Παρακολούθησα με προσοχή τόσο την ομιλία του Πρωθυπουργού στη Δυτική Μακεδονία όσο και τη συνέντευξή του στον «Πτολεμαίο».
Ακούσαμε για επενδύσεις, ΑΠΕ, αποθήκευση ενέργειας, data centers και μεγάλα έργα.
Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι:
Ποιος ωφελείται από αυτή τη μετάβαση;
Η Δυτική Μακεδονία διαθέτει τη γη της, το φυσικό της περιβάλλον και ένα τεράστιο ενεργειακό δυναμικό.
Πού είναι όμως η ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών;
Πού είναι οι ισχυρές ενεργειακές κοινότητες Δήμων και πολιτών;
Πού είναι το πραγματικό μερίδιο των κατοίκων στον νέο πλούτο που δημιουργείται;
Γιατί «δίκαιη μετάβαση» δεν μπορεί να σημαίνει ότι ο τόπος παραχωρεί τους πόρους του και στο τέλος περιμένει κάποιες θέσεις εργασίας και κάποια αντισταθμιστικά.
Η μετάβαση είναι δίκαιη όταν ο πλούτος που παράγεται στον τόπο επιστρέφει στον τόπο.
Και υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα:
Πού βρίσκονται τα Γρεβενά μέσα σε αυτό το σχέδιο;
Για άλλες περιοχές ακούσαμε συγκεκριμένα έργα και δεσμεύσεις.
Για τα Γρεβενά, πέρα από τη Βασιλίτσα, ελάχιστα.
Ούτε μία συγκεκριμένη δέσμευση.
Ούτε καν για ένα από τα σημαντικότερα έργα που διεκδικεί η περιοχή:
τη σύνδεση Δεσκάτη–Αγιόφυλλο με τον Ε65.
Και εδώ υπάρχει μια χαρακτηριστική αντίφαση.
Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι με τα οδικά έργα που προωθούνται θεωρεί πως «θα έχουμε κλείσει τους βασικούς οδικούς άξονες της Δυτικής Μακεδονίας».
Με τη Δεσκάτη εκτός άμεσης σύνδεσης με τον Ε65, έχουν “κλείσει” οι βασικοί οδικοί άξονες;
Η σύνδεση Αγιόφυλλο–Δεσκάτη δεν είναι έργο πολυτελείας.
Είναι έργο που μπορεί να αλλάξει την οικονομική γεωγραφία της περιοχής. Να στηρίξει τον τουρισμό, την κτηνοτροφία και την επιχειρηματικότητα. Να φέρει τη Δεσκάτη ουσιαστικά πιο κοντά στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Να δώσει προοπτική σε έναν τόπο που χάνει συνεχώς πληθυσμό.
Και όταν ο Πρωθυπουργός ρωτήθηκε για το δημογραφικό και τη φυγή των νέων από την περιφέρεια, η ουσιαστική απάντηση μεταφέρθηκε σε μια πιθανή τρίτη κυβερνητική τετραετία.
Επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, η περιφέρεια δικαιούται κάτι περισσότερο από μια ακόμη υπόσχεση για το μέλλον.
Ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε μάλιστα να κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ ότι δίνει «μάχες οπισθοφυλακών».
Ας κοιτάξουμε λοιπόν πραγματικά μπροστά.
Μπροστά δεν είναι να αντικαταστήσουμε τον λιγνίτη με ένα νέο μοντέλο συγκέντρωσης του ενεργειακού πλούτου στα χέρια λίγων.
Μπροστά είναι η ενεργειακή δημοκρατία. Η συμμετοχή των Δήμων και των πολιτών. Η αποκέντρωση. Η παραγωγή. Η σύγχρονη κτηνοτροφία. Ο τουρισμός. Οι υποδομές. Οι πραγματικές ευκαιρίες για τους νέους να μείνουν ή να επιστρέψουν στον τόπο τους.
Και υπάρχουν ευθύνες και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Δεν έχει σημασία ποιος βρέθηκε σε ποια σύσκεψη και ποιος φωτογραφήθηκε με ποιον.
Το αποτέλεσμα έχει σημασία.
Και το αποτέλεσμα είναι ότι ο Πρωθυπουργός έφυγε από τη Δυτική Μακεδονία χωρίς καμία συγκεκριμένη νέα δέσμευση για τη Δεσκάτη και χωρίς καν να αναφερθεί η σύνδεση Αγιόφυλλο–Δεσκάτη.
Η Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει για να διαχειρίζεται δημόσιες σχέσεις με την εκάστοτε κυβέρνηση.
Υπάρχει για να διεκδικεί. Να πιέζει. Να ενοχλεί όταν χρειάζεται. Να φέρνει αποτέλεσμα.
Τα Γρεβενά δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι ο φτωχός συγγενής της Δυτικής Μακεδονίας.
Και η Δεσκάτη δεν μπορεί να παρακολουθεί την ανάπτυξη και τη «δίκαιη μετάβαση» να περνούν δίπλα της.
Δεν ζητάμε χάρη από κανέναν. Διεκδικούμε αυτό που δικαιούμαστε.
Έργα. Υποδομές. Θέσεις εργασίας. Συμμετοχή στον ενεργειακό πλούτο. Προοπτική για τους νέους ανθρώπους.
Γιατί δίκαιη μετάβαση με ολόκληρους τόπους στο περιθώριο, απλά δεν είναι δίκαιη.