Παρακολουθούμε αυτές τις μέρες την προσβλητική για το Σταύρο Μπένο, χρησιμοποίησή του από την κυβέρνηση...

Μια προσβολή που μας αφορά όλους και όλες μας.

Αναφέρομαι στην αθλιότητα της διαχείρισης της καταστροφής του Έβρου από τις προηγούμενες καταστροφικές πυρκαγιές...

Η κυβερνητική τακτική έχει συνταγή και είναι δοκιμασμένη για την επικοινωνιακή της αποδοτικότητα.

Είναι καταγεγραμμένη ως επαναλαμβανόμενη πρακτική, σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα ανάλογα με τη περίπτωση...

Μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή, μεγάλες εξαγγελίες, μεγαλόπνοα σχέδια, επιτροπές, παρουσιάσεις και επικοινωνιακός θόρυβος. Και όταν σβήσουν τα φώτα, αρχίζουν οι περικοπές, οι υπαναχωρήσεις και η εγκατάλειψη των αρχικών δεσμεύσεων.

Αποτέλεσμα να απεντάσσονται κονδύλια, διοχετεύονται πόροι σε αδιαφανείς δραστηριότητες και η προσπάθεια, με τη κατάθεση σκέψεων και σχεδιασμών, ανθρώπων με διάθεση για προσφορά να πηγαίνουν στράφι...

Δεν σκορπούν μόνον απογοήτευση, υπονομεύουν το μέλλον...