Αυτές τις μέρες με την έναρξη (και) της νέας πολιτικής σεζόν, ακούσαμε και ακούμε, διαβάσαμε και διαβάζουμε πολλά, ενδιαφέροντα και μη, σχόλια και απόψεις για όσα χαρακτηρίζουν την δημόσια σφαίρα. Σύνηθες και επαναλαμβανόμενο φαινόμενο.
Ε, οι “μπαταρίες έχουν γεμίσει”, η σεζόν είναι προεκλογική, νέοι “παίκτες και ομάδες” έχουν εμφανιστεί στο γήπεδο (έστω κι αν κάποιοι έχουν δοκιμαστεί στο παρελθόν κι έφυγαν ως αποτυχημένοι ή δανεικοί), όπως και να το κάνουμε, ευλόγως πολλά γράφονται και πολλά ακούγονται.
Υπάρχουν όμως και κάποια σημαντικά κι ενδιαφέροντα για τα οποία δεν ακούσαμε.
Σιγή “Υπερπατριωτών”
Για παράδειγμα δεν ακούσαμε “κιχ” από τους υπερπατριώτες για την “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Εκείνους, δηλαδή, που κατηγορούν την κυβέρνηση για “κατευναστική” πολιτική απέναντι στον Ερντογάν και την Τουρκία. Προφανώς άκουσαν τις γκρίνιες (στα όρια των απειλών) των γειτόνων. Και προφανέστατα προτίμησαν να σιωπήσουν. Τι να έλεγαν, δηλαδή; Ότι η ισχυροποίηση της χώρας μέσω στρατηγικών συμφωνιών (με Ισραήλ, αλλά και Γαλλία σε άλλο επίπεδο) προκαλεί εκνευρισμό στους γείτονες κι αυτό από μόνο του ακυρώνει την αντιπολιτευτική τους ρητορική;
Ο αυτοπεριορισμός του Σαμαρά στην woke ατζέντα και το έγγραφο του ΕΟΠΥΥ, που κυκλοφορούσε από το 2013 (!), ίσως έτσι να εξηγείται. Όπως και η επίθεση στην πολιτική που ο ίδιος είχε πρώτος εφαρμόσει, με την προσέλκυση στελεχών του ΛΑΟΣ και το φλερτ σε “εκσυγχρονιστικά” στελέχη του ΠΑΣΟΚ…
Σιωπή “Εκσυγχρονιστών”
Όμως και στην από εδώ όχθη, άκρα του τάφου σιωπή (έστω επιλεκτική) βασιλεύει. Ο Τσίπρας σε ένα υποδειγματικό ρεσιτάλ πολιτικού deja vu ανέβηκε στην Θεσσαλονίκη (προσπερνώ το αντιθεσμικό του χρόνου) και ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ΙΙ.
Ίσως δεν θέλησε να προλάβει μόνο τον πρωθυπουργό, που πάντα εκ της θέσεως του μιλάει πρώτος κηρύσσοντας την έναρξη της Έκθεσης. Αλλά, ενδεχομένως και να προβοκάρει το ΠΑΣΟΚ που είχε τα γενέθλιά του την επομένη. Στέλνοντας, κατά κάποιο τρόπο, το μήνυμα πως το εμβληματικό “Τσοβόλα δώστα όλα” δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικό copyright της Χαριλάου Τρικούπη. Ο Αλέξης μπορεί να δώσει τόσα κι άλλα τόσα, αν χρειαστεί. Ε, τι; Μόνο την φωνή του Ανδρέα θα ξεπατικώνει;
Κι εδώ δεν ακούσαμε “κιχ” από το πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικό μπλοκ.
Εκείνους, που πριν 12 χρόνια μάχονταν να πείσουν ότι το “Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” (το πρώτο) δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στην καταστροφή. Εκείνους που πριν 11 χρόνια λοιδορούνταν ως “ΜενουμεΕυρώπηδες” κι έφτασαν μετά το δημοψήφισμα να συζητούν για την δημιουργία ενός μετωπικού Ευρωπαϊκού κόμματος απέναντι σε αυτό που ήδη φαινόταν να έρχεται – είχε ήδη έλθει – απέναντι στην χώρα.
Ίσως την δική τους αμηχανία, την προσπάθεια να αλλάξουν κι αυτοί κάπως την ατζέντα προδίδει η απόπειρα επαναφοράς στη συζήτηση των ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Για τα 500 ευρώ κάθε μήνα σε όλους τους φοιτητές (για πόσα χρόνια άραγε;) , αλλά και πολλά άλλα σοβαρότερα, μάλλον δεν άκουσαν τίποτε. Γι’ αυτό μάλλον και εμείς δεν ακούσαμε μισή κουβέντα κριτικής για το Thessrebrand.
ΥΓ.
Μόνο κάτι για “ακροκεντώους” (με ολίγον από ” φρουρά”) ακούμε, αλλά έχει καταντήσει πλέον τόσο κουραστικό κι επαναλαμβανόμενο μοτίβο, που δεν αξίζει σχολιασμού.