Θα ήταν πριν 20 χρόνια τέτοια εποχή που πηγαινοερχόμουνα στα Εξάρχεια πηγαίνοντας στα γραφεία κάποιας ΜΚΟ από αυτές που τότε ακόμα με συγκινούσαν. Αργότερα επανεξέτασα πολλές από τις απόψεις μου εκείνες αφού αντιλήφθηκα ότι η καλοπροαίρετη υποστήριξη ενός δικαιώματος δεν το προστατεύει από την εργαλειοποίηση του και την υποταγή του σε μια στρατευμένη ατζέντα κριτικής και ρήξης με το κακό παγκόσμιο σύστημα.

Με άλλα λόγια ο καπιταλισμός και η ελεύθερη αγορά δεν φταίνε για όλα τα δεινά του κόσμου. Το αντίθετο μάλιστα. Η απελευθέρωση του εμπορίου και η διεύρυνση των αγορών βοήθησαν στην άνοδο του μέσου εισοδήματος παγκοσμίως και στη δραματική μείωση του ποσοστού του πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Αναδυόμενες οικονομίες ειδικεύτηκαν στην παραγωγή και αξιοποίησαν το διεθνές εμπόριο για τον εκσυγχρονισμό τους, οδηγώντας εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε συνθήκες μεσαίας τάξης.

Εν τέλει οι αιτίες των προβλημάτων είναι πολύ πιο σύνθετες και συχνά έχουν να κάνουν με υπερκείμενες νοοτροπίες και πολιτισμικά δεδομένα.

Ένα πανό που είχαν κρεμάσει κάποιοι αναρχοαυτόνομοι στην πλατεία με ταρακούνησε δείχνοντας μου ανάγλυφα τι σημαίνει σχετικοποίηση των εννοιών.

Έγραφε Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυσή της;

Δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω τα λογικά άλματα του συνθήματος αυτού. Πρόκειται για κανονικό ξέπλυμα της ληστείας μιας τράπεζας αφού κατά τους συντάκτες του συνθήματος αυτού η ίδρυσή της τράπεζας είναι εξ αρχής η απόλυτη ληστεία.

Πως όμως το θυμήθηκαν;

Με αφορμήν την αναψηλάφηση της υπόθεσης της ΜΑΡΦΙΝ κάποιοι κοιτάξαμε και πάλι τις ανακοινώσεις της ΟΤΟΕ, της Ομοσπονδίας Τραπεζουπαλληλικων οργανώσεων Ελλάδας από το 2010 κι έπειτα.
Θα σταθώ στην ανακοίνωση που βγήκε στις 4 Μαΐου του 2026 που κινείται στο ίδιο πνεύμα των αρχικών ανακοινώσεων

Διαβάζω και θα καταλάβετε

«Την ίδια στιγμή που οι εκατοντάδες χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές διέσχιζαν τους δρόμους της Αθήνας, δυναμικά μεν, ειρηνικά δε, διαμαρτυρόμενοι για τη διαφαινόμενη φτωχοποίηση που καταχρηστικά επιβαλλόταν, με τα συνθήματα να δονούν την ατμόσφαιρα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφευχθεί το μοιραίο, ακραία και εξτρεμιστικά στοιχεία που παρεισφρήσανε στο σώμα της πορείας επέλεξαν να επιτεθούν με βαρβαρότητα …» κλπ κλπ.

Βλέπουμε να παρουσιάζεται η ειρηνική πορεία και να μην γίνεται αναφορά στο πανηγύρι της βίας που στήθηκε μπροστά από την Τράπεζα, όπως επίσης να προβάλλεται η άποψη ότι για όλα φταίνε τα μνημόνια και όχι ότι η Ελλάδα είχε πτωχεύσει.

Άλλωστε στην ράχη της ανακοίνωσης λέει καθαρά πως» όπως αποδείχθηκε τα επόμενα χρόνια περίτρανα, το μνημόνιο χίλια μύρια δεινά επέφερε στον λαό και τον τόπο με τις επονείδιστες ρήτρες του». (Γεια σου βρε Ζωή!)

Καμία κουβέντα για την άρνηση εφαρμογής του πρώτου μνημονίου από πολίτικους που σήμερα κάνουν τους τιμητές. Καμία κουβέντα για το τρίτο μνημόνιο της κωλοτούμπας.

Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση είναι η προτελευταία παράγραφος που λέει τα εξής:

«Παράλληλα, με την ανάγκη εύρεσης των ενόχων η συλλογική μνήμη και ο κοινός νους, απαιτούν, «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ» κανενός είδους θυσία, καμιά απώλεια ανθρώπινης ζωής, στον βωμό της ασφυκτικής πίεσης και του παραλογισμού των κερδών».

Την πίεση στο χώρο δουλειάς την καταλαβαίνω. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πρόβλημα

Όμως η αναφορά στον παραλογισμό των κερδών τι σημαίνει ; Ότι το κέρδος εξ ορισμού έχει κάτι το παράλογο; Άρα είναι κακό

Ο σχετικισμός σε όλο του το μεγαλείο και εδώ.

Τελικά οι συντάκτες του πανό στα Εξάρχεια ήξεραν πολύ καλά σε τι μυαλά στόχευαν. Αφήστε που μπορεί αργότερα να βρήκαν και μια καλή δουλειά σε κάποια τράπεζα.

Ο σχετικισμός των εννοιών είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη Δημοκρατία.