Με ποια κριτήρια μια εξωτερική πολιτική, χαρακτηρίζεται, ως «επιτυχημένη»;
• Κύριο χαρακτηριστικό μιας επιτυχούς εξωτερικής πολιτικής είναι το «αποτέλεσμα», αν παράγει εξελίξεις που υποστηρίζουν την υλοποίηση ενός στόχου. Αυτού του στόχου που έχει προσδιοριστεί, έχει σχεδιαστεί, είναι δημόσιο κτήμα, αποκτά σάρκα και οστά με κείμενα, πρόσωπα, δραστηριότητα. Έτσι μπορούμε να διακρίνουμε την πραγματικά επιτυχημένη, ή την ονομαζόμενη ως επιτυχημένη. Η πρώτη μετριέται, ήμασταν εκεί, πήγαμε εκεί, ξεπεράσαμε τις δυσκολίες και έτσι σε πραγματικό έργο, καταγράφεται μια μικρή ή μεγάλη αλλαγή, καταγράφεται δημιουργικό αποτέλεσμα. Η άλλη, δεν έχει ανάγκη από μέτρηση, δηλώνουμε μόνοι μας ότι είναι επιτυχημένη και χειροκροτούμε μόνοι μας τον εαυτό μας
• Ένα παράδειγμα: Στις 10/12/99 η Κύπρος ήταν μόνο υποψήφιο μέλος. Στις 11/12/99 πήρε χρονοδιάγραμμα για να γίνει μέλος. Στις 10/12, τα 14 μέλη έλεγαν «όχι η Κύπρος μέλος με το κυπριακό άλυτο». Στις 11/12 και οι 15 ψήφισαν, ένταξη της Κύπρου, με ή χωρίς λύση. Αυτό συνιστά μετρήσιμο αποτέλεσμα
• Δεύτερο παράδειγμα: Η Κύπρος στο κενό. Οι 14 ήθελαν Τελωνειακή Ένωση ΕΟΚ-Τουρκίας. Ο Γ. Κρανιδιώτης έκανε τη διασύνδεση: η ΤΕ προχωρά μόνο αν καθοριστεί χρονοδιάγραμμα για έναρξη ενταξιακών με Κύπρο. Ήμασταν στο περίπου, μετά ήμασταν με χρονοδιάγραμμα. Αυτό συνιστά μετρήσιμο αποτέλεσμα
Γ. Κρανιδιώτης: «Η εξωστρεφής αντίληψη της διεθνούς πολιτικής δημιουργεί συμμαχίες, ταύτιση συμφερόντων και επιτρέπει πιο αποτελεσματικά και αξιόπιστα την προώθηση των στόχων της εξωτερικής πολιτικής», (22/4/98).
• Συμμαχίες, ταύτιση συμφερόντων, μετρήσιμη αποτελεσματικότητα. Ταύτιση συμφερόντων δεν γίνεται με γενικόλογες διακηρύξεις, με 5 ή 10 ασαφείς προτάσεις, με διπλωματία με το κιλό για να δείξουμε στο εσωτερικό ακροατήριο ότι «μιλήσαμε». Αλλά με ανάδειξη της κοινότητας των συμφερόντων ανάμεσα σε εμάς και σε εκείνον από τον οποίο ζητάμε στήριξη. Διάσημη η «γραμμή» Θουκυδίδη: «Είναι προς το συμφέρον σας να μας βοηθήσετε». Δεν κερδίζεις επειδή έχεις δίκαιο. Κερδίζεις αν παραθέτεις σχετικά επιχειρήματα και ο απέναντι κρίνει, αν αυτά, πράγματι, αντανακλούν σε κάτι από «κοινό συμφέρον», αν είναι προς το συμφέρον του να «βοηθήσει», ή απλώς αν παραθέτεις αφηρημένα σχήματα.
• Παράδειγμα: οι ΗΠΑ ήταν αντίθετες με ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ με άλυτο το κυπριακό. Ο Γ. Κρανιδιώτης στις συναντήσεις του με Ρ. Χόλπρουκ ανέδειξε τον πιο χαρισματικό του εαυτό: νέα σελίδα στην περιοχή, ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, εισιτήριο για να αρχίσει η Τουρκία ενταξιακές συνομιλίες. Έτσι άλλαξαν πολιτική οι ΗΠΑ. Θυμάμαι την αυτοπεποίθηση του Γιάννου: «Θα πάω και θα ξαναπάω, θα πείσω τον Χόμπρουκ, η πολιτική μας ειναι συμφέρουσα για όλους»
• Σήμερα εμφανίζουμε κατανάλωση συναντήσεων, με ελάχιστο ή και ανύπαρκτο αποτέλεσμα. Οι εξαγγελίες, οι συναντήσεις, οι δηλώσεις από μόνες τους δεν συνιστούν «εξωτερική πολιτική». Τι έχουμε σήμερα; Ο ΓΓ του ΟΗΕ (Έκθεσή του στο ΣΑ, δηλώσεις απεσταλμένης του) φαίνεται να λέει πως αν δεν μπορείτε να ανοίξετε ένα οδόφραγμα, δεν θα είμαι σε θέση να συγκαλέσω άλλη μια αποτυχημένη διευρυμένη. Αν με πείσετε ότι σοβαρομιλάτε, εδώ είμαι...
• Είναι πέρα από αστείο, ο ΓΓ των ΗΕ, όταν ο πλανήντης έχει άλλες, πολύ πιο πιεστικές, παγκόσμιες προκλήσεις, να ζητά από το ΣΑ να γράψει ότι το «να ανοίξουν ένα ή δύο οδοφράγματα» βοηθά τη συνολική ατμόσφαιρα. Αν ο ΓΓ των ΗΕ δεν κινείται, ούτε ο απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιοχάνες Χαν έρχεται! Η εξωτερική πολιτική, είναι επιτυχής, ή όχι, με βάση ένα πραγματικό, μετρήσιμο, αποτέλεσμα.
Harry Phokas
Εξωτερική πολιτική κάμνουν τα κράτη. Τα παναύρκα κάμνουν καρναβαλίστικες παρελάσεις!!!!!
1 ημ. ·
Αν όχι τώρα, πότε;
Αμέσως μετά την αθώωση επί δύο, κάποιος θα ανέμενε πως κάποιο κόμμα/φορέας, θα αξιοποιούσε τη συγκυρία και θα οργάνωνε μια διάσκεψη τύπου. «Τώρα που κολλά το σίδερο», «έτσι είμαστε, αλλά έτσι δεν θα συνεχίσουμε» και ύστερα να συνοψίσει ένα μικρό «μεταρρυθμιστικό πακέτο». Όπως,
• Ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων του Γενικού Εισαγγελέα- άλλος ο νομικός σύμβουλος της κυβέρνησης, άλλος ο ασκών τις διωκτικές εξουσίες. Η ταύτιση των δύο σε ένα πρόσωπο είναι άκρως αναχρονιστική. Ο γενικός εισαγγελέας διαφωνεί επί της προτάσεως νόμου και κωλυσιεργεί κανονικά. Τι σημαίνει αυτό; Ότι είναι σε θέση να κάνει ότι θέλει; Κόμματα ενδιαφέρονται, στηρίζουν την αλλαγή, η ΕΕ κάθε χρόνο πιέζει να γίνει. Ο Γ. Σαββίδης «αγωνίζεται» για να διατηρήσει το «ανέλεγκτό» του. Για ποιο λόγο;. Η απόφαση για αθώωση δεν θα έπρεπε να απασχολεί την ΝΥ, την καταρράκωση της αξιοπιστίας του θεσμού και του ιδίου του Γενικού Εισαγγελέα ως κορυφαίου δημόσιου λειτουργού; Όχι, δεν τον απασχολεί, περιφρονεί τους πάντες, και έδωσε κατεύθυνση στην εκπρόσωπό τύπου του να καταγγείλει την κοινή γνώμη στην κοινή γνώμη για «απάθεια» προς την, υπό εκβιασμό, από άγνωστους κύκλους, ΝΥ!
• Μεταρρύθμιση στον τρόπο διορισμού των ανεξάρτητων αξιωματούχων και προέδρων ημικρατικών οργανισμών. Εισαγωγή του θεσμού των «δημόσιων ακροάσεων», όπως συμβαίνει με τους προτεινόμενους για τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Ευρωκοινοβούλιο ή την Γερουσία στις ΗΠΑ. Έτσι ο (εκάστοτε) πρόεδρος θα επιλέγει πρόσωπα ευρείας αποδοχής και με περισσότερα από ένα προσόντα. Αυτήν την μεταρρύθμιση δεν την γράφει το σύνταγμα, την εισηγείται η κοινή λογική, η διάθεση ενός ηγέτη ή μιας κοινωνίας να αξιοποιούν βέλτιστες πρακτικές που έχουν καθιερώσει άλλοι και μπορούμε εύκολα και γρήγορα να αξιοποιήσουμε και εμείς με την εισαγωγή σχετικού κανονισμού συναινετικής φύσεως. Τι σημαίνει αυτό; Ένας πρόεδρος έχει να «χάσει» λίγες εξουσίες και να κερδίζει χιλιάδες στο πεδίο της αξιοκρατίας και της αξιοπιστίας
• Το πιο απλό, σύντομο, πρακτικό ζήτημα: «κώδικας δεοντολογίας», ο οποίος να δεσμεύει τον πρόεδρο και τα μέλη του ΥΣ κ.ά, ώστε να αποτρέπεται η σύγκρουση συμφέροντος - κανόνες σύμφωνα με τις εισηγήσεις της Επιτροπής GRECO. Άλλοι λένε ότι υπάρχει τέτοιος κώδικας, άλλοι ότι είναι τύποις. Ένας πρόεδρος που ηγείται με το παράδειγμά του, μιλά κάθε τόσο για την κώδικα, τον «διαφημίζει», τον καθιστά καθημερινό κτήμα του «δήμου», γιατί ηγείται αληθινά και το δείχνει!
• Η παλιά γραφειοκρατία «χαϊδεύει» την αδράνεια, εκτρέφει τη διαφθορά. Η ψηφιοποίηση είναι εχθρός της. Άρα βάρος στην ψηφιοποίηση, βάρος στη βελτίωση της λειτουργίας της κρατικής μηχανής, ειδικότερα του χώρου της δικαιοσύνης, άρα τεχνολογία, εκπαίδευση, εποπτεία. Η ΔΥ ολοένα και «μεταρρυθμίζεται», αλλά ολοένα και παραμένουμε ουραγοί στις ευρωπαϊκές έρευνες.
• Η οριζόντια ψηφοφορία παρέχει στους πολίτες περισσότερες δυνατότητες επιλογής. Η ψήφος μας έτσι καθίσταται πιο σύνθετη. Η εισαγωγή της οριζόντιας ψηφοφορίας στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης βοηθά: μικρή κοινωνία, άμεση επαφή, άμεση γνώση προσώπων, πραγμάτων, άρα και δυνατότητα της περισσότερης από μιαν επιλογής.
• Η αθώωση των δύο σόκαρε την κοινή γνώμη, είδε στην απόφαση, μίγμα μεροληψίας και κυνισμού. Να αλλάξουμε κάτι, αλλιώς όλα μένουν κλασικά: να περάσει η μπόρα, σε τρεις μέρες δεν θα θυμάται κανένας ποιο ήταν το θέμα γιατί κάποιο άλλο θα το καλύψει. Η βέβαιη συνταγή για την στασιμότητα!