Αντίο Δημήτρη Παπούλια. Σε είχαμε πρωτοσυναντήσει στους αγώνες της νεολαίας της ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων για το «15%» και το «114».
Σε ξαναείδαμε, χρόνια μετά, δίπλα στον Κώστα Σημίτη (με τον οποίο συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα) ήδη από την εποχή που διετέλεσε υπουργός Γεωργίας για να τον ακολουθήσεις αναλαμβάνοντας νευραλγικές θέσεις την περίοδο του κατασυκοφαντημένου «εκσυγχρονισμού» ως γενικός γραμματέας ΔΕΚΟ του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, υποδιοικητής της ΕΤΒΑ, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ και σε συνέχεια της ΔΕΗ. Το θετικό αποτύπωμα που άφησες στις δημόσιες θέσεις σου παραμένει ακόμα.
Στη δική μας μνήμη θα μείνεις ως ένας δυναμικός, θαρραλέος άνθρωπος, που υποστήριζε τις, βασισμένες σε στοιχεία, απόψεις του χωρίς να του λείπει η θερμότητα και το χιούμορ. Ή, όπως γράφει ο αδελφός σου Μάκης Παπούλιας (
Φιλοποίμην Μάκης Παπούλιας) ως ένας άνθρωπος «άφοβος, ασυμβίβαστος, φιλοσοφημένος, με ανάστημα και λόγο τιμής».