Δεν μπορεί η κυβέρνηση να βασίζεται τόσο πολύ στην ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης ή στη σύγκριση με αυτό που θα συνέβαινε αν υπήρχε σήμερα μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τονίζει σε συνέντευξή του στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος και προσθέτει: «Πρέπει να είμαστε πιο απαιτητικοί και έτοιμοι για περισσότερα σενάρια που επηρεάζονται από εξωγενείς παράγοντες, από φυσικά φαινόμενα ή διεθνείς εξελίξεις. Το μέλλον της χώρας εξαρτάται από την κοινωνία και τα προβλήματα. Αυτά παράγουν γεγονότα και καταστάσεις. Το κομματικό σύστημα είναι στενότερο από την κοινωνία και τα προβλήματα».
Ο κ. Βενιζέλος επανέλαβε ότι ήταν λάθος της αξιωματικής αντιπολίτευσης η καταψήφιση της Ελληνο- γαλλικής αμυντικής συμφωνίας, αλλά σημείωσε πως «και η Κυβέρνηση δεν ξάντλησε τις δυνατότητες που είχε να πείσει την αντιπολίτευση να στοιχηθεί σε ένα εθνικό μέτωπο. «Δεν έχουμε την εθνική πολυτέλεια να αφήνουμε να γίνονται τέτοιου είδους κινήσεις, όπως η ελληνογαλλική συμφωνία, αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης. Η κυβέρνηση θεωρεί, όχι αβάσιμα, ότι η συμφωνία είναι μια πολιτική επιτυχία, παρά τα επιμέρους σημεία που είναι δεκτικά βελτίωσης. Η αντιπολίτευση μεγέθυνε τις επιφυλάξεις. Η γεφύρωση ήταν εφικτή. Η συζήτηση, όπως διεξήχθη δεν συνδέθηκε ούτε με την εθνική στρατηγική, ούτε με τις εντυπωσιακές διεθνείς εξελίξεις σε παγκόσμια κλίμακα, ούτε με τα διδάγματα της Ιστορίας στα εθνικά μας θέματα. Ως πολίτης θα ήθελα μεγαλύτερη γενναιοδωρία και γνησιότερη συναινετική διάθεση», αναφέρει ο κ. Βενιζέλος.
«Με ενδιαφέρει κάτι πολύ περισσότερο από την πολιτική. Η μεταπολιτική», λέει ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, απαντώντας στην ερώτηση εάν εξακολουθεί να τον ενδιαφέρει η πολιτική. Και εξηγεί: « Μια πολιτική που δεν είναι αιχμάλωτη των σκοπιμοτήτων της συγκυρίας, που δεν φλερτάρει ούτε άμεσα ούτε έμμεσα και κομψά με τον λαϊκισμό. Ο ενεργός και ενήμερος πολίτης δεν αφήνει ανυπεράσπιστο το πεδίο της πολιτικής, δηλαδή το πεδίο της Ιστορίας εν τω γίγνεσθαι, στα χέρια μιας στερεοτυπικής αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων. Ελπίζω να υπάρχουν αρκετοί που συμμερίζονται την προσέγγισή μου και έχουν κουραστεί από μια επιδερμική, επικοινωνιακή, συγκυριακή και στενά κομματική αντίληψη περί πολιτικής που είναι πολύ συχνά ανιστόρητη. Είχα και εγώ, όπως και όλο το πολιτικό προσωπικό, εγκλωβιστεί παλιότερα, πριν την οικονομική κρίση, σε μια αυτοαναφορική αντίληψη του κομματικού συστήματος. Οφείλουμε όμως να διδασκόμαστε για να μην επαναλάβουμε ως χώρα μεγάλα λάθη του παρελθόντος. Ο αναστοχασμός είναι καθολική υποχρέωση σε μια σύγχρονη δημοκρατία που επικοινωνεί με το μέλλον».
Μπορούμε να πούμε ότι κοινός παρονομαστής των πρόσφατων παρεμβάσεών σας είναι αυτή η αντίληψη περί μεταπολιτικής;
Δίνοντας περισσότερες διευκρινήσεις για το τί εννοεί με τη «μεταπολιτική», ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αναφέρει:«Η θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη, την Ιστορία και το διεθνές δίκαιο με αφορμή όσα έγιναν στη Ν. Υόρκη ή η ανάλυση όλων των διαστάσεων μιας διεθνούς συμφωνίας, όπως η ελληνογαλλική, δεν είναι συνήθη αντικείμενα μιας κομματικής αντίληψης περί πολιτικής. Κινούνται πέραν των πολιτικών και κομματικών συμβάσεων. Η αγωνία για την πανδημία και η ανάγκη σαφούς διαχωρισμού των πεδίων της επιστήμης και της πολιτικής είναι το ζήτημα που κυριαρχεί στην κοινωνία των πολιτών. Συνεπώς η απάντησή μου είναι, ναι. Παρεμβαίνω χωρίς «συμπολιτευτική» ή «αντιπολιτευτική» διάθεση γιατί πολύ απλά δεν «πολιτεύομαι», αλλά έχω την υποχρέωση να ασχολούμαι με τη «μεταπολιτική», δηλαδή με την πολιτική χωρίς συγκυριακές ή άλλες σκοπιμότητες. Με την αντίληψη που έχω διαμορφώσει περί εθνικού και γενικού συμφέροντος. Αυτήν την αντίληψη οφείλω να την καθιστώ δημόσια όταν και όσο χρειάζεται. Ελπίζω όχι συχνά.
Σχετικά με τις εσωκομματικές διαδικασίες στο Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Βενιζέλος εύχεται «το καλύτερο με βάση τις επιθυμίες και τις επιλογές των πολιτών που συγκροτούν αυτή την οντότητα», διευκρινίζοντας ωστόσο, «Αυτά που σας είπα προφανώς και δεν συνδέονται με την εσωκομματική αυτή διαδικασία». Και σημειώνει την πολιτική του ταυτότητα:
«Ο πολιτικός μου χώρος είναι το κέντρο, η υπεράσπιση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η επιδίωξη της προόδου, της κοινωνικής συνοχής, της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, η αγωνία για την Πατρίδα και το μέλλον της νέας γενιάς. Μπορεί να βρούμε Αμερικάνους liberal πιο «αριστερούς» από πολλές εκδοχές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Μπορεί να βρούμε ευρωπαίους δημοκράτες και σοσιαλιστές που ξέρουν να ανταποκριθούν στις μεγάλες απαιτήσεις της διακυβέρνησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο».