Τον είχα γνωρίσει και είχα προσπαθήσει, σε συζητήσεις μας, να τον καταλάβω, όταν, παρά τις δομικές μας αντιθέσεις, συναντιόταν οι σκέψεις του με την προσπάθεια τότε του ΟΠΕΚ (περί εκσυγχρονισμού της κοινωνίας και της πολιτικής το θέμα...) για τα της χώρας...

Προέκυψαν, αν θυμάμαι καλά, δύο μαζικές εκδηλώσεις με Εκείνον ως κύριο ομιλητή...

Με τις απόψεις του, υποστήριζα, οι εκσυγχρονιστικές δυνάμεις τις χώρας θα έπρεπε να συνομιλούν, παρά το γεγονός ότι, λογικά, βρισκόταν σε διαφορετικές πλευρές του φιλοσοφικού και θρησκευτικού ζητήματος...

Θυμάμαι τότε (1998 νομίζω), με το "θράσος" της ηλικίας αλλά και τον προφανή σεβασμό στον διανοούμενο, να του λέω "... ότι ενώ ασκεί κριτική σε πλευρές της ελληνικής και εκκλησιαστικής παράδοσης, δεν κάνει το αποφασιστικό βήμα να έρθει σε πλήρη ρήξη με το εκκλησιαστικό κατεστημένο..." και έτσι να "ενσωματωθεί" ολότελα στο εκσυγχρονιστικό δυναμικό της χώρας...

Το χαμόγελο του, ως απάντηση επί του συγκεκριμένου, συμπλήρωνε την δηλωθείσα, εκείνη τη στιγμή, αμφισβήτηση και αμφιβολία του για τη συνέπεια και συνέχεια αυτού που, στη προσωπική εκείνη συζήτηση, ονόμαζα "εκσυγχρονιατικό δυναμικό"...

Και εκ του αποτελέσματος σε πολλά, επί αυτού, δικαιώθηκε...

Άφησε πολλά πίσω του για να μελετήσουμε...

Όσο και αν σε πολλά ή κάποια απόαυτά, ακόμη και να διαφωνούμε...

Στη μνήμη του...