Το ζήσαμε κι αυτό. Την ώρα που η ελληνική κοινωνία - και η ΝΔ - ζει με την αγωνία της ίδρυσης του κόμματος Σαμαρά, που στο ΠΑΣΟΚ μαλώνουν για το αν (δεν) θα συνεργαστούν και με ποιον μετά τις εκλογές και στον ΣΥΡΙΖΑ παρακαλούν να τους πάρει ο Τσίπρας, μια παράξενη, εκτός τόπου και χρόνου, εκδήλωση διοργανώθηκε στην Αθήνα από το Δίκτυο της Άννας Διαμαντοπούλου με θέμα τον κίνδυνο της λειψυδρίας.
Για να πω την αλήθεια μου, όπως λέει και η αρχηγός της Ελπίδας Μαρία Καρυστιανού, τόσο κόσμο αυτή την εποχή δεν περίμενα να δω. Όπως δεν περίμενα ότι θα ακούσω και τόσο ενδιαφέροντα πράγματα από τους «ειδικούς» που αποδείχτηκαν όντως ειδικοί. Πρώτα απ’ όλα μάθαμε τι κάνουν σε άλλες μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και σε χώρες που βρίσκονται στα πέρατα του πλανήτη, σε πολύ αντίξοες συνθήκες, για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το μεγάλο αυτό πρόβλημα. Εξαιρετική εμπειρία.
Η κύρια συζήτηση περιστράφηκε βέβαια γύρω από την Ελλάδα με την παρουσίαση σχετικής μελέτης που είχε εκπονηθεί ειδικά για την εκδήλωση με χάρτες και στοιχεία από όλη τη χώρα. Η διαπίστωση της ανυπαρξίας ενός κεντρικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση του οξυμένου αυτού προβλήματος δεν ήταν και μεγάλη έκπληξη. Πολιτική νερού με ότι αυτό συνεπάγεται σε συγκεκριμένα μέτρα και υποδομές δεν υπάρχει στη χώρα. Υπάρχουν μόνο επιμέρους σχέδια και προτάσεις σε συρτάρια κι αυτά χάρη κυρίως στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Η παρουσία τόσων αξιόλογων επιστημόνων που καταπιάνονται επί χρόνια με το κρίσιμο αυτό ζήτημα, η συμμετοχή εκπροσώπων της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης αλλά και ξένων πρεσβευτών έδωσε στην εκδήλωση ευρύτερες διαστάσεις. Οι δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν αντιστοιχούν στις αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου, ειδικά της κυβέρνησης. Η κήρυξη, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή, νησιών σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το νερό το αποδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο.
Μπορεί να μη μας δόθηκε η ευκαιρία να αντιπαρατεθούμε πολιτικά μέρες που ‘ναι αλλά, τελικά, άξιζε ο κόπος να πάμε και ο χρόνος που «χάσαμε» όσοι παρακολουθήσαμε την πολύ χρήσιμη αυτή συζήτηση. Ίσως μάλιστα να πρέπει να γίνουν και άλλες τέτοιες επίκαιρες θεματικές εκδηλώσεις. Για την πράσινη μετάβαση και την ενέργεια για παράδειγμα ή για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, για την εγκληματική πολεοδομική αυθαιρεσία σε συνδυασμό με την οικολογική προστασία κ.α.
Η χώρα χρειάζεται πολλά Δίκτυα και πολλές ακόμα πρωτοβουλίες αντίστοιχες με αυτήν της Άννας Διαμαντοπούλου η οποία, χρόνια τώρα, διοργανώνει τέτοιες σπουδαίες «παράξενες» εκδηλώσεις.