1. Το μανιφέστο Τσίπρα προσκαλεί από το Θησείο σε αναγκαία σύγκλιση τους χώρους της σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας με την ριζοσπαστική αριστερά . Σαν θεωρητική κατασκευή οι χώροι αυτοί έχουν και κοινά προτάγματα και πιθανή προοπτική σημαντικής παρουσίας στις εκλογές. Όμως ατυχώς προκύπτει ένα πρόβλημα ουσίας και πρακτικής που αφορά την ιστορικότητα που διαπερνά την πολιτική και τα κόμματα, την ζωντανή πρόσφατη εμπειρία, την μνήμη α-ληθειας του κάθε χώρου και την ιδεολογική και αξιακη κληρονομιά του. Η επιλογή του Καμένου το 15 σε μια αντιμνημονιακή λογική ,προκάλεσε την διαρκή καταγγελία πρωτίστως του Πασοκ αλλά και συνολικά του μεταπολιτευτικού δικομματισμού ως αποκλειστικών αιτίων της οικονομικής αλλά και «ανθρωπιστικής» κρίσης.
Αποσιωπάται βεβαίως ,ότι αυτή την περίοδο , πέρα από την στρατολόγηση προθύμων πολιτικών μεταναστών απ το Πασοκ, επιχειρήθηκε εντατικά από τις Γέφυρες, τις φημολογίες μαζικών εντάξεων φίλων και μελών του στον κυβερνώντα Σύριζα , έως τις διώξεις της Νοβάρτις , η οριστική καταστροφή του σοσιαλιστικού πολιτικού φορέα . Η αυτό -διάλυση του Σύριζα τα δυο τελευταία χρόνια συνοδεύτηκε με μια συνεχή έγκληση του Πασοκ για συμπαράταξη με άλλοθι το αποτέλεσμα της συμμαχίας στο δήμο της Αθήνας. Παραβιάζει όμως κάθε λογική, η πρόσκληση -απαίτηση άμεσης σύγκλισης «προοδευτικών « δυνάμεων, με εξαναγκαστικούς όρους και συνοπτικές διαδικασίες σαν εφαλτήριο της υφαρπαγής της εξουσίας
2. Αυτόκλητος λοιπόν συνεχιστής του ιδίου αιτήματος του μετακομίζοντος Σύριζα ,ο «νέος »Τσίπρας έρχεται με προφανή όσο και γνωστό κυνισμό σε προσκαλέσει όλους σε ένα γενικό αντιμητσοτακικο μέτωπο .Τώρα εξ ανάγκης και δια διολισθήσεως, η σοσιαλδημοκρατία του Πασοκ -και το οικολογικό κερασάκι- μπορεί να εφάπτεται της ριζοσπαστικής αριστεράς που θέλει να ξαναγίνει κυβερνώσα . Το -αδιάφορο- αλλά αναγκαίο προσχηματικά ,κοινό πρόγραμμα, μια όποια εργαστηριακή κατασκευή ,από τους πολλούς εμπειρογνώμονες που εχει ήδη συλλέξει κοντά του ,άκαπνους αλλά ειδικούς ,θα είναι ο μανδύας και το προκριμα μιας τέτοιας συστρατευσης . Μιας συστρατευσης ικανής ώστε το ψυχολογικό ,αξιακό ,ιστορικό και πολιτικο αίτημα αυτονομίας του Πασοκ να μπορεί να παραμεριστεί με μόνη την υπόσχεση της επερχόμενης κατάληψης της εξουσίας
Τα προγράμματα εξάλλου είναι διαχρονικά για πολλούς, μενού εστιατορίων ,όπου κανένας δεν δεσμεύεται τι θα επιλέξει, αρκεί να συμπεριλαμβάνεται στις διακηρύξεις και περιγραφές σκοπών ,και ο καθένας να εφησυχάζει με τις προσδοκίες του . Καμιά δέσμευση πραγματική, καμμιά διαδραση με στελέχη και φίλους καμμιά ώσμωση με την ανοιχτή κοινωνία ,καμμιά διαπραγμάτευση αντιμαχόμενων ομάδων, καμμιά συμπόρευση .Ολα θα τα συγκερασει, συντονίσει και πιθανόν να τα ,λύσει το μονοπρόσωπο όργανο, ο Ηγέτης ,δοκιμασμένος και αξιόπιστος.. Συνοπτικά μπορούν όλα να εκφρασθούν σε -ελάχιστους -κοινούς όσο και απλουστευτικούς παρονομαστές: Διαφθορά ,ακρίβεια, πελατειασμος. Λίγο ποιο τολμηρά-και αριστερά-: παγκοσμιοποίηση ηττημένων, άνιση κατανομή πλεονάσματος, νεοφιλελευθερισμός άκρατης κερδοσκοπίας , καπιταλισμός της πλατφόρμας .Ακόμα και ο πρόσφατος φόβος για την εκτεταμένη χρήση της ΑΙ από το κεφάλαιο, και το επερχόμενο κύμα ανεργίας (και ας έκανε ο Πάπας τις πιο προωθημένες σοσιαλιστικές προτάσεις! ) Και όλα αυτά με περίσσευμα καταγγελίας ,πόλωσης κοινοτοπιών και απλουστεύσεων
3…Οι όποιες επομένως διεργασίες σε πανελλαδικές συγκεντρώσεις και οι καινοτόμες προτάσεις σε όλους τους χώρους της επικράτειας από την επιτροπή προγράμματος και των πολυπληθών τομέων του Πασοκ, που διενεργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια περιττεύουν. Όλη η προσπάθεια ενεργοποίησης της σχολαζουσας κοινωνίας ,της απόσυρσης ,της αποπολιτικοποίησης και της αγανάκτησης είναι μάταια. Η εναλλακτική προοπτική για τον κόσμο της εργασίας ,τόσο στην ανάπτυξη και την παραγωγική αναδιοργάνωση με τις ξεχασμένες δέκα περιφέρειες που παρακμάζουν απέναντι στον πληθωρικό αθηνοκεντρισμο, δεν περιλαμβάνεται σαν εναλλακτικό εθνικό σχέδιο μακράς πνοής .Οι βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες για την κοινωνική ακριβοδικια αλλά και στήριξη των ασθενέστερων ,με ισχυρό κοινωνικο κράτος παρελκουν.
Το κάλεσμα για ουσιαστική, όχι ονομαστική, μείωση των ανισοτήτων στην πηγή της δημιουργίας τους στην οικογένεια και το σχολείο ,η στήριξη της κοινωνικής κινητικότητας των νέων ανθρώπων απέναντι στη πλασματική αξιοκρατία , χάνεται σε γενικότητες και κοινοτοπίες . Η καρδιά του ταξικού κράτους, η στήριξη της ολιγαρχίας μέσω της κατεύθυνσης των πόρων του ταμείου ανάκαμψης και της άδικης φορολογίας στη απαράδεκτη σχέση άμεσων -έμμεσων φόρων δεν μπορεί να μην τίθενται άμεσα .Αντίστοιχα η τωρινή δοκιμασία του κράτους δικαίου χωρίς ουσιαστικές προτάσεις παρέμβασης , δεν είναι δυνατόν να εξαντλείται στις γενικόλογες καταγγελίες, τους αφορισμούς και υποσχέσεις ηθικοποίησης χωρίς αξιοπιστία
4 .Το έσχατο που φθάνει στα όρια της ανοικτής πρόκλησης και προσβολής , είναι η επίκληση του κόσμου του ανδρεο παπανδρεικου Πασοκ του 80, σαν νέα συνιστώσα της δυναμικής Τσίπρα .Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι η προσπάθεια συμπλησιασης με κανονική επιχείρηση υποκλοπής τμήματος του παρελθόντος του σοσιαλιστικού χώρου απ τους κληρονόμους του βρώμικου 89 ? Άραγε η καταγγελία του Πασοκ σαν αίτιου της οικονομικής κρίσης εξαιρεί την περίοδο 80-90 παρα την μεγάλη τότε -δίκαια ωστόσο- δημοσιονομική επιβάρυνση? Εχει καταφέρει ο χώρος της «ριζοσπαστικής «αριστεράς να κάνει κάποια αυτοκριτική ουσίας -πέρα από ακραίες αλληλοκατηγορίες των στελεχών του -για τις επιλογές του σαν κυβέρνηση ? Όλα μέχρι σήμερα στην κυβερνώσα αριστερά του 15-19 δικαιολογούνται στην Ιθάκη και δικαιώνονται ως υποχρεωτικά απ τα μνημόνια για την σωτήρια της χώρας ,ενώ οι κυβερνήσεις 09-14 απεργάζονταν την καταστροφή της .Είναι αυτό επαρκές ?
Η προεκλογική περίοδος που εχει ήδη αρχίσει ,είναι μια πρόκληση δημιουργικού και όχι λαϊκίστικου και ανουσίου πολιτικού διαλόγου. Αυτός ο διάλογος προϋποθέτει μια δημόσια σφαίρα απαλλαγμένη από την διχαστική πόλωση που επικαλύπτει και τελικά αποκρύπτει την δύναμη και την αλήθεια των εναλλακτικών μεταρρυθμιστικών προτάσεων. Την δυνατότητα της πραγματικής σύγκλισης μέσα από εναλλακτικό πολιτικο σχέδιο .Ο καθείς και τα όπλα του. Ο κυρίαρχος λαός ας κρίνει