1…Η απόλυτη ομορφιά!! Μια αποτύπωση της εξέλιξης εκσυγχρονισμού της μεταπολεμικής Ιαπωνίας με την ταυτόχρονη αλληλεπίδραση με τον εθνικό θησαυρό, το φημισμένο και ιδιαίτερο θέατροΚαμπούκοι. Μια παράδοση που συναντά την αρχαιά ελληνική τραγωδία ,με όλη την σαιξπηρική θεματολογία. Οτι το ανθρώπινουπαρχειεδώ, τα παθη, τα λάθη ,οι αδυναμίες ,το ιδιαίτερο ,το βλάσφημο, ο μεγάλος έρωτας, το τραγικό του θανάτου .Ολα είναι εδώ ,όλα παρουσιάζονται με ένα φως απίστευτης ομορφιάς και αναζήτησης της τελειότητας σε κάθε λεπτομέρεια ,όλα πάλλονται.

Μια μεγάλη πρόκληση, ένα ισχυρό κάλεσμα ,η έξοδος από μια ζωή παραμορφωμένη ,α-νοητη ,περαστική, ανούσια ,αυτό το χάσιμο μες την σπηλιά ,όπου το φως μόνο σαν υποψία υπάρχει .Αυτό το Φως θέλει να αποκαλύψει η Τέχνη, αυτή είναι η ερμηνεία του κάθε έργου πραγματικής τέχνης ,όχι απλά η αναπαράσταση ,η συγκίνηση ,αλλά η συνεγερση το ταρακούνημα ,το» μπορώ αλλιώς» Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

2…Δίπλα περνούν τα γεγονότα, οι καιροί αλλάζουν ,οι άνθρωποι εμμένουν και επιμένουν, σαν να μην περιμένουν τίποτα ,γαντζωμένοι σε στερεότυπα βεβαιότητας ,ένας συντηρητισμός διατήρησης ,μια απόφαση στερεότητας στο βάθος χρόνου και παραδοχών, ιεραρχήσεων και διακρίσεων ,κληρονομικών προνομίων και ειδικών ευκαιριών .

  Απέναντι σε όλα αυτά ,σε αντιλήψεις που αλλάζουν ραγδαία και άλλες ακίνητες σαν θεματοφυλακές μιας Αλήθειας-μη Λήθης η πραγματική ζωή ο παλμός μιας αγωνίας για το επέκεινα ,αυτή η καταφυγή ,η αναζήτηση της τελειότητας στην Τέχνη που δεν εξαντλείται στις ανθρώπινες διαμάχες όσο και αν πληγώνεται από αυτές .Μια τελειότητα που υπηρετείται σαν αποστολή προς τους άλλους ,σαν υπέρτατο καθήκον ,σαν πραγματική απάντηση που αμφισβητεί ,όλα αυτά, που ξέρει τον θάνατο που κουβαλούν, το μίκρεμα ,την φθορά την απώλεια,την αναπηρία ,την αδυναμία η την άρνηση εξόδου

3…Είναι αυτή η πορεία άκοπη ? είναι ένα δώρο που κρατήσαμε το περιτύλιγμα, την λάμψη ,την τωρινή ευκολία της λαμπερής εικόνας ? Η είναι η σκληρή ασκητική, η δι-εξοδος ,η αφιέρωση ,η συμμετοχή ,η αίσθηση ενός άλλου νοήματος ζωής ? πόσο κόπο κ πόσο μόχθο κρύβει το κάθε τεχνούργημα, που μπορεί να μεταμορφώσει την καθημερινότητα του καθενός, το ρόδο του κανενός ?

   Είναι η ελεύθερη δημιουργία- η δυνατότητα όλων να αποκ-κτησουν πρόσωπο – ικανή να μεταμορφώσει τον πόλεμο το μίσος και την απληστία με το αντίδοτο της ομορφιάς ,είναι ο κάθε Ρουμπλωφ που εικονογραφεί αριστουργήματα Αγάπης παρα την αγριότητα της εποχής του?

         Είναι τα συντρίμμια στη Γάζα ,την Ουκρανία και το Ιράν που καλούν όλους σε εγρήγορση που οδηγούν στην κατανόηση του μάταιου στην μετάλλαξη του δήθεν αναγκαίου και αναποτρέπτου ? Που καλούν στην ανακαίνιση της φύσης του ανθρώπου ,του κάθε ανθρώπου που τάχα είναι καταδικασμένος σε άφρονα Σίσυφο, που ανεβάζει την πέτρα της εξουσίας και του πλούτου του μικρόκοσμου του χωρίς την διαρκή εμπειρία ,το καθημερινό βίωμα ,την ιστορική επιγνωση του ξανακυλήματος. Αυτός είναι ο εθνικός -ο παγκόσμιος θησαυρός τηςταινίας:η ελεύθερη βούληση στην αναζήτηση της ομορφιάς απέναντι στην παγίδευση του μάταιου της πρόσκαιρης ισχύος ,απέναντι στα είδωλα των εθνών