Το άρθρο 42,7 της Συνθήκης της Λισσαβώνας γράφτηκε για την Κύπρο.

Ο Ν. Χριστοδουλίδης χθες: «Πρέπει να υπάρρχει μηχανισμός για τις ενέργειες που θα ακολουθήσει η ΕΕ, όταν και εφόσον ένα κράτος αποφασίσει να ενεργοποιήσει το άθρο 42,7 της Συνθήκης της ΕΕ»/«ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής», 6/4  

·     Η Συνθήκη αυτούσια: «Σύμφωνα με το άρθρο 42,7 της Συνθήκης της Λισαβόνας, τα κράτη-μέλη έχουν την υποχρέωση να συνδράμουν οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος που δέχεται στο έδαφός του «ένοπλη επίθεση» με όλα τα μέσα, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών μέσων». Η «Ρήτρα Αμοιβαίας Συνδρομής» πέρασε το 2002. Ο συντάκτης της ρήτρας, καθηγητής Π. Ιωακειμίδης γράφει: «Η ρήτρα αυτή προτάθηκε από τον γράφοντα στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση (έγγραφο CONV389/02) και υιοθετήθηκε στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και στη συνέχεια στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μετά από πρόταση του έλληνα Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη αποφασίστηκε να αναπτυχθεί η ρήτρα (άρθρο 42,7) ως αναγκαίος πυλώνας της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ», (πηγή: Τα Νέα, 15/2/26)

·     Στη συνέχεια και σε εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβώνας, χρειαζόταν να συμφωνηθούν οι ρυθμίσεις εφαρμογής του άρθρου 42,7. Ως προς το γενικότερο ζήτημα που θέτει ο ΝΧρ -ως ένα στατικό περίβλημα- είναι έγκυρο. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού:  η Κύπρος εδώ και χρόνια έπρεπε να είχε ζητησει από τον/την ευρωπαίο/α υπεξ, την συγκρότηση κανονισμού με ρυθμίσεις για την εφαρμογή του άρθρου που είναι σε ισχύ από το 2009/ ως τμήμα της Συνθήκης της Λισσαβόνας

·     Ο ΝΧρ λέει ότι «πρέπει να υπάρχει μηχανισμός για τις ενέργειες...άρθρο 42,7».  Ένας σοβαρός ηγέτης δεν μιλά με «πρέπει», λέει δημόσια «πότε υπέβαλε» σχετική πρόταση, στον Ευρωπαίο/α ΥΠΕΞ, για το «μηχανισμό για τις ενέργειες» με βάση το άρθρο 42,7. Ένα είναι να λες «υπέβαλα πριν 2 χρονια πρόταση και οι εταίροι ακόμα διαβουλεύονται», και, είναι άλλο, ο πρόεδρος της χώρας να μιλά ακόμα με εντολές σε άλλους («πρέπει») και με αοριστολογίες («εφόσον ένα κράτος αποφασίσει»). Το άρθρο 42,7 για να περάσει με ομοφωνία δεν κάνει ονομαστική αναφορά στην Κύπρο-αλλά μόνο την Κύπρο αφορά. Ο Κ. Σημίτης έδωσε στην Κύπρο  ένα ισχυρό πολιτικό κλειδί για αξιοποίηση.

ΝΧρ: «Το συγκεκριμένο άρθρο έχει ενεργοποιηθεί μέχρι στιγμής μόνο μια φορά από τη Γαλλία, σε συνέχεια της τρομοκρατικής επίθεσης που έγινε στη Γαλλία, και έχουν δοθεί οδηγίες στην Επιτροπή να ετοιμάσει συγκεκριμένα στάδια για το τι γίνεται στην περίπτωση ενεργοποίησης του συγκεκριμένου άρθρου».

·     Ένα βήμα μπροστά, ένα πίσω. Η Γαλλία πριν 11 χρόνια, το 2015, ζήτησε ενεργοποίηση του άρθρου (επιθέσεις από τζιχαντιστές στο θέατρο Bataclan). Η ΕΕ ούτε και τότε είχε τον σχετικό μηχανισμό, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη Γαλλία να το ζητήσει. Το ίδιο θα μπορούσε και η Κύπρος μετά την επίθεση στο Ακρωτήρι. Το ουσιώδες μέρος: από το 2009 το άρθρο είναι εκεί. Όταν ένας ηγέτης το θυμάται τώρα, δεν σημαίνει και πολλά- το Ακρωτήρι πέρασε (2/3) και είμαστε ακόμα στο επίπεδο της γενικολογίας

ΝΧρ: «έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις...όταν και εφόσον το συγκεκριμένο άρθρο ενεργοποιηθεί».

·     Όλα «συγκεκριμένα», χαρακτηριστικό δείγμα ότι όλα αφηρημένα. Το συγκεκριμένο (ρήτρα) δεν αφορά ένα drone. Αφορά την ουσία του κυπριακού και πως «μετέχει» στο σύστημα ασφαλείας στην επίλυση του κυπριακού-αυτή είναι η αξία της ρήτρας, όχι το εφάπαξ drone. Αν το συζητάς για ένα drone, γιατί δεν το ζητάς επί της ουσίας του κυπριακού; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Έτσι εξηγείται και η αδράνεια. Γνωστά όλα, 2009-2026