Όπως γνωρίζουμε, η συνωμοσία του ξυλολίου ήταν επινόηση του γνωστού ακροδεξιού κακοποιού ο οποίος, εκτός από «θεομπαίχτης» πολιτικός, έχει το θράσος, όντας ο ίδιος φαλακρός, να βρίσκει θύματα, για να πουλάει μέχρι το «φάρμακο» για τη φαλάκρα!

Παρ' όλα αυτά, η συνωμοσία των ξυλολίων που επινόησε, έγινε κοινό κτήμα και κινητήριος μοχλός της κοινωνίας, μόνον όταν την υιοθέτησαν η Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ.

Οπότε, η συμμαχία του ψεκασμένου πρωτοφασισμού με τον σταλινικό κυνισμό και τον παλαιοπασοκικό τυχοδιωκτισμό, μετέτρεψε την επινόηση του ακροδεξιού κακοποιού σε «εθνικό συμπέρασμα»:

Ότι στα Τέμπη γίνεται «συγκάλυψη»!

Με μία φοβερή «θεμελίωση» της κατηγορίας περί «συγκάλυψης» εκ μέρους της Αριστεράς όταν, με όρους λογικής, τέθηκε το ερώτημα «τι συγκαλύπεται;». (Η ακροδεξιά δεν ασχολείται με τέτοια).

-Το τι συγκαλύπτεται, το ξέρουν αυτοί που συγκαλύπτουν….απαντούσαν!!

Και αυτό επειδή ντρέποντααν να ομολογήσουν ότι όσα λέγανε στηρίζονταν σε ένα σχήμα που φέρει όλα τα χαρακτηριστικά του παρανοϊκου παραληρήματος:

Ότι ναι μεν η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε ξυλόλια αλλά έγινε θαύμα και η ίδια δεν έπαθε απολύτως τίποτε!

Και ότι αντίθετα, πάλι με θαύμα, τα ξυλόλια «εξερράγησαν» στην επιβατική, που όμως δεν μετέφερε ξυλόλια!!

Μάλιστα, το θαύμα είχε και συνέχεια: Τα ξυλόλια που μετάφερε η εμπορική αμαξοστοιχία αλλά εξερράγησαν στην επιβατική, ενώ με την έκρηξη έπρεπε να εκτιναχθούν περιμετρικά σε όλη την περιφέρεια, επέλεξαν να πάνε μόνον σε ένα σημείο της μίας πλευράς της γραμμής και ειδικά εκεί που τοποθετήθηκαν οι γερανοί για την απόσυρση των βαγονιών και όχι στην υπόλοιπη περιοχή!!!

Και πάνω σ’ αυτήν την παρανοϊκή επινόηση, κατασκευάστηκε η επόμενη συνωμοσία περί «μπαζώματος», για την «συγκάλυψη» των ξυλολίων.

Για να γίνει όμως δεκτή αυτή η εθνική παράνοια, μία προϋπόθεση απαιτούσε: την πλήρη κατάργηση κριτηρίου της ορθολογικότητας.

Και η τραγωδία είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι, ενώ, τουλάχιστον φαινομενικά, δεν στερούνται της κοινής λογικής, εν τούτοις, ακόμη και σήμερα δέχονται ότι συντρέχουν σωρηδόν όλα τα παραπάνω.

Τα οποία όμως βρίσκονται σε μία σχέση αλληλοαποκλεισμού. (Αν ισχύει το ένα, δηλαδή μεταφορά ξυλολίου από την εμπορική αμαξιστοιχία, δεν ισχύει το άλλο, δηλαδή έκρηξη ξυλολίων στην επιβατική). Άρα στηρίζονται αποκλειστικά στον ανορθολογισμό της μαγικής σκέψης και της δεισιδαιμονίας.

Και η εξήγηση του παρανοϊκόμορφου φαινομένου είναι περισσότερο από απλή:

Η μία πτυχή της εξήγησης είναι αυτό που ρητά έλεγε ο Λεμπόν: Ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν και μία ηλίθια πλευρά. (Αυτή η ηλίθια πλευρά είναι απολύτως αναγκαία για να δέχεσαι ταυτόχρονα ότι ναι μεν η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε ξυλόλια, πλην όμως εξερράγησαν στην επιβατική! Ή ότι σε μία έκρηξη, χωρίς να έχεις τοποθετήσει εμπόδια, δεν εκτινάσσονται περιμετρικά τα προϊόντα της αλλά κατευθύνονται σε ένα σημείο).

Και η άλλη πτυχή της εξήγησης, είναι το προφανές:

Ότι όταν διαμορφώνεις τις πεποιθήσεις σου ανορθολογικά, είσαι απρόσβλητος από τη λογική.

Για να καταλήξουμε στην γνωστή πλάνη της επιβεβαίωσης: Ότι όταν έχεις προσχωρήσει σε μία πεποίθηση που σε ικανοποιεί, όσο τρελή και αν είναι, δεν ακούς οτιδήποτε μπορεί να σου διαταράξει την μακαριότητα της άγνοιας, που εμφανίζεται ως ναρκισσισμός της βεβαιότητας.