύσεις αντιμετωπίζονται από τους πολλούς με παγερή αδιαφορία, καθώς οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι αυτές προκύπτουν από εκλογικές επινοήσεις. Ένα «παλαιό» κόμμα συλλέγει διάφορα αιτήματα διάφορων ομάδων και ύστερα καλλιεργεί αυταπάτες ότι με άλυτο το κυπριακό, θα κάνουμε με το φυσικό αέριο ότι θέλουμε και όποτε θέλουμε- φτάνει να βάλουμε μπροστά τους συνταξιούχους για να είναι έτσι το πακέτο πιο ελκυστικό. Ένα προοδευτικό κόμμα αξιολογεί τα αιτήματα, με βάση πολιτικές κατευθύνσεις/προτεραιότητες και συνθέτει μια πρόταση που ενισχύει τις πολιτικές για την κοινωνική δικαιοσύνη. Άρα, βάζει στην κεντρική πολιτική σκηνή τα μεγάλα θέματα/κυπριακό σε συνδυασμό με ασφάλεια, ανάπτυξη, ενέργεια, μείωση ανισοτήτων, υποδομές, αποκέντρωση. Η πιο μεγάλη μεταρρύθμιση, η επίλυση του κυπριακού. Μόνο η επίλυση επιτρέπει τις πολιτικές πάνω σε μια παγκύπρια βάση. Ο εκτροχιασμός του κυπριακού από την προεκλογική δραστηριότητα, η ψευδής αντίληψη πως αφού δεν πουλά στις δημοσκοπήσεις, σβήστο, καταδεικνύει την ανάγκη για μια διαφορετική διαμόρφωση της κοινής γνώμης, με μεταβολή των σημερινών συσχετισμών. Αυτό θα προκύψει μόνο αν διαφορετικά σχήματα και κινήσεις που ενδιαφέρονται για την ενωμένη Κύπρο, δημιουργούν κοινή γνώμη που να μπορεί να αντιδρά στις λαϊκίστικες προτάσεις κατα τρόπο πειστικό και μαζικό. Ένα τέτοιο ευρείας βάσης σχήμα, έχει να υλοποιήσει ένα σχέδιο, όχι να μοιράζει αμοιβές και τίτλους, εδώ και εκεί. Όμως, κανένα σχέδιο, δεν υλοποιείται χωρίς κοινωνική στήριξη. Όλα γυρίζουν γύρω από το ίδιο αλακάτι, χωρίς θέληση για σχεδίαση πάνω σε δεδομένα που παρέχει στην πολιτική η τέχνη της επικοινωνίας
• Τίποτε δεν είναι εύκολο στην προσπάθεια για να επιτευχθεί ένας μεγάλος στόχος. Γνωστά όλα: Παγιωμένες συνήθειες και παγιωμένα συμφέροντα παρεμποδιζουν την δημιουργία μιας άλλης αντίληψης στα πράγματα, έτσι η κοινή γνώμη κινείται σε πλαίσια, πάνω κάτω, αυτά που είδαμε στις εκλογικές εβδομάδες. Πολιτικές χωρίς στρατηγική αντίληψη του περιβάλλοντος κόσμου, υπηρετούν μόνο το πρόσκαιρο. Η παγερή αδιαφορία γύρω από την πρόταση ΝΠ, είναι μια καλή εξέλιξη- η κοινή γνώμη μαθαίνει, εκπαιδεύεται, αυτό βοηθά την επόμενη ημέρα των εκλογών