Παρακολουθώντας, μέ περίεργα αισθήματα,τόν εσωτερικό διάλογο στό ΠΑΣΟΚ γιά τό «ζήτημα τών μετεκλογικών συνεργασιών», καθώς καί τήν πρόταση γιά απόφαση τού Συνεδρίου στήν κατεύθυνση τού αποκλεισμού τής ΝΔ, όχι δέν μου ‘ρχεται στό μυαλό τό-μωραίνει Κύριος,όν βούλεται απωλέσαι-αλλά μία φράση τού αείμνηστου Ηλία Ηλιού.
«Είμαι πικραμένος, όχι τόσο από τούς αντιπάλους μου ,αλλά από τούς ομόφρονές μου.
Δέν άφησαν  πεπονόφλουδα πού νά τούς πετούσε ,η ντόπια ή η ξένη αντίδραση ,πού νά μήν τήν πατήσαν».

Η πορεία πρός τό συνέδριο, αλλά καί η πορεία πρός τίς εθνικές εκλογές στό επίπεδο τής «ενημέρωσης», διανθίζεται και εξελίσσεται, σέ δρόμο με πεπονόφλουδες.
Είναι δε καί πολύπλευρη και πολύχρωμη.
Πολύπλευρη γιατί προέρχεται καί «εκ δεξιών καί αριστερών», πολύχρωμη δε από τίς προσωπικές στρατηγικές(θεμιτές ή αθέμιτες).

Αλλά για νά δούμε, τί θέλουν νά πούν οι ποιητές, και οι όπου -Ενημέρωσης, ιδιωτικού συμφέροντος-πολλαπλασιαστές και διαμορφωτές της Κοινής Γνώμης.
Η Νέα Δημοκρατία(ΝΔ) προτείνει, ως plan B, κάνοντας το πόνο Της-για τη χαμένη αυτοδυναμία-τραγούδι(μέ υπόκρουση αγάπης καί μίσους) τό εξής αντιφατικό.
«Μόνο με το ΠΑΣΟΚ, μπορώ νά συνεργαστώ ,αλλά τό ΠΑΣΟΚ εξελίσσεται σέ πράσινο ΣΥΡΙΖΑ», αλλά τότε πώς θα συνεργαστείς με το ΠΑΣΟΚ;

Ιδού η απορία;
Ο στόχος προφανής, ν´ ανακόψει τήν ροή ψηφοφόρων από το κέντρο προς το ΠΑΣΟΚ(αφού τό ΠΑΣΟΚ είναι πράσινος ΣΥΡΙΖΑ,,!!!!),όσο και από την αριστερά πρός το ΠΑΣΟΚ (αφού θά συνεργαστεί με τή ΝΔ!!).

                       
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο με αγάπη(πού λέει και η Ζωή-πώς κατάντησε κι αυτή η όμορφη λέξη !!) προτείνει, μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων.
Πέρα από ανιστόρητο(είναι γνωστό πώς κατέληξαν τά μέτωπα στό παρελθόν!),εκλογικά αναποτελεσματικό, ο καλοπροαίρετος και οξυδερκής Πολίτης, θα έλεγε: ωραία παιδιά, βρείτε τα οι πρώην Συριζαίοι κι ελάτε να κουβεντιάσουμε σοβαρά.
 

Τότε τί υπηρετεί,τό υπερβατικό μέτωπο φιλίας και αγάπης;
Προφανώς, να ανακόψει την ροή ψηφοφόρων από τά αριστερά προς  το  ΠΑΣΟΚ, αλλά και εξ αντικειμένου, όσων κεντρώων μετακινήθηκαν προς τή ΝΔ, να επιστρέψουν στό ΠΑΣΟΚ.
Η προσέγγιση των συνεργασιών, είτε ως μέτωπο δυνάμεων είτε ως ψήφισμα αποκλεισμού υποβαθμίζει τό ζήτημα τών συνεργασιών ,από ιδεολογικο-πολιτικό σέ απλό οργανωτισμό.

Περιφρονεί την Ιδεολογία -την πολιτική φιλοσοφία, την κατά Γκράμσι ηγεμονία τών Ιδεών-σέ οργανωτικά εκλογικά σχήματα, βάζοντας τό κάρο μπροστά από τό άλογο.
Εργαλειοποιεί την Πολιτική, με σχεδόν απόλυτο τρόπο ,ως αυτοσκοπό. 

Η Πολιτική δεν υπηρετεί τα προτάγματα της Ελευθερίας και κοινωνικής Δικαιοσύνης, αλλά τό Κράτος λάφυρο, στην υπηρεσία τού οικονομικού παρασιτισμού ,των καρτέλ και τής σύγχρονης ρουσφετολογίας(είτε ως πλημμύρα απ ´ευθείας αναθέσεων, είτε ως αγνωστικισμός-δέν ήξερα, δεν γνώριζα-υποκλοπές, Τραγωδία των Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ ,καρτέλ μέ κωδικό-Παναγόπουλος....).
Κι όλα αυτά, με όχημα την προσωποποίηση τής Πολιτικής, την δύναμη της εικόνας, ενός πολιτικού influencer μέ ταυτόχρονη περιθωριοποίηση τού Χώρου των Ιδεών και των πολιτικών προτάσεων.
Έτσι το  πρόταγμα τού μετώπου, αποκρυσταλλώνεται ως αντί-Μητσοτακισμός, να φύγει ο Μητσοτάκης.

Κι αν αλλάξει ο Μανωλιός;
Κάποιοι δέν κατάλαβαν, ότι στό κάδρο τής προσωποποίησης τής Πολιτικής, ο δρόμος από τον Τσίπρα στον Κασσελάκη γίνεται μια ανάσα και η επανάκαμψη τού Τσίπρα ,ως παρθενογένεση, αποκτά Σισσύφεια χαρακτηριστικά.
Από την άλλη το πρόταγμα, για ψήφισμα αποκλεισμού τής Δεξιάς, εμπεριέχει εκφάνσεις αυτοκτονικού ιδεασμού.

Κι αν κάποιοι θελήσουν νά βάλλουν κι άλλα ψηφίσματα αποκλεισμού;
Έ τότε «σώσε λεβέντημ τό χορό»!!.
 

Αλλα στό θέμα τών Συνεργασιών, δεν χρειάζεται ν ´ανακαλύψουμε τήν πυρίτιδα. Ας ρίξουμε και καμμιά ματιά στην Ευρώπη, γιατί εδώ δεν είναι πιά Βαλκάνια!!.
Τα κόμματα αυτόνομα, προτείνουν, προεκλογικά, τα προγράμματά τους στους Πολίτες, κι αυτοί αποφασίζουν τί θέλουν.

Ποιό Πρόγραμμα  ή σύνθεση προγραμμάτων και ποιοί θα τα υλοποιήσουν.
Είναι τό προνόμιο τών Πολιτών.
Αυτοδυναμία με τις παράπλευρες απώλειες πού ζούμε (αυταρχισμός, αναποτελεσματικότητα, διαφθορά, απαξίωση των θεσμών και της Πολιτικής, έλλειμα λογοδοσίας, κοινωνικές ανισότητες....)ς
Από την άλλη Συνεργασία, πώς καί ποιοι;
Με ποιό πρόγραμμα, όχι ραντεβού στα τυφλά !!.
Όχι μόνο ταμπέλες-κόμματα και μόνο πρόσωπα, ένα πουκάμισο αδειανό (ο ψηλός, ο κοντός ....ή κατά τό γνωστό γουέστερν, ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος!!.
Η πλήρης αποπολιτικοποίηση!!.
Έχουμε μιά υποχρέωση ,ως πολίτες, να επιστρέψει η Πολιτική στή θέση τής προσωποποίησης τής πολιτικής. Αυτή η εμπορευματοποίηση τής Πολιτικής-ως star system-πρέπει κάποτε νά περιθωριοποιηθεί.
Και η όποια συνεργασία γίνεται μέ βάση τά πολιτικά προγράμματα κι όχι για την καρέκλα και τίς προσωπικές φιλοδοξίες.