Με την επιστροφή στα «θρανία» ξεκινάει η τελευταία κοινοβουλευτική περίοδος της δεύτερης αυτοδύναμης θητείας των κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ως συνήθως, ο «αγιασμός» θα γίνει στη ΔΕΘ με τους πολιτικούς αρχηγούς να ανοίγουν τα προεκλογικά τους χαρτιά αποκαλύπτοντας την στρατηγική που έχουν επιλέξει για να βαδίσουν στην τελική ευθεία προς την κάλπη. Οι δημοσκόποι ακονίζουν ήδη τα ερωτηματολόγιά τους για να πιάσουν τον σφυγμό της κοινωνίας. Τι απήχηση θα έχουν οι παροχές του Πρωθυπουργού; Θα καταφέρει η προγραμματική επίθεση του ΠΑΣΟΚ να αντιστρέψει το κλίμα στην αντιπολίτευση; Πως καταγράφεται δημοσκοπικά η δυναμική των κομμάτων;
Μπορεί το οκτάμηνο, κατά πάσα πιθανότητα, χρονικό διάστημα που μας χωρίζει από τις εκλογές να κρύβει και εκπλήξεις, ωστόσο, το σίγουρο είναι ότι η ετυμηγορία της ψήφου θα είναι αποφασιστική σε ότι αφορά όχι μόνο στις διεργασίες για τη δυνατότητα σχηματισμού της επόμενης κυβέρνησης της χώρας αλλά και στη διαμόρφωση του νέου συσχετισμού των δυνάμεων εν όψει μιας ενδεχόμενης νέας εκλογικής αναμέτρησης. Πιο συγκεκριμένα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε δύο επιμέρους αποτελέσματα. Πόσο θα επηρεάσει την επίτευξη του στόχου της Νέας Δημοκρατίας για αυτοδυναμία η προαλειφόμενη εμφάνιση του κόμματος Σαμαρά καθώς και ποιο κόμμα θα αναδειχθεί στην αξιωματική αντιπολίτευση.
Πρόκειται για δύο πολιτικούς εμφυλίους, ο ένας στη Κεντροδεξιά και ο άλλος στη Κεντροαριστερά, το αποτέλεσμα των οποίων είναι δύσκολο να προδικάσει κανείς με τα σημερινά δεδομένα. Το νέο κομματικό εγχείρημα του διαγραφέντα από τη ΝΔ πρώην Πρωθυπουργού ο οποίος αμφισβητεί ανοιχτά το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής, φαίνεται να στηρίζεται από το αντιμητσοτακικό μπλόκ του σκληρού πυρήνα της Δεξιάς και πέραν αυτής. Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει αποφασισμένος να κερδίσει το προσωπικό του στοίχημα συμβάλλοντας καθοριστικά στην εκλογική αποτυχία της ΝΔ και την αλλαγή της ηγεσία της. Η κίνησή του μπορεί να αποδειχθεί ισχυρό ανάχωμα στα σχέδια του Πρωθυπουργού.
Στην Κεντροαριστερά, η εμφάνιση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να μην ήταν όσο εντυπωσιακή θα ήθελε ο ιδρυτής της, ωστόσο, κατάφερε να αιφνιδιάσει το ΠΑΣΟΚ, ανατρέποντας τις ισορροπίες που είχαν διαμορφωθεί μετά την ουσιαστική διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Μετέφερε ουσιαστικά το εκλογικό διακύβευμα στην διεκδίκηση της δεύτερης θέσης η οποία θα αποτελέσει το πρόκριμα για την έφοδο στη συνέχεια προς την εξουσία. Η χαμηλή δημοσκοπική οροφή του πρωθυπουργού των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και η απομάκρυνσή του από τα παραδοσιακά κεντροαριστερά ακροατήρια, τελευταία και από αυτό της Ανανεωτικής Αριστεράς, δίνουν στο ΠΑΣΟΚ την ευκαιρία να αλλάξει ριζικά τη σημερινή εικόνα.
Τα δύο αντίπαλα, ιδεολογικά και πολιτικά, συστημικά κόμματα εξουσίας της μεταπολίτευσης βρίσκονται προεκλογικά, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, σε θέση άμυνας η οποία οδηγεί συχνά σε στρατηγικά λάθη. Ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι η δεξιόστροφη πολιτική αναδίπλωση είναι ικανή να τον φέρει πιο κοντά στην αυτοδυναμία, ενώ η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει επιδοθεί σε ένα αγώνα απορρόφησης των υπολειμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ ως πεδίο αντιπαράθεσης με τον Τσίπρα. Ο - μη δεδομένος για κανένα - ζωτικός χώρος του Πολιτικού Κέντρου, χάρη στον οποίο κυβέρνησαν και τα δύο κόμματα, δεν φαίνεται να συγκινεί άμεσα τις ηγεσίες τους. Εκεί βρίσκεται, ωστόσο, το κλειδί της νίκης.
Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 22/08/2026
Πηγή: www.tanea.gr