Πολλά έχουν γραφτεί από πολλούς και από πολλές πλευρές που θέλουν να παρουσιάσουν το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ως ένα μοναδικό και τολμηρό εγχείρημα που ήρθε για να σώσει την Ελλάδα από την παντοδυναμία της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τα επιχειρήματα που βλέπουν το φως της παραδοσιακής αλλά και διαδικτυακής δημοσιότητας ποικίλλουν ανάλογα με τον «αγορητή», ο οποίος συνήθως φροντίζει, μαζί με την εξύμνηση του Αλέξη Τσίπρα, να δικαιώσει και τη δική του πολιτική διαδρομή. Σε ορισμένες περιπτώσεις η διαδρομή αυτή υπήρξε, τηρουμένων των ηλικιακών αναλογιών, παράλληλη με εκείνη του πρωθυπουργού της «πρώτη φορά Αριστερά», που τον οδήγησε από τον ΕΛΑΣ στην ΕΛΑΣ.

Έφτασαν κάποιοι στο σημείο να συγκρίνουν τη σημερινή στάση του Αλέξη Τσίπρα με την προ τριακονταετίας στάση του Κώστα Σημίτη, μιλώντας για την καθαρή δήθεν λύση που επιδιώκει ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ με την ίδρυση του κόμματός του. Ξεχνούν ότι ο Κώστας Σημίτης δεν διέλυσε το ΠΑΣΟΚ για να φτιάξει ένα δικό του πολιτικό σχήμα. Άλλος το επιχείρησε αυτό, μετά από αρκετά χρόνια, μέσα στην κρίση, αλλά απέτυχε παταγωδώς και επέστρεψε στο ΠΑΣΟΚ για να διεκδικήσει ξανά την ηγεσία του, χωρίς επιτυχία αυτή τη φορά. Με αυτόν θα έπρεπε να συγκρίνεται ο Τσίπρας, με τη διαφορά ότι ο ιδρυτής της ΕΛΑΣ δεν δίστασε προηγουμένως να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίθετα, ο Κώστας Σημίτης, με την καθαρή του θέση στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε την εκλογή του στην πρωθυπουργία - πρωθυπουργός και πρόεδρος πρέπει να είναι το ίδιο πρόσωπο - κατάφερε να κρατήσει το κόμμα του ενωμένο και να το οδηγήσει στην εξουσία για μια οκταετία. Αλλά και στη συνέχεια, ακόμα και όταν διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος από τον Γιώργο Παπανδρέου, στον οποίο ο ίδιος είχε παραδώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, παρέμεινε στη Βουλή στηρίζοντας το κόμμα του και προειδοποιώντας για τα δεινά που περίμεναν τη χώρα εξαιτίας της ανεύθυνης διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή.

Διαβάστε τη συνέχεια

Πηγή: www.athensvoice.gr