Με το 6ο επεισόδιο της σειράς ντοκυμαντέρ με τίτλο «Στο Χιλιοστό» των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού που αναμένεται να προβληθεί το βράδυ της Δευτέρας (8/6) στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ μετά το βραδινό Δελτίο Ειδήσεων, ολοκληρώνεται μια εξαιρετική προσπάθεια «απεικόνισης» των δραματικών γεγονότων που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη χώρα στο εφιαλτικό Α΄ εξάμηνο του 2015. Με κομμένη την ανάσα ακόμα κι όσοι γνωρίζουν πολύ καλά τα γεγονότα παρακολουθούν την ξέφρενη πορεία της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προς το χείλος της αβύσσου.
Σχολιάζοντας τα επεισόδια 1ο και 2ο αναφέρθηκαi στο νοσηρό κλίμα που ήδη η κυβέρνηση μιας κλίκας νεο-σταλινικών και ακροδεξιών λαϊκιστών, των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με επικεφαλής τον Αλ. Τσίπρα, δεξιοτέχνη της «κωλοτούμπας», όπως αποδείχτηκε σε λίγους μήνες, δημιούργησε με τους εταίρους μας στην ΕΕ. Κατάφερε με την υπερφίαλη και αλαζονική συμπεριφορά της, ως δύναμη δήθεν αριστερή και «επαναστατική» με την εντολή (!) να αλλάξει τη χώρα και την Ευρώπη! Ανοήτως η ευρωπαϊκή Αριστερά υιοθέτησε το νεότευκτο ελληνικό πολιτικό συνονθύλευμα με απροσδιόριστους στόχους, πέραν της απατηλής υπόσχεσης ότι θα έσχιζε τα Μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο. Οι αφελείς χειροκροτούσαν και χόρευαν σε ήχους ελληνικών δημοτικών οργάνων. Οι δανειστές της χώρας, που είχαν όλη την καλή διάθεση να βοηθήσουν τη νέα κυβέρνηση σε μεγάλο βαθμό (κι αυτοί αποδείχτηκαν αρχικά αφελείς) προσπαθούσαν να εξεύρουν κάποια συμβιβαστική λύση για να μην αφήσουν τη χώρα να οδεύσει σε άτακτη χρεοκοπία. Οι κυνικοί αντι-ευρωπαϊστές τύπου Λεπέν και Φαράζ χειροκροτούσαν μετά μανίας. Ο «Ανυπότακτος» Μελανσόν τον υποδέχτηκε τότε με θέρμη στην ευρωπαϊκή «αριστερή οικογένεια».
Μελανσόν και Τσίπρας. «Ανυπότακτοι». Μετά την «κωλοτούμπα», όταν η στρίγγλα έγινε αρνάκι, ο Μελανσόν ήθελε να τον εξωπετάξει.
Τα 2 πρώτα επεισόδια, που ακολουθούν τη χρονολογική αφήγηση του βιβλίουii των δύο δημοσιογράφων, φτάνουν μέχρι την υπογραφή στις 20/2 της παράτασης για 4 μήνες του Προγράμματος (του 2ου δηλαδή Μνημονίου) που έληγε στις 28/2/15. Επειδή ακριβώς επρόκειτο για παράταση του Μνημονίου αντί για το δημόσιο σκίσιμό του, η κυβέρνηση δεν τόλμησε να φέρει τη Συμφωνία αυτή στη Βουλή για επικύρωση.
Μέχρι τη λήξη της παράτασης του Μνημονίου τέλος Ιουνίου, ο πρώην Π/Θ και η παρέα του, ο Υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δρασαγάκης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και οι λοιποί έστησαν ένα θέατρο του παραλόγου. Μια κάκιστη παράσταση που θα μείνει στην ιστορία. Διότι, πίστευαν ότι αφενός μεν θα μπορούσαν επ’ αόριστον να εξαπατούν τους Έλληνες πολίτες με τα περί «σκληρής διαπραγμάτευσης» και άλλα φούμαρα, πράγμα, δυστυχώς, όχι και τόσο δύσκολο, αφετέρου δε να παραπλανούν και να εκβιάζουν τους εταίρους επιδιώκοντας δήθεν μια «έντιμη και δίκαιη συμφωνία», έναν «έντιμο συμβιβασμό» ενώ προσποιούνταν τους δήθεν «εκβιαζόμενους» από την άσπλαχνη, νεοφιλελεύθερη ΕΕ.
Εξαπάτηση και Μπλόφα
Όπως δείχνεται με επάρκεια στα επεισόδια 3, 4 και 5, Στην ουσία έπαιξαν την τύχη της χώρας στα ζάρια αλλά δεν υπήρχε καμιά πιθανότητα να φέρουν άλλη ζαριά εκτός από ντόρτια. Απειλούσαν με αποχώριση από την Ευρωζώνη (Grexit) για να επιτύχουν διαγραφή χρεών, νέα δάνεια κι άλλα ωραία κι ευφάνταστα. Το «παίγνιο του κοτόπουλου» (chicken game) της θεωρίας των παιγνίων ως διαπραγματευτική τακτική ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία. Η ζαριά εγγυημένα ντόρτια. Διότι,
πρώτον δεν μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει ένα φορτηγό με ποδήλατο σε πορεία σύγκρουσης, λογικό να λακίσει πρώτος,
δεύτερον διότι η ΕΕ είχε πλέον προετοιμαστεί κατάλληλα για μια τέτοια περίπτωση και
τρίτον διότι αυτή ακριβώς η επιδίωξη, δηλαδή το Grexit, ήταν σταθερός στόχος του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε, με βάση δε τις απαιτήσεις και τη συμπεριφορά της ελληνικής πλευράς έγινε και επιδίωξη πολλών χωρών -μελών της ΕΕ, μάλλον της πλειοψηφίας.
Μέχρι την τελευταία στιγμή οι μαθητευόμενοι μάγοι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βαυκαλίζονταν ότι θα πετύχαιναν τους στόχους τους κι ότι η ΕΕ θα λύγιζε, «θα μας παρακαλούν να μας δανείσουν», όπως έλεγε ο Τσίπρας προεκλογικά. Το γεγονός ότι έπαιζαν το παιγνίδι του Σόιμπλε και άλλων που ήθελαν την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης το «ανακάλυψαν», βέβαια, κάπως αργά. Το παραδέχτηκαν τόσο ο κ. Δραγασάκης, σχεδόν άμεσα, όπως επισήμανε τότε ο αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής με το Ποτάμι Σπύρος Λυκούδηςiii, όσο και ο κ. Τσακαλώτοςiv, κάπως αργότερα, πέρασαν μερικά χρόνια. Όφειλαν, όμως, να γνωρίζουν την πάγια πολιτική του Σόιμπλε. Το είχε, άλλωστε, προτείνει ευθέως στον Αντιπρόεδρο και Υπουργό Οικονομικό της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου Ευάγγελο Βενιζέλοv το 2011, ο οποίος την είχε άμεσα απορρίψει.
Έτσι, με γνώμονα ένα ακατανόητο και αδιανόητο Σαμψώνιο βιβλικό διάβημα «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων», η χώρα έσφιγγε χωρίς κανένα λόγο η ίδια τη θηλειά γύρω από το λαιμό της απειλώντας να αυτοκτονήσει. Βάδιζε αισιόδοξη κι αμέριμνη με μαθηματική ακρίβεια προς το χείλος του γκρεμού.
Το Grexit
Ως προς την προετοιμασία της ΕΕ για το ενδεχόμενο Grexit στα επεισόδια, όπως και στο βιβλίο τους, αρμόδιοι παράγοντες της ΕΕ ομιλούν απλά για το Σχέδιο Β της ΕΕ, ένα Σχέδιο με την κωδική ονομασία «Αλβανία» εκ 137 σελίδων που περιέγραφε λεπτομερώς τις ενέργειες της ΕΕ σε περίπτωση Grexit. Είδαμε τον φάκελο του Σχεδίου, αλλά οι λεπτομέρειές του, για ευνόητους λόγους, παραμένουν ακόμα απόρρητες. Επρόκειτο για ένα νέο Σχέδιο που αντικατέστησε το προηγούμενο του 2012 με την κωδική ονομασία «Κροατία». Τώρα, η ΕΕ ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του Grexit με πιο αποτελεσματικό τρόπο, με περιορισμό δηλαδή της «μόλυνσης» σε διαχειρίσιμα επίπεδα.
Στο διάστημα μέχρι το τέλος Ιουνίου συνέβησαν διάφορα ευτράπελα και τραγελαφικά με επίκεντρο την πλήρη απαξίωση του κ. Βαρουφάκη ως αξιόπιστου συνομιλητή και διαπραγματευτή. Η τρόϊκα περίμενε λογικές προτάσεις από την πλευρά της κυβέρνησης και εισέπραττε απίστευτες γελοιότητες. Ως «χαοτικές» χαρακτηρίζουν τις διαπραγματεύσεις οι διαπραγματευτές της τρόικα, που είχαν μεν τις δικές τους διαφωνίες, αλλά η ελληνική πλευρά αδιαφορούσε να τις αξιοποιήσει.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιούνγκερ υποδέχεται τον Τσίπρα στις Βρυξέλλες, Ιούνιος 2015
Όσο πλησίαζε η ημερομηνία λήξης του Μνημονίου τόσο η χώρα ασφυκτιούσε από ρευστότητα. Στέγνωνε. Έσφιγγε όλο και πιο πολύ η ίδια τη θηλειά στο λαιμό της και δεν απέμεινε παρά να κλωτσήσει το σκαμνί. Η κλεψύδρα άδειαζε. Ο κ. Βαρουφάκης είχε εξωθήσει σε παραίτηση ακόμα και τον εκπρόσωπο της χώρας στο ΔΝΤ, ένα ανώτατο στέλεχος του Ταμείου, ακάματο πατριώτη και σθεναρό υπερασπιστή των συμφερόντων της χώρας, τον εξαιρετικό Θάνο Κατσάμπα. Όνειδος. Οι εταίροι μας απορούσαν για την αυτοκτονική τακτική της ελληνικής κυβέρνησης αλλά δεν άργησαν να καταλάβουν ότι αποτελούσε προπέτασμα καπνού για έξοδο από το ευρώ, παρά τις ορκισμένες διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου.
Πολιτική Ρήξης με την ΕΕ και Δραχμή
Πράγματι, ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπραίηθ, στενός φίλος του κ. Βαρουφάκη, κατέστρωνε με ένα «πολεμικό συμβούλιο» 5 ατόμων το διαβόητο «Σχέδιο Χ» ή «Σχέδιο Β». Το «Σχέδιο», μέρος του οποίου αποκαλύπτει σε «Παράρτημα» στο βιβλίουvi του ο ίδιος ο συντάκτης του, ήταν στην πραγματικότητα το Σχέδιο ρήξης με την ΕΕ και η σχετική μυστική προετοιμασία για την «επόμενη ημέρα» με παράλληλο νόμισμα και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή. Ο συγγραφέας εξηγεί άνετα το γιατί (σελ.228-232). Ο Γκαλμπραίηθ γράφει ότι ενημέρωνε με Σημειώματά του την Αμερικανίδα Αναπληρώτρια Υπουργό Οικονομικών Σάρα Ράσκιν (Sarah Bloom Raskin). Δεν είναι γνωστό εάν αυτό ήταν υπόψη του κ. Βαρουφάκη και του Π/Θ. Γεγονός είναι ότι η αμερικανική πλευρά ήταν πλήρως ενημερωμένη, από υπεύθυνη μάλιστα αλλά «μυστική» πηγή, για τα κυβερνητικά σχέδια ρήξης με την ΕΕ και την προετοιμασία για τη μετάβαση στη δραχμή.
Δεν γνωρίζω εάν ο κ. Γκαλμπραίηθ κλήθηκε να συμμετάσχει στο ντοκυμαντέρ και αρνήθηκε, όπως ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης. (Σημειωτέων ότι ο κ. Βαρουφάκης και μετέπειτα, ΜΜΕ, 31/10/19) επιχειρηματολογούσε υπέρ της δραχμής με διάφορα προσχήματα).
Αντίγραφο του Σχεδίου είχε επιδοθεί στον ίδιο τον Π/Θ. Το κρατάει ακόμα μυστικό. Ούτε λέξη στην «Ιθάκη» του, των 768 σελίδων. Η εφαρμογή του περιβόητου αυτού σχεδίου απαιτούσε στην ουσία κάποιας μορφής πραξικόπημα, την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση πολιορκίας της μιας ή της άλλης μορφής, με κοινοβουλευτικό ή άλλο μανδύα. Άλλωστε, το παραδέχτηκε και ίδιος ο κ. Δραγασάκης.vii
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι Αμερικανοί Νομπελίστες οικονομολόγοι Κρούγκμαν και Στίγκλιτζ καθώς και ο Σακς, γνωστοί ως περιβάλλον του πρώην Π/Θ Γιώργου Παπανδρέου, ήταν όλοι υποστηρικτές της δραχμής και γνώριζαν τις κρυφές ετοιμασίες. Ο Stiglitz μάλιστα είχε δηλώσει (1/7/2015 www.Huffington post.gr) ότι «η Αργεντινή δείχνει στην Ελλάδα ότι υπάρχει ζωή μετά την χρεοκοπία». Μάλιστα.
Οι εταίροι μας στην ΕΕ υπολόγιζαν ότι τυχόν επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, στη δραχμή, συνεπαγόταν και αυτόματη υποτίμηση του νομίσματος της τάξης μεταξύ 60% με 80%. Μια απόλυτη καταστροφή. Δε θα επρόκειτο δηλαδή για κάποια απώλεια εισοδήματος, έστω και σοβαρού, που ήδη είχε σημειωθεί, αλλά για απόλυτη καταστροφή και φτώχεια ίσως δε και έξοδο από την ΕΕ. Η Ελλάδα στην Υποσαχάρια Αφρική με χρέος γύρω στο 500% του ΑΕΠ. Δε χρειάζεται περισσότερη ανάλυση. Ο Γιάννης Στουρνάρας, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, μισητός εχθρός του Τσίπρα και των συν αυτώ, από τους πρωταγωνιστές της διατήρησης της χώρας στην Ευρώπη και την Ευρωζώνη, είναι κατηγορηματικός ως προς της κατά στροφή της επιστροφής στη δραχμή.viii Δεν ήταν, φυσικά, ο μόνος
Ο «Εχθρός του Λαού» κατά Τσίπρα Γιάννης Στουρνάρας, διοικητής της ΤτΕ
Στο Βερολίνο
Μέχρι τα τέλη Ιουνίου ο Π/Θ της εφιαλτικής εκείνης περιόδου έκανε δυο σημαντικές επισκέψεις στο εξωτερικό. Η μια ήταν στο Βερολίνο (23-24/3/15) μετά από πρόσκληση της κας Μέρκελ σε μια προσπάθεια στενότερης γνωριμίας και γεφύρωσης των διαφορών.
Η Καγκελάριος της Γερμανίας Άντζελα Μέρκελ νουθετεί τον Τσίπρα. «Go back μαντάμ Μέρκελ». Και το νοήμων πλήθος χειροκροτούσε.
Ήταν εκεί όπου η ελληνική αντιπροσωπεία έψαχνε για τον Φάκελό της που χρειαζόταν για τις διαπραγματεύσεις με τη γερμανική. («πού είναι ο Φάκελος ρε….ακούστηκε).Κι ήταν επίσης το σημείο από όπου εφεξής ο Αλ. Τσίπρας έγινε το πιστό σκυλάκι (poodle) της Καγκελαρίου.
H δεύτερη επίσκεψη έγινε στη Μόσχα (7-8/4/2015) σε μια εμφανή προσπάθεια του Τσίπρα να παίξει «το ρωσικό χαρτί». Μάταια. Η Δύση παρακολουθούσε με προσοχή. Δεν υπάρχει εδώ χώρος για να μεταφέρω τις αντιδράσεις της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών που παρουσιάζουν πολύ ενδιαφέρον. Γεγονός είναι ότι δεν προέκυψε καμιά χρηματοδότηση. Στην «Ιθάκη» μάλιστα αναφέρεται ότι ο Πούτιν στην ουσία τον ειρωνεύτηκε. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Γιούνγκερ δηλώνει στην εκπομπή ότι του τηλεφώνησε ο Πούτιν και του είπε ότι η Ελλάδα του ζήτησε χρήματα, μολονότι στις επίσημες δηλώσεις αρνείται ότι συζητήθηκε κάτι τέτοιο και ο Γιούνγκερ του απάντησε «μην το κάνεις, είμαστε σε θέση να λύσουμε το πρόβλημα μόνοι μας».
Στη Μόσχα
Κάτι ψιθυρίζει ο Τσίπρας στον Πούτιν.Επαιτεί;
Ο Έλληνας Π/Θ επισκέφτηκε ξανά τη Ρωσία προς τα τέλη Ιουνίου, όπου και έκανε κάποιες περίεργες δηλώσεις.ix Είχε ήδη αποτύχει να βρει χρήματα και καύσιμα σε Ιράν Κίνα και Ρωσία αλλά ούτε και από τον φίλο του Μαδούρο.
Ο Τσίπρας εναγκαλίζεται χαρωπός τον δικτάτορα της Βενεζουέλας Μαδούρο. Κάποιο λόγο θα είχε…
Στο Χείλος του Γκρεμού
Καθώς πλησίαζε η λήξη του Μνημονίου και οι διαπραγματεύσεις για νέο Μνημόνιο καρκινοβατούσαν ο Τσίπρας αντιλαμβάνεται ότι τα περιθώρια έχουν απελπιστικά στενέψει κι ότι στην ουσία βρίσκεται μπροστά σε ένα πραγματικό και αδυσώπητο πολιτικό αδιέξοδο. Η πολιτική της «αυτοκτονίας» έχει οικτρά αποτύχει. Το Μνημόνιο που έρχεται θα είναι εμφανώς χειρότερο από ορισμένες διευθετήσεις που θα μπορούσε, αν είχε το θάρρος και τη φρόνηση να κάνει έχοντας νωπή τη λαϊκή εντολή, διαπραγματευόμενος ορισμένες τα συμπληρωματικές και τελικές ρυθμίσεις των υπολειμμάτων του 2ου Μνημονίου. Να αρχίσει δηλαδή από εκεί όπου άφησε την εκπλήρωση των όρων του Μνημονίου η επάρατος κυβέρνηση των «ΣαμαροΒενιζέλων» και του άθλιου Στουρνάρα που έπρεπε να διώξει με τις κλωτσιές, με πολύ μικρό οικονομικό και πολιτικό κόστος. Η ευκαιρία χάθηκε. Ήταν πολύ αργά. Είχε υποσχεθεί να σκίσει τα Μνημόνια. Η Επαγγελία αυτή δεν ήταν παρά μια απάτη. Είχε καταρρεύσει με πάταγο κι αυτός ήταν ο αποκλειστικά υπεύθυνος που έπρεπε να λογοδοτήσει.x
Πολιτικό Αδιέξοδο και Δημοψήφισμα
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο αποφάσισε να φορτώσει την ευθύνη στο «λαό» προσφεύγοντας σε Δημοψήφισμα που προκήρυξε αιφνιδίως και όρισε με διάγγελμά του για τις 5/7/2015. Άπαντες αιφνιδιάστηκαν και πρωτίστως οι βασικοί εταίροι, η Γαλλία του προέδρου Ολάντ και η Γερμανία της Καγκελαρίου Μέρκελ. Απλώς τους ενημέρωσε τηλεφωνικώς. Ο Π. Λαφαζάνης στη εκπομπή είναι σαφής. Το ερώτημα του Δημοψηφίσματος ήταν στην ουσία ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ, παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας και η κυβέρνηση διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους περί του αντιθέτου. Την ίδια γνώμη είχαν και οι εταίροι μας στην ΕΕ. Ολάντ και Μέρκελ βρίσκονταν σε καθημερινή τηλεφωνική επαφή.
Το κλίμα στην Ευρώπη το συνόψισε εξαιρετικά νομίζω, ο Ντόναλντ Τουσκ, ο σημερινός Π/Θ της Πολωνίας και τότε επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, από τους πρωτεργάτες της διάσωσης της χώρας, ο οποίος κατηγόρησε τον Τσίπρα για εξαπάτηση.xi
Η κα Μέρκελ σε εκδήλωση της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» στο ΚΠΙΣΝ (Ίδρυμα Νιάρχος, 2/7/2025) είπε: «Όταν τον ρώτησα (τον Τσίπρα) ποια θα είναι η σύστασή σας, είπε ”όχι”. Εκεί έχασα τη φωνή μου. Και ο Ολάντ (ο πρόεδρος της Γαλλίας) με ρώτησε: ”Και τώρα;”. Αν ήταν ”όχι”, είπαμε ότι αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ, η Ελλάδα δεν συμφώνησε και εμείς είπαμε ότι μια δημοκρατία δεν μπορεί να αποφασίσει για όλους τους άλλους».
Ο Γιούνγκερ και οι άλλοι εταίροι δικαίως πίστευαν ότι επρόκειτο για ακατανόητη πολιτική κίνηση που παραπλανούσε και εξαπατούσε τον ελληνικό λαό και υπονόμευε την εμπιστοσύνη και αξιοπιστία της χώρας διεθνώς. Ο Τσίπρας είχε εξαπατήσει και τους εταίρους. Γι’ αυτό και ο Γιούνγκερ προέβη στην πρωτοφανή κίνηση να απευθυνθεί απ’ ευθείας με διάγγελμά του στους Έλληνες εκλογείς και να τους προτρέψει να απορρίψουν το ερώτημα της κυβέρνησης.
Πράγματι, το Ερώτημα του Δημοψηφίσματος με κάτι αγγλικές εκφράσεις εντελώς ακατανόητες για την πλειοψηφία των πολιτών, ήταν στην ουσία ανύπαρκτο, διότι αφορούσε κάποια ανύπαρκτη πρόταση των δανειστών.
Ήταν δε άθλιο όπως οργανώθηκε εσπευσμένα και αντισυνταγματικό διότι αφορούσε δημοσιονομικό ζήτημα, όπως ορθώς υποστήριξε ο κ. Ε. Βενιζέλος κι άλλοι συνταγματολόγοι. Ωστόσο, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος το ενέκρινε καθώς και η Βουλή. Εκεί, στη σχετική συζήτηση, χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων και ως «Προμελετημένο Έγκλημα».xii
Έτσι, εκτός προγράμματος πλέον η επιβολή κεφαλαιουχικών ελέγχων (capital controls) κατέστη αναπόφευκτη για να αποφευχθεί η κατάρρευση των τραπεζών. Δεν ξέρω κατά πόσον ευσταθεί η λεγόμενη φράση του κ. Βαρουφάκη προς τη σύζυγό του («αγάπη μου έκλισα τις τράπεζες»). Γεγονός, πάντως, είναι ότι την επομένη της προκήρυξης του Δημοψηφίσματος δεν ξημέρωσε μια ωραία μέρα, όπως είπε ο κ. Νίκος Παππάς, αλλά οι ουρές έξω από τα ΑΤΜ των τραπεζών για 60 ευρώ την ημέρα και η προοπτική της κατάρρευσης της χώρας.
Προφανώς, ο Τσίπρας μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευε σε κάποιο θαύμα. Γι’ αυτό κι έστειλα στη Μόσχα Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, γ.γ Υπουργείου, με εντολή να διερευνήσει τη δυνατότητα εκτύπωση δραχμής. Ο απεσταλμένος συναντήθηκε με αρμόδιους της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας συνομίλησε μάλλον και με Πούτιν, και επιστρέφοντας το βράδυ του Δημοψηφίσματος υπέβαλε σχετική Έκθεση στον Π/Θ σύμφωνα με την οποία θα χρειαζόταν διάστημα 2 μηνών για την εκτύπωση. Οπότε…
Στο 6ο και τελευταίο επεισόδιο αυτής της εξαιρετικής σειράς θα βρεθούμε μπροστά πλέον στη νέα πολιτική πραγματικότητα που δημιούργησε το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος.
Ήταν το τέλος μιας αρχής και η αρχή ενός άλλου τέλους.
Η συνέχεια στην οθόνη…
ii Βλ. ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ και ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΠΛΟΦΑ, Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Αθήνα 2019, σελ.400.
iii Ο Σπύρος Λυκούδης, που ήταν και επικεφαλής της Πολιτικής Κίνησης «ΜΕΤΑρρυθμιστές της Αριστεράς» στην αγόρευσή του στις 14/8/2015 με τίτλο Απάτες και «αυταπάτες» αναφέρθηκε σε συνέντευξη του κ. Δραγασάκη την προηγουμένη, στις 13/8 στην ΕΡΤ, όπου απροκάλυπτα είπε τα εξής: «Πιστεύαμε πως αν απειλούσαμε με έξοδο οι Ευρωπαίοι θα τρόμαζαν. Αποδείχτηκε λάθος εκτίμηση….Προς έκπληξή μας ο κ. Σόιμπλε είπε να φύγουμε και ότι θα μας βοηθούσε γι΄ αυτό». Ήταν, τα 50 δις που πρόσφερε για ανθρωπιστική βοήθεια. «Πρόκειται για νηπιακή πολιτική σκέψη», σχολίασε ο Λυκούδης.
iv «Εξυπηρετούσαμε το Σχέδιο Σόιμπλε», έχει δηλώσει (ΜΜΕ, 12/3/2019).
v Βλ. Ευάγγελος Βενιζέλος, Εκδοχές Πολέμου 2009-2022, Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ, Ιούλιος 2022, σελ. 450.
vi Τζέιμς Γκαλβραίηθ, Καλώς όρισες στη μαρτυρική αρένα, Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ, Αθήνα 2016.
vii «ο λόγος που απορρίψαμε το ενδεχόμενο συνολικής ρήξης…….δεν ήταν στενά οικονομικός, αλλά ήταν ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατάσταση τόσο χαοτική, που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα», έχει ευθαρσώς δηλώσει.(ΜΜΕ, 3011/2018)
viii «Θα ήταν μια καταστροφή. Ούτε πετρέλαιο να αγοράσουμε για πολεμικά πλοία στο Αιγαίο δεν θα είχαμε. Θα υπήρχε πείνα. Σε μια διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης εκατομμυρίων συμβολαίων ιδιωτικών επιχειρήσεων, ποιος θα εισήγε προϊόντα, από ποιον προμηθευτή; Ποιος Έλληνας θα πήγαινε στο εξωτερικό και θα δέχονταν τις κάρτες του;», λέει ο Γ. Στουρνάρας στο ντοκυμαντέρ. Ο Πιέρ Μοσκοβιτσί, ο Γάλλος σοσιαλιστής και Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Επιτροπής αναφέρει ότι ο Πωλ Τόμσεν, ο υπεύθυνος του ΔΝΤ για την Ευρώπη και την Ελλάδα, πίστευε ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να μείνει στην Ευρωζώνη, διότι δεν μπορούσε να αντέξει την πειθαρχία που επέβαλε το Μνημόνιο.
ix Επισκέφτηκε την Αγία Πετρούπολη (18-20/6/2015)ν στο πλαίσιο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ και στις 19/6 συναντήθηκε ματ’ ιδίαν με τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν. Ήταν εκεί που έκανε τη δήλωση: «Βρισκόμαστε εν μέσω φουρτούνας, αλλά είμαστε λαός της θάλασσας και δεν φοβόμαστε να ανοιχτούμε σε ανοιχτές θάλασσες για να φθάσουμε σε ασφαλή λιμάνια. Οι Έλληνες δεν θα φοβηθούν να βγουν σε νέες θάλασσες». Ουδείς, φυσικά, του έδωσε σημασία. Ο Τσίπρας δε φαίνεται να έχει καλή σχέση με τη θάλασσα. Συνήθως τα «θαλασσώνει» καθόσον δεν γνώριζε αν η χώρα έχει «θαλάσσια σύνορα» και προφανώς δεν ξέρει καν πώς να φτάσει στην «Ιθάκη».
Στο βιβλίο του «Ιθάκη» (2025) γράφει: « Ήθελα λοιπόν να ξέρω πού πατάω. Να μου πει [σσ: ο Βλαντίμιρ Πούτιν, στον Αλέξη Τσίπρα] καθαρά ποια ήταν η θέση της Ρωσίας. Και ποια θα ήταν αν, παρά τις δικές μας προσπάθειες, οι διαπραγματεύσεις κατέληγαν σε ναυάγιο. Τι σήμαινε το γεγονός ότι ακόμα και μια συμβολική επένδυση 200-300 εκατομμυρίων σε έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, η Ρωσία την αρνήθηκε.
Η απάντηση του ήταν όχι απλώς ειλικρινής, αλλά θα έλεγα ωμή. Θα προτιμούσε, μου είπε, εκείνα τα χρήματα που ζητήσαμε να τα έδινε σε ένα ορφανοτροφείο, διότι, αν τα έδινε στην Ελλάδα, θα ήταν σαν να τα πετούσε σε έναν σκουπιδοτενεκέ. Γιατί η Ελλάδα ήταν μια χώρα χρεοκοπημένη και δεν θα σωζόταν με 300 εκατομμύρια ευρώ. Είχε ανάγκη από 300 δισ. και όχι από 300 εκατομμύρια. Η Ρωσία, συνέχισε, είναι μια πλούσια χώρα, αλλά όχι τόσο πλούσια ώστε να μπορεί να ξεπληρώσει το χρέος της Ελλάδας. Εντέλει, κατέληξε, πως θα έπρεπε να φτάσω σε μια Συμφωνία με τους εταίρους μας. «Να τα βρεις με τη Μέρκελ», μου είπε απλά και καθαρά.
Έχει ενδιαφέρον να ανακαλέσουμε εδώ (www.liberal.gr 30/7/2017) ένα δημοσίευμα που περιέχει ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Ιάσονα Πιπίνη. Σύμφωνα με αυτό ο Αλ. Τσίπρας και ο Ν. Παππάς είχαν επισκεφτεί μυστικά τη Μόσχα τον Ιούλιο του 2013 με σκοπό να συναντήσουν εκεί τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Μαδούρο. Παρά τις προσδοκίες τους, αναφέρεται σχετικά, συνάντησαν μόνο τον αντιπρόεδρο της χώρας ο οποίος τους είπε ότι δεν μπορούσε να προμηθεύσει στη χώρα πετρέλαιο, όπως στην Κούβα (στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ ανερχόταν στην εξουσία). Τον Μαδούρο ήθελαν να μεσολαβήσει σε Ρωσία και Κίνα για χρηματοδότηση όταν ήταν κυβέρνηση. Το ρεπορτάζ αναφέρει επίσης ότι ο Τσίπρας φέρεται να λέει ότι ο Πούτιν για να χρηματοδοτήσει την Ελλάδα ζήτησε αεροπορική βάση στην Κρήτη! Δύσκολα να γίνει πιστευτό κάτι τέτοιο. Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με το καθεστώς Μαδούρο έχει αρκετές άγνωστες πτυχές.
x Σχετικά πρόσφατα (29.12.2024) στο Πρώτο Πρόγραμμα και στην εκπομπή «Η Μεταπολίτευση σε πρώτο πρόσωπο», του Φοίβου Καρζή, ο Δημήτρης Παπαδημούλης, πρώην ευρωβουλευτής και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώην στέλεχος ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι ένα η χώρα ήταν απομονωμένη, ο συσχετισμός δυνάμεων στο Eurogroup 18-1, έσπρωχναν τη χώρα στον τοίχο, ενώ ενδεχόμενο Grexit, που αποτελούσε σταθερή επιδίωξη του Σόιμπλε, όχι μόνο θα τραυμάτιζε τη χώρα θανάσιμα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και θα έστελνε και τον Τσίπρα στο Ειδικό Δικαστήριο. Εξ οικείων τα βέλη.
Το Ειδικό Δικαστήριο έτρεμαν από το φόβο τους και ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης, έχει υποστηρίξει ο Παν. Λαφαζάνης, ηγέτης τότε της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ που διαφώνησε για το 3ο Μνημόνιο και αποχώρησε από το κόμμα (συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα, 12/6/2019). Κι αν θέλουμε τον πιστεύουμε.
xi «Εμείς συζητάμε επί ώρες πώς να σε βοηθήσουμε κι εσύ συζητάς με τους δικούς σου πώς να μας εξαπατήσετε και μην ξεχνάς πως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι μπορούν να κάνουν δημοψηφίσματα για το αν οι λαοί τους θέλουν να πληρώσουν τον λογαριασμό», του είπε.
xii Έτσι το χαρακτήρισε ο Σπύρος Λυκούδης με άρθρο του στη Μεταρρύθμιση (30/6/2015) , καθιστώντας τον Π/Θ υπεύθυνο για την επικείμενη χρεοκοπία, την οικονομική και γεωπολιτική κατάρρευση της χώρας.