Όταν τον "Οχτώμβρη" ή Οκτώβριο του 1981, κάποιοι της Αριστεράς υποδέχονταν ως απελευθερωτές μας από την κακή Δύση και εκπολιτιστές στα νάματα του Τρίτου Κόσμου τον Ανδρέα με τους συνεργάτες του, (από τον Κουτσόγιωργα ως τον Τσοχαντζόπουλο και τον Κουλούρη), υπήρξαν και κάποιοι που προβληματίστηκαν.

Ήταν μία αδέσποτη Αριστερά, που κάτι δεν της πήγαινε. Άσε που το ΚΚΕ εσ δεν είχε καν μπει στη Βουλή.

Προτού λοιπόν κλείσει το εκλογικό κέντρο του στην Θεμιστοκλέους, έγινε εκεί συγκέντρωση αυτής της αδέσποτης Αριστεράς.

Ήταν μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις για το ΚΚΕ εσ. Είχε γεμίσει ασφυκτικά μέχρι έξω. Η αμηχανία έως την σιωπηλή ανησυχία για την "πολιτιστική επανάσταση" που έφερναν ο Κουτσόγιωργας και οι συν αυτώ, αλλά και για την τριτοκοσμική αντίληψη με την οποία απειλούσαν τους δημοκρατικούς θεσμούς, ήταν διάχυτη.

Εκείνη την στιγμή - παρά τις πολιτικές μου αντιρρήσεις, που μάλλον ήταν αβάσιμες - αποφάσισα να προσχωρήσω στο ΚΚΕ εσ.

Ήμουν ο πρώτος που ζήτησα να μιλήσω και εξήγησα τους λόγους. Που δεν ήταν άλλοι από την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, του πολιτισμού μας και των θεσμών μας.

Διότι θεωρούσα πως ο τύπος ανθρώπου που δημιουργούσε το ΚΚΕ εσ., ήταν η σοβαρότερη άμυνα του πολιτισμού μας.

Δεν είναι τυχαίο το πόσο, από τον Ανδρέα μέχρι τον Κουρή - ένα είναι το ΠΑΣΟΚ, με ανθρώπινες απλώς, αλλά λαμπρές εξαιρέσεις - μίσησαν απεριόριστα το ΚΚΕ εσ.

Θυμίζω ότι από την Αυριανή - που εκπροσωπούσε την αυθεντική ψυχή του ΠΑΣΟΚ- υπό τα νεύματα του Ανδρέα, μιλούσαν για "Κύρκαινα".

Αυτός λοιπόν ο ανθρώπινος τύπος που δημιούργησε το ΚΚΕ εσ., μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά υπό την ηγεσία ενός απαίδευτου και ακαλλιέργητου κνίτη όπως ο Τσίπρας, εξαφανίστηκε. (Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σαν την κόλαση. Όποιος προσχωρούσε, άφηνε πίσω του κάθε ιδιότητα.. Αυτό δηλαδή που επαναλαμβάνεται με το ΙΧ κόμμα Τσίπρα και τα παραιτούμενα της ανθρώπινης ιδιότητας "μέλη" του).

Και όμως υπάρχουν ακόμη δείγματα εκείνου του ανθρώπινου τύπου, που δημιούργησε το ΚΚΕ εσ. και αποτέλεσε την σημαντικότερη άμυνα του πολιτισμού μας.